article
1.6503579
Zo 16 okt: In de rubriek De Stad Van… schetst een Tilburger aan de hand van een aantal steekwoorden zijn of haar beeld van de stad. Vandaag Ruud van der Meijden. De Tilburger fietste recent in 48 uur non-stop duizend kilometer door Midden-Brabant voor stichting Gijsje Eigenwijsje.
De Stad Van... Ruud van der Meijden
Zo 16 okt: In de rubriek De Stad Van… schetst een Tilburger aan de hand van een aantal steekwoorden zijn of haar beeld van de stad. Vandaag Ruud van der Meijden. De Tilburger fietste recent in 48 uur non-stop duizend kilometer door Midden-Brabant voor stichting Gijsje Eigenwijsje.
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/de-stad-van-ruud-van-der-meijden-1.6503579
2016-10-16T09:35:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.6529053.1476437005!image/image-6529053.jpg
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / De Stad Van... Ruud van der Meijden

De Stad Van... Ruud van der Meijden

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Ruud
      Titel
      Ruud
      Beschrijving
      Ruud van der Meijden
    Zo  16 okt: In de rubriek De Stad Van… schetst een Tilburger aan de hand van een aantal steekwoorden zijn of haar beeld van de stad. Vandaag Ruud van der Meijden. De Tilburger fietste recent in 48 uur non-stop duizend kilometer door Midden-Brabant voor stichting Gijsje Eigenwijsje
    huis willen we het ook wel eens stiekem opzetten. Niet verder vertellen

    Café

    Het Buitenbeentje.

    Daar verzamelen we met grote regelmaat. Vrienden van vroeger, rugzakken vol verhalen en avonturen. De een wat meer geordend dan de ander. Lekkere betaalbare bieren altijd gecombineerd met een stevig neut Wortegemsen. Onbetaalbare middagen. Af en toe gaan we naar de buurman Heuvel 17. Verzoekplaatjes draaien. Gewoon net als vroeger. Ik word daar sentimenteel van met gevolg dat ik net als 30 jaar geleden Pisang Ambon/7 Up bestel om de 80’s stevig terug te halen.

    Zomerlust

    Ik ben een 'mooi weer fietser' en in de zomeravonden sluit ik mijn vaste fietsrondje altijd af op het terras van Zomerlust. Fijne atmosfeer in het prachtige natuurgebied Moerenburg. Mooie bieren op de kaart. Wij fietsers drinken graag mooie bieren. Je moet immers goed gemarineerd door het leven gaan.

    Restaurant

    Burgerij. Op een prachtige zomeravond zo lekker gegeten met mijn vriendin en na lange tijd weer eens oesters met een prachtige Bourgogne. Het personeel is zo aardig, soms onbeholpen, maar juist daardoor is het zo knus. Je merkt de servicebereidheid en dat je als gast welkom bent. Even jezelf 'de koning' voelen. Durf jezelf vooral te laten verrassen, dat zou mijn advies zijn.

    Snack

    “Grote- friet-stoof – dubbel-mayo-in-plastic-bakje” met cola van Lucky Hill. Ontegenzeglijk en onbetwistbaar de lekkerste van het land. Een friet-stoof staat immers ook altijd op het gerecht voor aanvang van de klassieker Gent-Wevelgem. Deze koers - hard gemaakt door de wind en hellingen - onderscheidt de jongens van de mannen. De friet stoof van Lucky Hill staat daar symbool voor.

    Ben ik aan de andere kant van de stad, dan bestel ik graag een wrap tonijn bij Anvers met een bolleke van De Koninck. Als wielerfanaat snuif ik graag de Belgische sferen op. Het portret van Fabiola en Boudewijn en een oude Gazet aanschouwend, krijg ik goesting in nog een pint.

    Kunst

    Het Tilburgs volkslied. Sinds ik het Tilburgs volkslied heb leren kennen bij het Kruikenconcert ben ik om. Kippenvel op mijn scheenbenen. Waarom? De melodie, de teksten, maar ook door de ontroering die ik zie in de ogen van de Tilburgers als ze dit lied meezingen. Ik zie het leed, de ellende, de armoede, het leiden, de vechtlust, blijdschap en de trots als ik door de concertzaal kijk. Prachtig. Tilburg heeft mij alle geluk gebracht. Thuis willen we het ook wel eens stiekem opzetten. Niet verder vertellen.

    'k Heb van jouw veul schône dinge
    hil m'n hart aon oe verpaand.
    'k Zal van jou dus blève zinge
    Tilburg Schôônste stad van 't laand

    Natuur

    Moerenburg. Laatst heb ik daar mijn start en finish gehad van mijn 1000 kilometer non-stop fietstocht voor Stichting Gijsje Eigenwijsje. Het was prachtig weer. De eerste ochtenddauw in de weilanden tussen de schapen en koeien, gaf me een “langs-het-tuinpad-van-mijn-vader-gevoel”. Tilburg wordt daar even mijn dorp, Het dorp.

    Mag ik een tip geven? Zet je fiets bij Zomerlust loop het gebied in, geniet, loop door het gebied en geniet rustig na op het terras of loop gerust door naar Mie Pieters. Moerenburg: een parel aan de stad

    Op de schop

    Als eerste komt dan de McDonalds op het Piusplein in me op. En eigenlijk wil ik ook weer dat het er blijft staan. Het staat ook voor de visie van Tilburg in een bepaalde periode. Het staat ook symbool voor: 'laten we dit nooit meer, maar dan ook nooit meer gebeuren'. Een herinnering hoe het niet moet. En blij zijn met hoe Tilburg zich nu ontwikkelt. De Spoorzone is werkelijk prachtig, net als de Piushaven waar we wonen. Oké, vooruit dan per direct mag de sloophamer op Residentie Piushaven. Wel met de kanttekening, dat de huidige bewoners een alternatief krijgen en terug mogen keren na de wederopbouw van iets Piushaven-passends.

    Winkel

    Club De hockey en Golfspecialist. Ik hockey en golf niet. Mijn dochter wel. Zij zit bij Were Di. Ik kom graag met haar bij club. Het klopt daar. De vlotheid, de service, het gevoel dat je welkom bent. Een voorbeeld van dat er toekomst is voor de specialisten in de detailhandel. Beleving creëren.

    Gents aan het Pieter Vreedestraatje. Na lange tijd moest ik weer eens een pak kopen. Vrienden gingen trouwen en mijn werkgever vond het ook wel weer eens tijd voor iets nieuws. Wij de stad in. Komen we langs Gents. Verrast door de prijzen in de etalage. Kennen ze daar het mix-en-match principe voor zowel pak als overhemden. Een geniale vondst en mensen…. er is geen reden om niet te slagen. Wil je snel een mooi maatpak kopen? Ga dan naar Gents.

    Beste herinnering

    Dat ik in Tilburg mijn aanstaande vrouw heb leren kennen. Een blind date geregeld door een wederzijdse vriendin. Men zegt over het algemeen dat het kansloos is, maar de regel bevestigt de uitzondering. Het was met Koninginnenacht. We spraken af bij Stoffel. Ik alleen, zij was er met vrienden. Spannender kon het niet. Na amper een uur dansten we op When the rains begins to fall van Jermaine Jackson en Pia Zadora. In maart 2017 gaan we trouwen, we hebben samen 2 kindjes, Dana en Mathijs. Sprookjes bestaan. Punt uit.

    Verdriet

    Ik fiets door de stad naar mijn werk , heb zelf 2 gezonde kinderen en de tijdens zo’n rit denk ik veel aan de stichting waar ik me voor inzet. De laatste jaren zet ik me in voor Stichting Gijsje Eigenwijsje. Een stichting die kinderen met een levensbedreigende ziekte een weekje vakantie aanbiedt in hun eigen huisjes in Diessen. Fijn dat we iets kunnen doen voor deze gezinnen die door zoiets vreselijks worden getroffen. Dat jonge kinderen dood gaan aan de meest vreselijke ziektes. Ik kan er niet (meer) tegen. Dat moet stoppen en wel nu meteen.

    Borrelen met

    *Pater Poels

    Door mijn extreme fietstochten bestempelen mensen mij wel zo nu en dan als held met een belachelijk groot hart. Hier word ik ongemakkelijk van. Ik heb Pater Poels als mijn allergrootste voorbeeld (oké er is nog 1 grotere held; Bruce Springsteen). Pater Poels heeft een missie en vecht tegen de gevestigde orde en helpt ook kanslozen aan water en brood. Wetende dat de meesten niet te redden zijn. Mijn man dus. Ik hou er van. Als talentloze fietser en ultracycler ben ik lid van het Spookrijdersgilde en wij hebben een manifest. Een manifest dat de Pater moet aanspreken. Hierin staat o.a.:

    -“Een spookrijder combineert een tegendraads karakter met een bovenmatige koppigheid”.

    -“Waarom makkelijk als het ook moeilijk kan”

    Ik heb een vraag aan de Pater. Drinkt u? Zo ja, zouden we eens een La Trappe Triple kunnen pakken samen. Als het kan bij u, aan de keukentafel. Ik trakteer.

    *Ivo de Wijs

    Kan zo beschouwend zijn. Filosoferend. Zo wil ik ook zijn, terwijl ik mezelf betrap dagelijks vol vooroordelen te zitten en dat wil ik niet. Hoe neem je afstand en geef je jezelf ruimte om aan anderen inzichten toe te komen. Ivo heb je een tip? Samen eens bijkletsen? Onder het genot van een grote Karmeliet alstublieft.

    Ontspanning

    Ik hou van sport. Ik fiets wat af. Als ik wil ontspannen doe ik dat naast het voetbalveld of hockeyveld. Vol trots kijkend naar mijn kinderen. Naar mijn favoriete club PSV ga ik niet veel meer. Ik kan genieten van een mooie avond bij Willem II, verloren of niet… we gaan toch gewoon een feestje bouwen. Verder thuis aan de keukentafel een spelletje doen of The Voice kijken met z’n viertjes. Heerlijk. Als ik alleen ben dan gaat Bruce Springsteen op. Er gaat niets boven het luisteren van een plaat van Hem, ja inderdaad met een hoofdletter. Songteksten er bij en genieten maar. The Boss kruipt onder je huid, in je aderen. Voordat je het weet adem je Bruce.

    Eeuwig zonde

    Dat we ons blijven vergelijken we andere steden. Kijk we hebben een prachtig dit, een prachtig dat net als in….. Nee wij moeten niet willen zijn als andere steden , wij moeten ons hiertoe niet laten verleiden. Dat verdient Tilburg niet.. Tilburg bouwt, Tilburg heeft plannen, Tilburg heeft mooie mensen, Tilburg leeft. Ben trots en zolang een groot deel van de Tilburgers dat niet is, is dat eeuwig zonde.

    Tilburg

    Oké. Ik ben een rasoptimist. Ik zie in Tilburg het leven. Soms prachtig, soms niet zo fraai. Maar alles bij elkaar genomen is het mijn stad. Ik wil hier niet meer weg. Langzaam ben ik steeds meer de stad ingekropen. Ik schuur tegen het centrum aan. Daar waar wij zo graag wonen, daar waar zo veel georganiseerd word, waar onze vrienden wonen en mij alle kansen worden geboden om dat te worden als ik later groot ben. “hier heur ik thuis”