article
1.5870413
Woe 30 mrt: De levensdraad van John van Oorschot (61 jaar), de bekendste daklozenkrant-verkoper van Tilburg, is dun en rafelig. Van het keer op keer weer oppakken.
Stadsportret: John 'Allee, Allee!' van Oorschot, daklozenkrant-verkoper
Woe 30 mrt: De levensdraad van John van Oorschot (61 jaar), de bekendste daklozenkrant-verkoper van Tilburg, is dun en rafelig. Van het keer op keer weer oppakken.
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/stadsportret-john-allee-allee-van-oorschot-daklozenkrant-verkoper-1.5870413
2016-03-30T08:33:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.5870478.1459258729!image/image-5870478.JPG
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / Stadsportret: John 'Allee, Allee!' van Oorschot, daklozenkrant-verkoper

Stadsportret: John 'Allee, Allee!' van Oorschot, daklozenkrant-verkoper

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      John van Oorschot. Foto Jan van Eijndhoven
    Woe 30 mrt: De levensdraad van John van Oorschot (61 jaar), de bekendste daklozenkrant-verkoper van Tilburg, is dun en rafelig. Van het keer op keer weer oppakken.
    Eigenlijk moet je alles in het leven twee keer mogen doen

    door Bas Vermeer

    Op zijn vierde ligt de ‘Allee Allee- man’ (ook bekend als 'Zoef') veertig dagen in coma, na een auto-ongeluk. „Het was Witte Donderdag. Ik stak de weg over, wilde de bakkerswinkel zien. Hoorde ik achteraf.” Na een zware operatie kan hij – ook nu nog – met het linkerdeel van zijn lichaam bijna niks.
    Op zijn zevende krijgt hij tijdens het spelen een pijl in zijn oog. Hij houdt er een bijna blind, iets afwijkend oog aan over.

    De jaren daarna leeft Van Oorschot ‘een beetje in een isolement’, naar welke school hij ook gaat. Gepest vanwege de lichamelijke afwijkingen. „Zo ging het toen, maar nu nog natuurlijk. Op een gegeven moment word je er onverschillig door.” Studeren ligt hem niet, hij probeert het wel – het praktijkdiploma boekhouder bijvoorbeeld – maar Van Oorschot maakt het allemaal niet af. „Dan gaf ik er niets meer om ofzo.”

    Hij ontmoet een vrouw, krijgt twee kinderen, maar ook dan loopt het mis. Zijn zoon en dochter ziet hij niet meer.
    En in 2002 raakt hij dakloos.

    Handelsmerk
    ‘Als het leven je citroenen geeft, maak je limonade.’ Van Oorschot liep zelfs de citroenen mis.

    Al zou je het niet zeggen, als je hem zo voor het station ziet zitten met zijn verzameling daklozenkranten. Hij praat veel met voorbijgangers, zit genoeglijk zijn shag te roken. ‘Allee, allee, daklozenkrant!’, laat-ie als zweepslag door de lucht knallen. Vaak met een glimlach op zijn gezicht. De kreet is zijn handelsmerk, zelfs al wordt het verkeerd verstaan. Geen ‘hallee’ als groet, maar ‘Allee’, de naam van de in 2006 ter ziele gegane Tilburgse daklozenkrant. Hij glimlacht: „Het is nu eenmaal ingeburgerd...”

    Zijn plekkie, pontificaal voor de ingang van het station, wisselt de 61-jarige af met posten bij de trap onderaan de fietsenstalling. Even goed zit-ie bij de Jumbo in de Blaak, ook al jaren een vaste stek of achter de HEMA. Net zo goed laat hij ‘Allee, Allee’ over straat schallen als hij op zijn brommobiel door de stad trekt.

    Extraatje
    Van Oorschot verkoopt de daklozenkrant, maar woont in het Boksdoornerf in een woning van Stichting Maatschappelijk Opvang Traverse.
    „Mijn geld wordt beheerd, ik krijg dagelijks tien euro. Daar kun je niet veel mee als je shag rookt, mijn brommobielleke wil volgooien of als ik mijn moeder voor haar verjaardag een cadeautje wil geven.” 

    Het verkopen van de krant is een extraatje, hij haalt zo'n 10 euro per dag op. "De goeie tijden zijn voorbij, de mensen hebben ook niet meer zoveel geld, denk ik. Vroeger kon je het viervoudige ophalen, maar dat was voor de crisis, hè. Ik koop de kranten voor 75 cent in, verkoop ze voor 1,50 euro. Niet iedereen koopt wat, soms stoppen ze me gewoon wat geld toe. Het is ook heel aardig als ze sigaretten geven.”

    Vrolijk
    De reacties van de mensen zijn acht van de tien keer aardig. ‘Zittie weer’, klinkt soms plagerig. Of ‘oh, hij heeft geld zat’. Pijnlijk vindt hij dat. „Snapte?” 
    Hij blijft vrolijk, zelfs tijdens ‘kwaaie dagen’. „Als ik daar met zo’n sik ga zitten, zal ik weinig verdienen.” Ach, het werk kan ook mooi zijn. Het contact met mensen, bezig zijn. „Wat moet ik anders?”

    Een deel van hoe hij is geworden, wijt hij aan pech, een deel aan de instanties waar hij – naar eigen zeggen – zich tegen te pletter liep. En ja, er waren fouten die hij zelf maakte. „Soms zag ik door de bomen het bos niet meer, witte wel?”

    Of hij verslaafd is geweest? „Ik heb wel gebruikt, ja.” Wat? Hij haalt zijn schouders op. „Ik kwam vroeger veel in het café, dat doe ik niet meer.”

    Moosje
    Hij fitnesst sinds een jaar zodat zijn lichaam niet verder achteruit gaat. Met andere daklozen gaat hij niet zo veel om, hij zoekt liever kennissen buiten Traverse. Hij lacht: „Al heb ik heel vroeger nog met Jan Schel (de bekendste zwerver van Tilburg, vorig jaar overleden - BV.) gedamd bij de Tilburgse Dam Vereniging. Die bestaat nu nog.”

    Van Oorschot heeft wel contact met een vrouw die bij het sociaal pension De Vest in de Fabrieksstraat woont. „Die komt bij mij op bezoek, zij heeft twee keer een hersenbloeding gehad. Samen heb je dan toch een bietje contact. Daarom doe ik ook boodschappen voor andere mensen in de flat. Ik heb ook een poes, Moosje. Al een jaar of tien, een mooi dier is dat.”

    Eigenlijk...
    Spijt dat het leven zo is gelopen? „Ja, natuurlijk, ge staat ermee op en gaat ermee naar bed. Als je andere mensen met familie ziet, snapte? Ge bent gewoon helemaal alleen.” Maar je moet de draad weer oppikken, klinkt het. Keer op keer. „Ik weet niet hoe ik anders moet leven.”

    Hij glimlacht, weemoedig: „Eigenlijk moet je alles in het leven twee keer mogen doen.”