article
1.5672593
Zo 31 jan: In de rubriek De Stad Van… schetst een Tilburger aan de hand van een aantal steekwoorden zijn of haar beeld van de stad. Vandaag ondernemer Frank Raymann, eigenaar van Mezzo lunch & zo. Kwam in 1978 voor de studie in Tilburg terecht en ging nooit meer weg. "De stad is ten goede veranderd."
De stad van… Frank Raymann
Zo 31 jan: In de rubriek De Stad Van… schetst een Tilburger aan de hand van een aantal steekwoorden zijn of haar beeld van de stad. Vandaag ondernemer Frank Raymann, eigenaar van Mezzo lunch & zo. Kwam in 1978 voor de studie in Tilburg terecht en ging nooit meer weg. "De stad is ten goede veranderd."
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/de-stad-van-frank-raymann-1.5672593
2016-01-31T12:41:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.5672647.1454059017!image/image-5672647.jpg
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / De stad van… Frank Raymann

De stad van… Frank Raymann

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Frank Raymann
    Zo 31 jan: In de rubriek De Stad Van… schetst een Tilburger aan de hand van een aantal steekwoorden zijn of haar beeld van de stad. Vandaag ondernemer Frank Raymann, eigenaar van Mezzo lunch & zo. Kwam in 1978 voor de studie in Tilburg terecht en ging nooit meer weg. "De stad is ten goede veranderd."
    Toen ik hier kwam wonen om te gaan studeren, was het een lelijke, deprimerende stad

    Café
    Vooropgesteld dat ik geen echte stapper meer ben, hou ik er wel van af en toe met vrienden ergens te gaan borrelen. Dat kan dan bij Stapperij De Korenbloem zijn, het café waar ik al 30 jaar kom, maar net zo goed ergens in de Piushaven. Wat is dat een geweldig gebied geworden. Bijvoorbeeld bij Burgemeester Jansen. Echt een geweldige tent, waar je prima bediend wordt en waar het altijd goed toeven is. Of Villa Pastorie of Doncurado, als je ook iets wilt eten.

    Restaurant
    Uiteten gaan is een van onze favoriete bezigheden. En dan niet in een van de vele zogenaamde ‘All you can eat’- restaurants. Elk restaurant is toch All you can eat? Als je maar betaalt! Bovendien weiger ik om in een gecreëerde rij voor de deur te gaan staan. Als we eens geen zin hebben om te koken gaan we naar de Stapperij, Spaarbank of een hamburger bij Polly Magoo. Af en toe Indonesisch, bijvoorbeeld bij Gember & Sereh. Wat ook lekker is, is By Tammy aan de Piushaven. Willen we luxe, dan zijn er prima alternatieven, zoals St.Sjaak en natuurlijk de Houtloods, die momenteel absoluut bovenaan staat. Wat Sander met zijn team daar neergezet heeft, is subliem.

    Wist je trouwens, dat Tilburg de laagste restaurantdichtheid van alle Nederlandse steden heeft? Er zijn hier ‘maar’ 5,1 restaurants per 10.000 inwoners, terwijl dat in bijvoorbeeld Amsterdam op 13,7 ligt en zelfs in Den Bosch nog op 9,7 restaurants per 10.000 inwoners.

    Snack
    Een zak friet met zure Belgische mayo van Henk Friet van de Frietboetiek in de Heuvelstraat. Weliswaar staat Henk niet meer in de zaak, maar er is weinig of niets veranderd en de friet is er nog steeds even lekker. Zo hoort friet (en dus geen frites of patat) te zijn!

    Kunst
    Dan kies ik toch voor het gedicht ‘Blinde vlek’ op de zijmuur van het pand op de hoek van Tuinstraat en Willem II Straat. Dat vind ik echt een prachtige uiting van kunst. Helaas wordt er regelmatig een stukje van vernield, maar het wordt telkens snel hersteld. Ik ben ook erg gecharmeerd van de ‘metrolijn’ rond het stadhuis. Hoe simpel kan kunst zijn en hoeveel mensen zie je daar vrolijk van worden! Ik heb zelf helemaal niets met die roestende kunst in de middenberm van sommige wegen en het Draaiend Huis vind ik wel grappig, maar ik vind het jammer dat er verder geen functie aan gegeven is.

    Natuur
    Aangezien ik in het westen van Tilburg woon, ga ik voor natuur en bos meestal naar de Oude Warande of naar het bos tussen de rugbyvelden en de waterzuivering. Lekker wandelen en een frisse neus halen. Hoewel ik veel goede verhalen hoor over Moerenburg, ben ik daar dus nog nooit echt gaan wandelen of fietsen. Staat op mijn ToDo-lijst. In de stad zelf ben ik blij met het Interpolisparkje. Geweldig dat hier geregeld evenementen plaats kunnen vinden.

    Op de schop
    Als ik uit alle ‘De stad van-rubrieken’ van de laatste 2 jaar ga turven wat er op de 1e plaats staat, dan denk ik dat het Koningsplein bovenaan staat. Dit scoort bij mij ook heel erg hoog, maar om niet in hetzelfde rijtje door te gaan noem ik hier de Katterug. Weliswaar nauw verbonden met het Koningsplein, maar toch een los en ander gebouw. Toen ik in Tilburg kwam wonen vond ik het een geweldig gebouw, zo over de weg heen gebouwd. Maar inmiddels heeft het gebouw zijn houdbaarheidsdatum wel ingehaald… Het is ouderwets, vuil van buiten en erg dominant. Tip: Breek het tegelijk met het Koningsplein af, leg de Paleisring verdiept aan tussen Piusplein en Schouwburg en maak erboven een prachtig centraal plein met veel groen en bebouwing rondom waar allerlei kleine zelfstandigen zich kunnen vestigen.

    Winkel
    Geen specifieke winkel, maar het dwaalgebied vind ik een heerlijk deel van de stad. Geen landelijke ketens, maar kleine zelfstandigen die hun grote dromen hier omzetten in realiteit. In de straten vanaf de Heuvelstraat zitten nu al redelijk wat winkels, maar graag zou ik nog iets meer winkeltjes willen zien in de Tuinstraat. Daarbij moet het er voor voetgangers mogelijk gemaakt worden om er fatsoenlijk te lopen, zonder door een fiets, scooter of auto van de sokken gereden te worden.

    Beste herinnering
    In mijn studententijd heb ik enkele jaren gewerkt in The Gallery Club. Dat was een gouden tijd. Een á twee avonden per week werken, meestal in de discotheek boven, bar 4. Paar uurtjes keihard werken, maar het was er heel erg gezellig. En na afloop, tijdens de naborrel, broodjes van de snackbar aan de overkant. Ik ben de naam van die friettent helaas vergeten. En dan op zondagavond, net terug van een weekend naar huis, met een groep vrienden ook weer in The Gallery op stap, bier en whisky drinken aan bar 3 in de disco beneden.

    Verdriet
    Ik kan me geen zaken in Tilburg voorstellen waar ik echt verdrietig over ben. Natuurlijk vind ik de afbraak van sommige gebouwen jammer, ben ik geen voorstander van de cityring en zo zijn er nog wel wat zaken die ik liever anders zou zien, maar verdriet… nee, dat niet echt.

    Borrelen met
    Johan Stekelenburg. Ik vond hem destijds een aimabel en kundig bestuurder van onze stad. Met hem zou ik, nu we zo’n 15 jaar verder zijn, graag eens terugkijken op stedenbouwkundige zaken die onder zijn leiding destijds zijn uitgevoerd. Als ik iemand zou moeten kiezen die nog leeft, dan zou ik heel graag eens een avond gaan eten met Guus Meeuwis. Ik ben een fan van zijn muziek en een van zijn eerste liedjes (Het is een nacht) heeft een heel speciaal plekje in mijn hart.

    Ontspanning
    In 2014 kwam ik vrij geregeld op het Stadsstrand. Wanneer we daar met een paar vrienden in de ligstoelen zaten, flesje rosé erbij, zo nu en dan wat lekkers te eten. Dan waande ik me echt op vakantie in Italië of Zuid-Frankrijk. Helaas had ik afgelopen jaar dat gevoel helemaal niet meer.

    Verder kom ik graag in de Piushaven. Wat de ondernemers daar voor elkaar boksen, samen met de gemeente, de bewoners en allerlei stichtingen, is geweldig. De gemeente zou de weg anders moeten inrichten, zodat het verkeer er rustiger rijdt en er nog meer een boulevard-idee ontstaat.

    Eeuwig zonde
    Het Pieter Vreedeplein. Wat een gruwelijk mislukt stukje stad. Alleen maar beton en stenen: kaal, saai, tochtig. Geen enkele sfeer. Wat een verschil met het oude plein, met al die bomen. Het stemt me echt verdrietig dat een gemeentebestuur er niet in geslaagd is om van dit stukje binnenstad iets gezelligers te maken, samen met de projectontwikkelaars.

    Tilburg
    Tilburg, de schôônste stad van ‘t laand. Nu ik bijna 40 jaar in Tilburg woon, kan ik die stelling nog steeds niet onderschrijven, maar ik moet wel zeggen dat de stad de goeie kant op gaat. Toen ik hier kwam wonen om te gaan studeren, was het een lelijke, deprimerende stad, zonder echt centrum, waar weinig te beleven viel. En zie hoe de stad veranderd is, met al haar evenementen in de zomer.