De groep verstandelijke gehandicapten gaat op de foto met de acteurs van Ik Vertrek
Volledig scherm
De groep verstandelijke gehandicapten gaat op de foto met de acteurs van Ik Vertrek © Bart Gotink/BD

Slechtziend of verstandelijk beperkt moet op Boulevard geen drempel voor bezoeken voorstelling zijn

Ma 8 aug. Als op de Franse camping het licht uitgaat, wordt het voor twee bezoekers allemaal toch iets te spannend. Ze verlaten het zaaltje van ‘Ik Vertrek - de musical’, een tentje op de Parade van festival Boulevard. Dat ‘spannende moment’ kwam nadat de acteurs eerder ook al waren gecorrigeerd door bezoekers. „Poeh, blij dat ik zit”, sprak de acteur namelijk, waarna een toeschouwer hem - niet geheel ten onrechte - toebeet: „Niet! Je ligt!”

Door Bart Gotink
  Het was dan ook geen normaal publiek dat maandagmiddag het tentjestheater op Festival Boulevard bezocht. Dertien mensen met een verstandelijke beperking kwamen langs. Met de organisatie Maradijs zijn ze op een musical en theater vakantie. Dit jaar heeft Theaterfestival Boulevard voor het eerst een toegankelijkheidsmedewerker. Voor verstandelijk gehandicapten, maar ook voor bijvoorbeeld doven, blinden, mensen die slecht ter been of iemand die om wat voor reden dan ook nu niet naar een voorstelling kan. Baardje
Anne Broeren is die medewerker en begeleidt de groep van dertien maandag dan ook. Eerder deze week begeleidde ze ook met twee blinde mensen bij een voorstelling. „Dan kunnen wij er bijvoorbeeld voor zorgen dat ze van te voren even het podium op mogen om te voelen hoe dat eruit ziet. Daarmee krijgen ze een beeld van de ruimte. Ook is het mogelijk om met de acteurs te praten. Hoe zien zij eruit? Hebben ze een baardje? Dat soort dingen.” Tijdens een aantal voorstellingen wordt vervolgens via oortjes live meegepraat wat er op het podium gebeurd, een zogenoemde audiodescriptie. Simpel
Maar soms kan de oplossing ook ‘heel simpel zijn’, aldus Broeren. „Iemand die bijvoorbeeld slechtziend is en enkel graag op de eerste rij wil zitten. Met zo’n simpele klein dingetje kan iemand al superblij zijn.” Overzicht
Voor de groep van maandagmiddag geldt echter vooral: niet teveel prikkels, aldus Joyce Vanes van Maradijs. Voor ons is het heel fijn en erg belangrijk dat alles van te voren al geregeld is. Anders zijn we de hele tijd bezig met vragen als ‘hoe lang blijf je?’ en 'waar moeten we heen?' We hebben nu overzicht, en daarom kunnen we hier naar toe. En is het ook heel gezellig.” Te lang?
Het was nog niet makkelijk om een programma voor de mensen met een verstandelijke beperking, vertelt Broeren. „Mensen met een verstandelijke beperking kunnen zo verschillend zijn." En dus blijven ook na de voorstelling nog altijd een aantal vragen over. Was de voorstelling bijvoorbeeld niet toch ietsjes te lang? De deelnemers van de groep die blijven zitten zijn juist enthousiaster dan de rest van het publiek als er gezongen wordt over Franse komkommers en hebben er duidelijk veel lol in. Superblij
Broeren: „Van te voren dacht ik nog: is er wel genoeg animo voor een toegankelijkheidsmedewerker? En voor een audiodescriptie? Tot mijn vader zei: als je één iemand de dag van zijn leven kan bezorgen, is dat toch al mooi? Ik ben bijna dagelijks op pad met een groep(je), dus je snapt wel: Ik ben superblij."