article
1.4047290
Vrij 11 okt: In tijden waarin de ochtend langer donker blijft en de avond sneller donker wordt, zoekt men naar verlichting. Naar een plek waar men intellectuele gesprekken voert over zin en onzin. Over bier en borsten. Waar men kan trivianten met in de ene hand een dobbelsteen en in de andere een blok kaas.
Donker bier in donkere tijden
Vrij 11 okt: In tijden waarin de ochtend langer donker blijft en de avond sneller donker wordt, zoekt men naar verlichting. Naar een plek waar men intellectuele gesprekken voert over zin en onzin. Over bier en borsten. Waar men kan trivianten met in de ene hand een dobbelsteen en in de andere een blok kaas.
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/donker-bier-in-donkere-tijden-1.4047290
2013-10-11T08:58:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.4047352.1381481554!image/image-4047352.jpg
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / Donker bier in donkere tijden

Donker bier in donkere tijden

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Kandinsky
    Vrij 11 okt: In tijden waarin de ochtend langer donker blijft en de avond sneller donker wordt, zoekt men naar verlichting. Naar een plek waar men intellectuele gesprekken voert over zin en onzin. Over bier en borsten. Waar men kan trivianten met in de ene hand een dobbelsteen en in de andere een blok kaas.
    Een gele jas is geler, een sleutelgat is kleiner. Een straat neemt plots vreemde vormen aan

    door gastblogger Dion van Meel

    Waar men kan doen alsof ‘ie alles al weet, maar er de volgende dag niks van heeft onthouden. Die verlichting vind ik in een donkere kroeg.

    Doordeweeks, als de meeste burgers met stinkende sokken uitgezakt hangen voor de beeldbuis, ben ik er het liefst. In de IJzerstraat.

    Waar een gevel meldt dat Piet Smits en Co er handelde in wollen stoffen en een ander verklapt dat het deed aan verzending naar alle werelddeelen. Het enige wat nu nog vanuit deze panden verzonden wordt naar alle werelddeelen, zijn verschillende geslachtsziekten en Whatsapp-berichten naar het ouderlijk huis met de vraag om geld over te maken. “Pa, er moet vanavond gezopen worden bij Olof.” 

    De IJzerstraat. Een in het centrum verstopte straat waar heden en verleden elkaar ontmoeten op de hoek. Op nummer 58.

    Buiten wil men daar naar binnen. Daarbinnen wil men binnen blijven. Ouderwetse gordijntjes verbergen wat er binnen gebeurt. Een verrassing. Even die spanning, die hoop dat er een zitplaats is. Staan doe ik er liever niet. Staan voelt ongemakkelijk. 
    Een constante zoektocht naar de perfecte houding met in de hand een letterlijk zwaar bier. Ik prefereer zitten. Om af en toe eens op te staan om de balans te polsen na drie Trippel Karmeliet.

    Café Kandinsky is de ultieme manier van genieten. Het bord Triviant dat wordt uitgeklapt op de bar. De studentikoze gast die een hap neemt van zijn bitterbal en zijn kin verbrandt, omdat het vlees uit zijn bitterbal zich een weg naar beneden baant. Diezelfde gast die een minuut later met zijn kin in een glas water hangt. De oudere gast bij de ingang die eindelijk beslist te gaan plassen en na drie uur besluit op te staan. De barkrukken die hem ondersteunen, de plant die hem opvangt. de wc-deur die hem groet.

    De cd-speler die afgespeeld wordt, maar nooit wordt gehoord. De hilarische gesprekken, de serieuze gesprekken. Het luisterend oor als kastelein Fred zijn bierenkennis toont. Met een lach, altijd met een lach.

    Drie zware speciaalbiertjes geven een antwoord op de vraag waarom het café de naam draagt van een Frans-Russische kunstschilder. De wereld draait, staat op zijn kop. Een gele jas is geler, een sleutelgat is kleiner. Een straat neemt plots vreemde vormen aan.

    Na drie speciaal bier bij café Kandinsky is de wereld zoals de schilder haar creërde: abstract.