article
1.4616789
Za 8 nov: De Stad Van… Aan de hand van een aantal steekwoorden schetst een al dan niet bekende Tilburger zijn of haar beeld van de stad. Vandaag Amina Aarass, voormalig voorlichter van de GGD, werkt in het St. Elisabeth Ziekenhuis en ambieert een loopbaan als coupeuse.
De Stad Van…Amina Aarass
Za 8 nov: De Stad Van… Aan de hand van een aantal steekwoorden schetst een al dan niet bekende Tilburger zijn of haar beeld van de stad. Vandaag Amina Aarass, voormalig voorlichter van de GGD, werkt in het St. Elisabeth Ziekenhuis en ambieert een loopbaan als coupeuse.
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/de-stad-van-amina-aarass-1.4616789
2014-11-08T10:09:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.4615963.1415371924!image/image-4615963.JPG
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / De Stad Van…Amina Aarass

De Stad Van…Amina Aarass

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Amina Aarass
    Za 8 nov: De Stad Van… Aan de hand van een aantal steekwoorden schetst een al dan niet bekende Tilburger zijn of haar beeld van de stad. Vandaag Amina Aarass, voormalig voorlichter van de GGD, werkt in het St. Elisabeth Ziekenhuis en ambieert een loopbaan als coupeuse. 
    Voor de meeste mensen is fietsen een normale zaak, maar voor mij was het heel bijzonder

    Café
    Het Tuinhuis in Tilburg-West. Het is een plek waar ik meestal met vriendinnen naar toe ga. Een café met een gezellige sfeer gelegen in een kleurrijke wijk. Een stukje kruimelappeltaart, een lekkere kop koffie en de vriendelijke bediening maken het plaatje compleet.

    Restaurant
    Als je onder restaurant 'gezelligheid, lekker eten en sociale contacten' verstaat, ga ik meestal naar familie en vriendinnen thuis en koken we lekker. Marokkaans. couscous, tajine of soms gewoon een vet hapje zoals pizza of een Marokkaanse vierkante pannenkoek. Allemaal lekker met een pot muntthee erbij.

    In Tilburg ben ik naar veel restaurants geweest en heb eigenlijk geen favoriete vaste plek. Ik houd ervan om van alles en overal een beetje van te proeven. Als Marokkaanse Nederlander zoek ik altijd verbinding met beide culturen, om het positieve daarvan over te nemen. Op deze manier probeer ik verbanden te leggen tussen mijn Marokkaanse tradities en de gewoontes die ik hier in Nederland heb.

    Snack
    Broodje Focaccia tonijsalade bij La Place. Ik ga er regelmatig naar toe, met gezelschap of alleen. Ik vind het heerlijk na een winkelrondje in het centrum om zo’n broodje en een vers sapje te nuttigen. Buitengewoon lekker!

    Kunst
    Kunst is voor mij een breed begrip. Maar als je het over kunst in Tilburg hebt, dan vind ik die betonnen fontein bij de Stadswinkel wel een mooi kunstwerk. Door de verkeersdrukte let je er misschien niet op. Maar als je goed kijkt dan zie je een fontein met schimmelgroen water en hoor je ook nog een mooi melodietje dat het water zingt. Een compleet plaatje voor de oplettende kijker.

    Natuur
    Het Wandelbos. Ik ga daar regelmatig naar toe. Een mooi natuurgebied om te wandelen, langs het vijver of in het park. Er is een kleine dierentuin, speeltoestellen, en er is ruimte voor activiteiten. Een mooi ontspanningsplekje voor jong en oud.

    Op de schop
    Er zijn wel een paar plekken in Tilburg die best wel een opknapbeurt mogen hebben. Een van die plekken is het pand van Boerderij Vissers op de Berglandweg. Het is een mooie locatie, een centraal en goed bereikbaar plekje in de wijk Groenewoud, maar het gebouw is lange tijd verwaarloosd. Jammer!

    Winkel
    Ik ben coupeuse, dus de kledingswinkels spreken mij erg aan. Kledingwinkels bezoeken is voor mij een groot genot, niet dat ik altijd iets moet kopen, maar ik vind het erg mooi en interessant om de kleding in de winkels te zien. kledingstukken die door anderen gemaakt zijn. Winkels waar ik vaak kom zijn V&D, Zara, H&M, Miss Etam en Promiss.

    Ik vind het geweldig om tussen die kledingrekken te wandelen. Ik heb het op dit moment druk met mijn baan in het ziekenhuis en mijn gezin, maar een opleiding volgen op de Fashion Academie is een gekoesterde droom.

    Beste herinnering
    Ik heb veel beste herinneringen, maar ik kies voor deze mooie herinnering uit mijn leven om als voorbeeld te noemen. Achttien jaar geleden in het St.Elizabeth ziekenhuis in Tilburg werd ik voor het eerst moeder van een prachtige zoon. Ik herinner me dit nog als de dag van gisteren. Ik heb daarna nog twee geweldige zonen gekregen.
    Ik ben nu een trotse moeder van drie kanjers en, al zeg ik het zelf, dit is mijn beste herinnering.

    Verdriet
    Het sluiten van een paar ontmoetingscentra wegens bezuinigingen. deze centra waren voor veel mensen (met name vrouwen) een plek waar ze zich hebben ontwikkeld en geleerd hoe ze op eigen benen moeten staan.

    Borrelen
    Ik ben graag in gezelschap van familieleden en vrienden. Wat is er gezelliger dan met een groep vrienden of familie rondom een grote tafel te genieten van een lekkere maaltijd. Of gewoon een pot muntthee met iets lekkers erbij?

    Ontspannen
    Ik kan op verschillende manieren ontspannen. Thuis met een kopje koffie en een goed boek. Ik ben graag buiten in de natuur wandelend of fietsend.
    Voor de ontspanning ga ik soms ook achter de naaimachine zitten. Een rok, een jurk of een tuniek heb ik zo gemaakt. Ik bezoek daarom ook graag stofmarkten en kledingwinkels.

    Eeuwige zonde
    Het stoppen van de lady’s time. Elke donderdagavond van 18:30 tot 20:00 uur mochten vrouwen uit Tilburg recreatief zwemmen bij zwembad Stappegoor. Ik was daar elke donderdagavond te vinden. Er kwamen niet alleen moslimvrouwen, maar ook Nederlandse vrouwen die het prettiger vonden om eens een keer zonder de mannen, alleen te zwemmen. Vrouwen konden zwemmen, samen iets drinken, kletsen, ontspannen en bijkomen van de drukte van de dag.
    Ik vind het heel erg jammer dat de gemeente Tilburg een eind aan deze activiteit heeft gemaakt. Dat betekende enorm veel voor de
    allochtone vrouwen in Tilburg.

    Tilburg
    Wat ik met Tilburg associeer is het fietsen. Twintig jaar geleden toen ik naar Nederland kwam, kon ik niet fietsen. De eerste keer dat ik zelfstandig gefietst had, was ik zo trots op mezelf. Ik voelde me zó onafhankelijk. Het eerste wat in mijn gedachten op kwam was: “Ik hoef niet meer op die ellendige bussen te wachten”,
    Toen ik net in Nederland was moest ik, als ik ergens heen wilde, de bus nemen. Soms stond ik bij de bushalte op de bus te wachten en kwamen er fietsers voorbij. Daar was ik dan jaloers op. Er ging steeds dezelfde gedachte door mij heen “Kon ik dat ook maar”.

    Kort daarna leerde ik fietsen bij een wijkcentrum in Tilburg. En je kunt je voorstellen hoe blij ik was toen ik echt kon fietsen. Voor de meeste mensen is fietsen een normale zaak, maar voor mij was het heel bijzonder. Ik stapte vaak op de fiets en zonder een bestemming te kiezen, ging ik gewoon fietsen, fietsen en fietsen.., totdat ik moe van het trappen werd, dan kwam ik terug naar huis.
    Dat is Tilburg, de stad waar ik heb leren fietsen.
    Dat is Tilburg, mijn stad.