article
1.6107170
Do 15 juni: Deze maand deed burgemeester Noordanus aangifte van discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven. Het kwam hem op veel kritiek te staan. Maar is er discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven? En zo ja, komt het vaak voor?
Discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven? Drie nachtbrakers aan het woord:
Do 15 juni: Deze maand deed burgemeester Noordanus aangifte van discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven. Het kwam hem op veel kritiek te staan. Maar is er discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven? En zo ja, komt het vaak voor?
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/discriminatie-in-het-tilburgse-uitgaansleven-drie-nachtbrakers-aan-het-woord-1.6107170
2016-06-15T08:28:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.6109413.1465978353!image/image-6109413.jpg
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / Discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven? Drie nachtbrakers aan het woord:

Discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven? Drie nachtbrakers aan het woord:

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Steven Brunswijk. Archieffoto BeeldWerkt
    Do 15 juni: Deze maand deed burgemeester Noordanus aangifte van discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven. Het kwam hem op veel kritiek te staan. Maar is er discriminatie in het Tilburgse uitgaansleven? En zo ja, komt het vaak voor?

    door Bas Vermeer

    Voor Stadsgezicht legden we de vraag voor aan drie experts: stappers die al meer dan tien jaar in het Tilburgse nachtleven vertoeven. Hun verhalen hieronder.

    ”geen afbeelding


    Steven Brunswijk, alias De Braboneger:

    “Een jaar of tien geleden ben ik veel geweigerd in Tilburg, meestal bij de kleinere cafés. Zes jaar terug begon ik als portier en stond ik onder meer bij café Uit, de 013 en Studio aan de deur. In Tilburg was er niet zozeer sprake van discriminatie, maar in Breda wel. Bij een bepaalde tent moest ik alle Marokkanen weigeren. Ja, daar werk je dan niet met plezier.
    Dát er geselecteerd wordt aan de deur bij tenten waar veel publiek op afkomt, begrijp ik goed. Als horecaondernemer moet je ook wel, anders is binnen een maand of twee je tent kapot. Je wil een mix van mensen. Een paar procent van die groep, een paar van die. Niet een hele tent vol studenten als je zo’n horecagelegenheid niet wil zijn. Wij donkere jongens zijn niet echt van die dansers, hangen vaak meer in een hoekje, hebben niet dat losse op de dansvloer. En ja, zo’n grote groep kan dan bedreigend over komen bij sommige vrouwen. Dan heb je het denk toch over andere normen en waarden.
    Het is niet alleen de gekleurde groep die wordt gediscrimineerd: ik werk nog steeds als portier voor een tent in Den Bosch waar veel emo-publiek op afkomt, tatoeages enzo. Als er dan een jongen met dure schoentjes en Armani voor de deur staat, weiger je die. Bij Studio selecteerde men ook aan de deur, ook op kleur, dat was een jaar geleden in ieder geval nog zo. Dat gebeurt op een goede manier: daar staat ook wel eens een Molukse of Turkse portier aan de deur.
    Als er twee witte portiers staan, denken veel gekleurde stappers al: ‘daar kom ik toch niet in’. Het gaat om wie je aan de deur hebt staan, zorg voor een mix van kleur, communicatief vaardige portiers. Die kunnen dat best aan het uitgaanspubliek uitleggen. Dat neemt niet weg dat ik een paar jaar terug in Tilburg nog ergens ben geweigerd hoor. Maar, en dat is mijn mening, daar moet je boven staan."

    ”geen afbeelding


    Farouk el Mouhajir (28), gaat sinds zijn 15e, 16e uit

    “Vier of vijf jaar geleden ging ik op stap met een Srilankaan en een Griek, ikzelf ben half Marokkaans. Kregen we een of andere smoes te horen dat we niet naar binnen konden. ‘Goed’, zei ik, ‘dan geven we ons geld ergens anders uit’.” Hij schiet in de lach: “Vervolgens werden we de hele avond overal geweigerd. Konden we ons geld niet uitgeven! Maar dat was in Breda, vier of vijf jaar geleden. In Tilburg is discriminatie aan de deur, naar mijn weten, zeldzaam. Zelf heb ik dat maar één keer meegemaakt, lang geleden. Mocht ik vanwege mijn All Stars niet binnen, terwijl op drie meter afstand andere mensen met precies dezelfde schoenen binnen stonden.
    Pijnlijk? Nee, dan niet joh. Segregatie in het uitgaan is er wel, net zoals in het leven. Neem de Gaudi Lounge waar Antilliaanse reggeaton wordt gedraaid, daar komen amper blanke autochtone Nederlanders. En in een oerhollands café – met Nederlandstalige muziek – voelt iemand uit een Turks theehuis zich niet thuis, maar andersom komt iemand uit zo’n Hollands café niet bij een theehuis op tafel dansen. En dat is prima, mensen moeten gewoon doen wat ze willen.
    Dat het goed samengaat, zie je op veel plekken in de stad. Bij Weemoed, Buitenbeentje zit iedereen door elkaar. Of neem zo’n groot feest als De Gin Gin, daar geldt hetzelfde voor. Ikzelf werk in de Cul de Sac en daar zie je van alles. Staat er een meisje met een hoofddoek op te dansen terwijl naast haar twee kerels staan te zoenen. En neem Studio: de eigenaar is heel open minded, er werkt een jongen van Afghaanse komaf en een Syrische vluchteling in de keuken.
    ​De racisme-kaart wordt soms misschien ook te makkelijk getrokken. Stel je hebt iemand die knakenzat is en vrouwen lastig valt. Een wit etterbakje zal ‘lalala ik deed niks’ zeggen, iemand met een kleur gooit het wellicht op racisme. Dat neemt niet weg dat ik best geloof dat er discriminatie in het nachtleven voorkomt. Ik werk als vrijwilliger met vluchtelingen en die zeggen dat ze nergens binnen komen. Bij Cul zijn we beducht op mensen in trainingspakken, voor sommige kroegbazen zal het met huidskleur hetzelfde zijn: een paar keer een akkefietje en je bent met de hele groep klaar. Ach ja, huidskleur is niet afwasbaar. Ik hoop altijd dat mensen zelf na blijven denken, naar het individu blijven kijken. Ook al verpest een individu het soms voor de hele groep.”

    ”geen afbeelding

    Millison Laveist (34), maakt sinds 15 jaar deel uit van het vaste meubilair van de nachtelijke Korte Heuvel.

    “Ik ben nog nooit aan de deur geweigerd, niet hier, maar ook niet in de jaren dat ik op stap ging in steden als Rotterdam, Amsterdam of Den Haag.” Hij lacht: “Kan ik me gediscrimineerd voelen omdat ik op die manier nog nooit gediscrimineerd ben?” Serieus: “Maar ik geloof best dat het gebeurt, al gaat het volgens mij dan om ‘incidentjes’. Als je je normaal gedraagt, niks uitvreet, weigeren ze je niet. Ik denk dat het al gauw op discriminatie wordt gegooid, dat mensen dat heel snel roepen. Als het gebeurt is het ook moeilijk om zo’n incident van buitenaf te doorgronden. Het zijn twee partijen die tegenover elkaar staan en die beiden een eigen verhaal hebben.
    Neemt niet weg dat er wel discriminatie is hoor, al staat het op een laag pitje, zit het onderhuids in de samenleving. Dat je te horen krijgt dat je een ‘goede neger’ bent. Twee weken geleden stond ik in de shoarmatent, hier op de hoek van de Heuvel, zegt een meisje van een jaar of 19: ‘Oh, jij bent echt een grappige neger’. Dat vind ik heel naïef en het raakt me. Zij heeft het ook weer ergens vandaan, wellicht van haar ouders of een oom die denkt dat zulke opmerkingen grappig zijn. Ze bedoelt het misschien niet zo, het is onbewust, maar toch.
    Ik heb veel in de kroegen hier gewerkt en daar krijg je dan ook vaak van die stereotype grapjes. Dat je door moet werken of iets over de slavernij. Het zijn kleine opmerkingen van de mensen die denken dat ze origineel zijn. Maar zij weten niet dat ik die grapjes al 499 keer heb gehoord en dat zij de 500ste grap maken. Andersom gebeurt het ook hoor: een ‘medebroeder’ vraagt om 4 uur nog een biertje aan me. Dat weiger ik. Vervolgens krijg je het verwijt ‘je doet blank tegen me’. Ach, weet je, ik maak me er niet druk over, het zegt meer iets over de mensen zelf.”

    En over het deurbeleid:
    Ja, er wordt aan de deur geselecteerd, zegt Boris van der Horst, eigenaar van Intelligent Security, het grootste portiersbedrijf van de stad. „Als portier wil je zo’n homogeen mogelijke groep binnen in het café hebben staan.” Met homogeen doelt hij niet op ras: „Neem Brandpunt, daar wil je studenten binnen hebben. Of ze nu zwart, wit, geel of grijs zijn.”

    Hij wijst er op dat - net zoals het publiek - ook de portiers divers zijn. "We hebben 15 nationaliteiten in dienst. Een portier van Turkse origine bij Clochard, twee donkere portiers en een blanke jongen bij Philip en iemand met Vietnamese wortels bij de Live." 

    Zijn bedrijf kreeg in elf jaar tijd drie klachten van discriminatie binnen. „Maar het is moeilijk te bewijzen of te ontkrachten. Bureau RADAR - voor gelijke behandeling en tegen discriminatie - heeft de zaken nooit doorgezet.” Zeker, er wordt door portiers gegeneraliseerd, klinkt het. „Die jongens moeten binnen een seconde een beslissing nemen, vanuit hun gevoel. En dat gaat wel eens fout. Ik heb ook wel eens trainingspak aan, ben ik dan meteen een kamper?"

    Naschrift, reactie van Patrick van Riel, eigenaar van café Studio:
    "Discriminatie is geen mening die mensen zichzelf te pas en te onpas aan kunnen meten maar een gezwel van kleingeestigen in onze maatschappij. En die kortzichtigheid werkt uiteraard 2 kanten op, Ik stoor me net zo hard aan het feit dat mensen sneller discrimineren als aan het feit dat mensen zich sneller gediscrimineerd voelen. Studio staat al jaren voor tolerantie, een open mind en zal dat ook blijven uitdragen ongeacht de huidige tendens om snel te generaliseren. Mits je gezellig meedoet is en blijft iedereen onvoorwaardelijk welkom bij Studio ongeacht je afkomst, huidskleur, religie, seksuele geaardheid, welke sneakers je aan hebt of in welk lichaamsdeel je een piercing hebt."

    Update 12.20 uur:
    En burgemeester Noordanus heeft de aangifte weer ingetrokken