article
1.5481777
Vrij 27 nov: Een maand of vier geleden kwam ‘ie op eigen houtje bij café Studio binnenwandelen. Een 17-jarige Syrische vluchteling die zich bij het opvangadres voor jongeren stierlijk verveelde.
De Afwasser, een Syrische vluchteling aan de Korte Heuvel
Vrij 27 nov: Een maand of vier geleden kwam ‘ie op eigen houtje bij café Studio binnenwandelen. Een 17-jarige Syrische vluchteling die zich bij het opvangadres voor jongeren stierlijk verveelde.
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/de-afwasser-een-syrische-vluchteling-aan-de-korte-heuvel-1.5481777
2015-11-27T09:49:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.5482464.1448555880!image/image-5482464.JPG
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / De Afwasser, een Syrische vluchteling aan de Korte Heuvel

De Afwasser, een Syrische vluchteling aan de Korte Heuvel

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Café Studio aan de Korte Heuvel
    Vrij 27 nov: Een maand of vier geleden kwam ‘ie op eigen houtje bij café Studio binnenwandelen. Een 17-jarige Syrische vluchteling die zich bij het opvangadres voor jongeren stierlijk verveelde. 
    School hield op, de onrust was te groot

    door Bas Vermeer

    Laten we hem in dit verhaal De Afwasser noemen. Zijn echte naam mag niet zwart op wit noch online komen te staan. Om de minderjarige Syrische vluchteling te beschermen, zo laat Nidos, de jeugdbescherming voor vluchtelingen, weten. 
    En afwassen is wat ‘ie doet. Als de beste.
    Vandaar.

    De Afwasser dus. Hij zit aan de grote houten tafel van Studio. De zijkanten van zijn hoofd opgeschoren, grote donkere ogen en stekeltjeshaar. Un menneke, zouden we in deze stad zeggen. Zoals er zoveel rondlopen. Met een verlegen blik en snelle glimlach. Het verschil: negen maanden geleden vluchtte deze stadsbewoner uit Syrië.

    Langszij zit één van zijn Studio-collega’s, van origine een Egyptenaar, die in het Arabisch tolkt. De Afwasser spreekt geen andere talen en schaamt zich enigszins voor zijn gebrekkig Nederlands. Ook aan tafel: Studio-eigenaar Patrick van Riel (45). Het is een gesprek op zijn verzoek. Anderhalve maand daarvoor belde Van Riel naar de krant, tijdens de hoogtijdagen van het Jozefzorg-debat in wijk Fatima.

    Hij was verontwaardigd, en dat is ‘ie nog steeds eigenlijk, over ‘de negatieve tendens van de media om alle kort-door-de-bocht-reacties zoveel aandacht te geven’.

    Van de reacties op de bewonersavonden schrok Van Riel enorm. De intolerantie, het gebrek aan inlevingsvermogen. „Van de op 5 na grootste stad van Nederland mag men een minder kortzichtig signaal verwachten.... Ook na de aanslagen in Parijs is het belangrijk om elkaar te respecteren en verdraagzaamheid de boventoon te laten voeren.”

    Het was daarom dat hij belde. „Kom hiernaartoe”, sprak de eigenaar. „Dan kun je onze afwasser ontmoeten. We willen eens een ander geluid laten horen.” Over de jongen die altijd lacht en positief is. Vier diensten per week keihard werkt, meer doet dan er van hem gevraagd wordt. In een baantje waar anderen voor zouden bedanken.

    De Afwasser is schuchter. Zijn antwoorden laten zich soms moeilijk vertalen, het Egyptische en Syrische Arabisch sluiten niet helemaal op elkaar aan.

    In Syrië blijven was kansloos, klinkt het. School hield op, de onrust was te groot. Misschien dat hij anders toch wel naar Europa was gekomen. „Hier zijn er tenminste kansen.” Zelfs al mist hij zijn thuisland. Het is wel totaal anders dan de cafés die De Afwasser vroeger bezocht. Waar je met maten naartoe ging om thee te drinken, op een stoel te zitten en te praten.

    Hij is blij met zijn baan. „Dat ik toch iets met mijn leven doe. Sowieso werken Arabieren hard.” Tuurlijk wil ‘ie uiteindelijk meer, studeren, automonteur worden, maar voor nu is het prima zo. Op de vraag ‘of hij het werk bij Studio leuk vindt?’, volgt een dikke grijns. Iets daarboven lichten de ogen op.
    De tolk: „Dat hoef ik denk niet te vertalen?” 

    Van Riel glimlacht. Deze jongen dus, werkend in een café met zestig werknemers, uit alle windstreken van de wereld. De zachtmoedige Afwasser die we niet verstaan. Maar hé, hij werkt en lacht met ons.
    Dus is het er één van ons.