article
1.6254764
Woe 10 aug: In Stadsgezicht Cribs belichten we de bijzondere onderkomens in de binnenstad. Van armetierige studentenkotten en hippie-woonboten tot aan luxueuze stulpjes waar kaviaar uit gouden kranen klatert.
Stadsgezicht Cribs: Woonschip 'Nooit Volmaakt' uit 1904 (met huiseend)
Woe 10 aug: In Stadsgezicht Cribs belichten we de bijzondere onderkomens in de binnenstad. Van armetierige studentenkotten en hippie-woonboten tot aan luxueuze stulpjes waar kaviaar uit gouden kranen klatert.
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/stadsgezicht-cribs-woonschip-nooit-volmaakt-uit-1904-met-huiseend-1.6254764
2016-08-10T12:45:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.6255472.1470831497!image/image-6255472.JPG
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / Stadsgezicht Cribs: Woonschip 'Nooit Volmaakt' uit 1904 (met huiseend)

Stadsgezicht Cribs: Woonschip 'Nooit Volmaakt' uit 1904 (met huiseend)

Foto's
8
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Woonschip 'Nooit Volmaakt'
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Morticia in de stuurhut
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Marcel & Morticia in de woonkamer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Patrijspoort, Bessie in de achtergrond.
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Keuken en woonkamer van de 'Nooit Volmaakt'
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Op de 'Nooit Volmaakt'
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Morticia & Bessie
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Morticia & Bessie
    Woe 10 aug: In Stadsgezicht Cribs belichten we de bijzondere onderkomens in de binnenstad. Van armetierige studentenkotten en hippie-woonboten tot aan luxueuze stulpjes waar kaviaar uit gouden kranen klatert.
    En voor een iets te groot meubelstuk moet je een stukje uit het schip zagen, anders past het niet

    door Bas Vermeer

    Eerder stonden het prachtige pand 'de duikklok', het studentenhuis aan de Capucijnenstraat en de verkrotte panden aan de Telegraafstraat 3, 5 en 7 in de schijnwerpers.

    Vandaag wijken we uit naar de Piushaven: waar geen hippie-woonboot maar een woonschip met Gothic randje drijft. 

    Avonturiers
    Het is een onderkomen voor avonturiers, dat vooropgesteld. Wie aan boord stapt moet via het looppad (correcte nautische term: gangboord) aan de binnenkant van het schip naar de stuurhut. Het is een smal pad, een paar meter boven het water. "Dat is nu nog goed te doen", voegt eigenaar Marcel Verwater (47) toe. "In de winter is het hier spekglad."

    Via de stuurhut - met bank omgebouwd tot rookhok voor gasten - stap je in het ruim van het schip, waar vroeger de lading in werd vervoerd. "Denk om je hoofd", klinkt bij de steile trap. Een opmerking die nog een paar keer wordt herhaald tijdens het bezoek.

    Verrassend groot
    Maar het wonen in een schip blijkt lang niet zo claustrofobisch als je zou verwachten: de gangen zijn smal, de plafonds soms laag, maar de kamers verrassend groot. Er is een woonkamer, fitness- en muziek-ruimte, een badkamer, grote keuken en slaapkamer. Misschien allemaal nog het best te vergelijken met een riant appartement. 

    Geen wonder ook: het schip kon vroeger 163 ton aan goederen vervoeren. De 'Nooit Volmaakt' (model klipperaak) is in 1904 te ’s-Gravenmoer als zeilschip gebouwd, samen met de 'Nooit Gedacht' en de 'Fazant'. In 1933 werd het schip gemotoriseerdDe Nooit Volmaakt heeft in het verleden in de Piushaven gelost en geladen. Vóór 1940 landbouwproducten zoals hooi, stro en bieten. Later ook bouwmaterialen. De schipper nam elke lading aan als het zo uitkwam.

    Morticia
    Marcel kocht de boot in 2005. "Een vrijstaande koopwoning is haast onbetaalbaar en het leek me mooi om in de museumhaven te wonen. Uiteindelijk ben ik twee jaar op zoek geweest, tot ik dit schip in Amsterdam kon kopen." Hij kocht de klipperaak casco en hoewel de oorsprong van de naam verloren is gegaan, doet 'ie het schip wel eer aan: eigenlijk is het werk nooit af. 

    Verwater woonde er eerst alleen en kreeg later gezelschap van zijn vriendin Brigit, beter bekend als Morticia Thunderbird (50). Waarom? Ze laat met een glimlach de tattoo zien die haar onderarm beslaat. 'Morticia', staat er in zwarte, Gotische letters. En inderdaad: ze heeft wel iets weg van de mater familias van de Adams Family. Haar vrouwelijke touch schemert in het woonschip door. Bij het partijspoortje van de keuken bijvoorbeeld, waar een hartje hangt, met een schedel ernaast.   

    Opbloeien
    "Het is wel wennen hoor", vertelt Morticia. "De klimaatbeheersing werkt niet altijd goed en als de watertanks leeg zijn, moet je die weer bijvullen. Je kunt het allemaal niet zo voor lief nemen zoals bij een een gewoon huis." Ze lacht, met een blik op de smalle gang: "En voor een iets te groot meubelstuk moet je een stukje uit het schip zagen, anders past het niet." 

    Daartegenover staat de pracht van het wonen in de Piushaven, al wen je - zo klinkt - daar toch ook wel weer aan. Marcel verhuurt er sinds twee jaar waterfietsen, hij heeft de haven op zien bloeien. "Het was vroeger meer een industrieterrein. Wat we nu om ons heen zien, is echt een vooruitgang." Al is er een klein nadeel: "Door alle nieuwe hoogbouw hier verlies je wel een stukje privacy, we gaan niet zomaar meer op het dek zitten."  

    Bessie
    Dan duikt Bessie opeens op, voor het raam van de stuurhut. Morticia loopt naar buiten met een bakje voeder voor de muskuseend. In het kielzog van Bessie volgt Brownie, haar nogal chagrijnig kijkende partner. "Normaal zitten ze onder het viaduct, Bessie komt twee keer per dag langs om gevoederd te worden."

    We staan op het dek, de zon lijkt zich in het water van de haven te laten zakken.

    Een huiseend, dat uitzicht.
    Enigszins jaloersmakend.

    ”geen afbeelding

    Foto Tobias Hamer