article
1.5417573
Zo 8 nov: Een baas van een boekenwinkel moet wel een beetje weten wat er in de schappen staat. Gelukkig is dat geen probleem voor Marlous Mutsaers (59). De eigenaar van boekhandel Gianotten Mutsaers zat namelijk als klein kind al met haar neus in de boeken. “Tot ergernis van mijn moeder. Die zei dat ik ook maar een keer buiten moest spelen.”
Stadsportret: Marlous Mutsaers; Gianotten in ere hersteld
Zo 8 nov: Een baas van een boekenwinkel moet wel een beetje weten wat er in de schappen staat. Gelukkig is dat geen probleem voor Marlous Mutsaers (59). De eigenaar van boekhandel Gianotten Mutsaers zat namelijk als klein kind al met haar neus in de boeken. “Tot ergernis van mijn moeder. Die zei dat ik ook maar een keer buiten moest spelen.”
http://www.bd.nl/opinie/blogs/stadsgezicht/stadsportret-marlous-mutsaers-gianotten-in-ere-hersteld-1.5417573
2015-11-08T08:16:46+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.5417577.1446970550!image/image-5417577.JPG
Tilburg,Stadsgezicht Tilburg
Stadsgezicht
Home / Opinie / Blogs / Stadsgezicht / Stadsportret: Marlous Mutsaers; Gianotten in ere hersteld

Stadsportret: Marlous Mutsaers; Gianotten in ere hersteld

Foto's
2
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    • Afbeelding
      Fotograaf
    Zo 8 nov: Een baas van een boekenwinkel moet wel een beetje weten wat er in de schappen staat. Gelukkig is dat geen probleem voor Marlous Mutsaers (59). De eigenaar van boekhandel Gianotten Mutsaers zat namelijk als klein kind al met haar neus in de boeken. “Tot ergernis van mijn moeder. Die zei dat ik ook maar een keer buiten moest spelen.”
    Tilburg wilde Gianotten terug

    door Niek Willems

    Je moet Marlous Mutsaers niet vragen naar haar favoriete boek. “De meest vervelende vraag die je mij kunt stellen. Het verschilt per periode. Op dit moment ben ik heel erg gefascineerd door In het licht van wat wij weten.” Een verhaal over twee oud-studievrienden, de een stinkend rijk en de ander straatarm. Het boek gaat ook over de financiële crisis, hebzucht en oorlog. “Ik hou van een extra verhaal, zodat je de wereld een beetje beter leert begrijpen. Ik kan niet alle titels lezen, dus ik kies vaker voor de minder bekende boeken. Boeken van John Grisham verkopen toch wel. Het is leuker om de onbekendere titels aan te prijzen.”

    ‘Winkeltje spelen’
    Het verhaal van Marlous Mutsaers is overigens ook bijzonder. “Voordat ik over de toonbank kon kijken, wilde ik al winkeltje spelen. Mijn ouders hadden een drogisterij en op zondag kwamen klasgenootjes langs om in de zaak te spelen.” In haar studententijd wilde ze diëtiste worden. Maar ze kwam er al snel achter dat ‘een zolderpraktijkje voor veel te dikke mensen’ niets voor haar was. Dus klopte ze in 1976 als 20-jarige jongedame aan bij boekwinkel Gianotten, toen nog gevestigd op de Korte Heuvel waar nu de Live Piano Bar zit.

    “De boekenwinkel van toen had hoge kasten, van de vloer tot aan het plafond. Negentig procent stond daarin gerangschikt. Dat is niet meer van deze tijd. Nu ligt veel op tafels uitgestald.” Van haar vader leerde ze klanten vriendelijk te groeten en te helpen. “Maar dat vonden ze toen bij Gianotten raar. Dat hoefde helemaal niet, want het was een soort van nederigheid. Ik probeerde het af te leren, maar dat lukte niet.” Jaren later werd ze manager en moest ze medewerkers alsnog leren hoe ze klanten moesten aanspreken: de ironie. De winkel verhuisde, wisselde van naam en werd een paar keer verbouwd. “Gianotten heeft mij gevormd. Ik heb altijd gevoeld: dit is mijn winkel.”

    Foute boel
    Tot het een keer goed mis ging: boekenketen Polare nam de boel over. “Er kwamen financiële mannetjes die er een grote Bruna van wilden maken. Maar je moet als winkel juist de ‘eentjes’ en de ‘tweetjes’ hebben: de exclusieve boeken die je bij bestelt als ze op zijn. Polare had geen verstand van de boekenwereld: zij kochten een aantal boeken groot in en lieten de rest zitten, waardoor het aanbod drastisch kromp.”

    Medewerker Marlous Mutsaers stond erbij en keer ernaar. “Ik heb nog nooit zoveel ruzie gemaakt als in de twee jaar bij Polare”, zegt ze geëmotioneerd. “Het klinkt misschien overdreven, maar dat was de ergste periode in mijn leven. In 2014 moet ik ander werk zoeken, dacht ik. Want ik ga geen klanten voor de gek houden.”

    Toen Mutsaers op het eind van 2013 de verkoopcijfers zag, wist ze dat het foute boel was. In januari 2014 ging de keten failliet. Maar de een zijn dood is de ander zijn brood: samen met haar zoon Ruud (33) startte ze een crowdfundingactie. Maar liefst 325 investeerders gunden het de twee verse ondernemers. Of zoals Marlous zegt: “Tilburg wilde Gianotten terug.”

    Relaxed
    Dus weg met dat blauwe logo: de oude naam werd in ere hersteld. Nu, anderhalf jaar verder gaat het meer dan prima, zegt de ondernemer. “Er is veel werk, maar ik ben nog nooit zo relaxed geweest als in het afgelopen jaar”, zegt ze met een brede glimlach. Bang voor e-books, online winkels en branchevervaging is ze niet echt. “Er gaan heus nog tegenvallers komen, dat hoort erbij. De wereld verandert, dus je moet als winkel ook blijven vernieuwen. Door samen te werken met andere Tilburgse ondernemers en regionale schrijvers, of door lezingen te organiseren.”

    En het samenwerken met haar zoon bevalt prima. “Ik ben van de grote stappen, Ruud is secuurder dan ik. Op het werk zijn we collega’s, geen moeder en zoon. Ik ben sowieso niet een moeder die zich overal mee bemoeit. Daar heb ik toch helemaal geen zin in. Als hier zijn blouse niet gestreken is? Dat komt nooit voor. Maar als het gebeurt, dan zou ik daar wel iets van zeggen.”