article
1.6055055
DEN BOSCH - Een slot op de groei van de veestapel? 'Veel te bescheiden', vindt Ignas van Bebber, oncologisch chirurg. In het Brabants Dagblad van vrijdag 27 mei verscheen een opiniebijdrage van Ignas van Bebber. Lees hier het volledige stuk.
Opinie: 'Al dat vee maakt ons ziek'
DEN BOSCH - Een slot op de groei van de veestapel? 'Veel te bescheiden', vindt Ignas van Bebber, oncologisch chirurg. In het Brabants Dagblad van vrijdag 27 mei verscheen een opiniebijdrage van Ignas van Bebber. Lees hier het volledige stuk.
http://www.bd.nl/regio/brabant/opinie-al-dat-vee-maakt-ons-ziek-1.6055055
2016-05-27T13:53:36+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.4284806.1395760951!image/image-4284806.jpg
Noord-Brabant,Bio-industrie,Dierenwelzijn,Gevaarlijke stof,Landbouw,Veeteelt
Brabant
Home / Regio / Brabant / Opinie: 'Al dat vee maakt ons ziek'

Opinie: 'Al dat vee maakt ons ziek'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    DEN BOSCH - Een slot op de groei van de veestapel? 'Veel te bescheiden', vindt Ignas van Bebber, oncologisch chirurg. In het Brabants Dagblad van vrijdag 27 mei verscheen een opiniebijdrage van Ignas van Bebber. Lees hier het volledige stuk.
    In de vorige eeuw hadden we af en toe mond- en klauwzeer, een varkensgriepje en wat kippensnot

    Minder dieren in Brabant? ‘Dan wel intensieve veehouderij de gezondheid bedreigt’, legde het Brabants Dagblad zijn lezers als stelling voor. Als dat serieus bedoeld is, blijkt maar weer eens hoe weinig we van het recente verleden hebben geleerd.

    De veehouderij is sinds de jaren 80 geprofessionaliseerd tot een intensieve, industriële bedrijfstak. In de vorige eeuw hadden we af en toe mond- en klauwzeer, een varkensgriepje en wat kippensnot. De laatste 20 jaar wordt echter gekenmerkt door een serieuze gezondheidsproblematiek voor mens en dier ten gevolge van intensieve veehouderij.

    Gemuteerd virus
    Vanaf 1998 toenemende varkenspest, vogel- griep (2003-2014), MRSA (2004-heden), blauwtong (2006), Q-koorts (2007-2011) en het Schmallenbergvirus (2011). Ruimingen van duizenden dieren staan nog op ons netvlies. Het varken verdient speciale vermelding als mengvat voor het menselijke influenzavirus, vogelgriep en varkensgriep. Varkens in hoge dichtheden geven door uitwisselen van genetisch materiaal mutaties van virulente stammen. De Spaanse griep in 1918-1919 was afkomstig van een gemuteerd varkensvirus en resulteerde wereldwijd in 20 tot 50 miljoen doden.

    Arbeidsongeschikt
    Q-koorts De Q-koorts, vroeger gezien als een stalgebonden beroepsziekte, maakt in 2007 als een konijn uit de hoge hoed duizenden in Noord- en Oost-Brabant ziek en kost 25 mensen het leven. Nog steeds zijn 250 patiënten chronisch arbeidsongeschikt. De bacterie kan zich ook nestelen in een verwijde lichaamsslagader. Als die barst, overlijdt 75 procent van de mensen met deze aandoening. MRSA (40 procent is vee-gerelateerd) en ESBL producerende bacteriën zijn het gevolg van antibiotica-resistentie. MRSA kan een nauwelijks te behandelen infectie veroorzaken met soms de dood als gevolg.

    ESBL vormende bacteriën zitten niet alleen meer op (kippen)vlees, maar ook op groenten en fruit afkomstig van bemeste percelen. Gratis te krijgen in de supermarkt. Zo’n 10 à 15 procent van de mensen heeft deze ESBL producerende bacteriën al in het darmstelsel. Kan op zich geen kwaad, maar als eerst bewijzen dat je immuunsysteem ernstig is verzwakt, loop je een reële kans op een infectie met fatale afloop. De eerste ESBL-dode in Nederland viel in 2010 door een simpele urineweginfectie, die met antibiotica niet meer was te bestrijden.

    Prestige
    Antibiotica-resistentie kost jaarlijks in Europa 25.000 doden! De resistentie staat aan de grens. België doet niet onder voor de Zuid-Europese landen: 30 procent antibiotica-resistentie. Nederland, nu nog een van de braafste jongetjes, zal volgen. Ook geurhinder (ammoniak) en fijnstof bepalen onze (on-)gezondheid. Veeteelt zorgt voor 15 à 20 procent van het fijnstof, ‘goed’ voor een levensduurverkorting van een klein jaar. Vooral de kleine fractie (PM 2,5) leidt tot hart- en vaatziektes en verslechtering geen recht aan het risico op dierziekten, van dier-naar-mens over- draagbare ziekten, antibiotica-resistentie, ammoniak- en stikstofbelasting, geurhinder, fijnstof, hart- en vaatziekten, longziekten, long- kanker.

    Als Brabant willen we een wereldspeler blijven. Prestige ten koste van onze gezondheid van de longfunctie van patiënten met astma. Brabant heeft relatief het hoogste aantal longkankerpatiënten van Nederland. Brabant heeft een ongezond hoge dichtheid van veeteelt, vooral varkens. Varkensbedrijven zijn niet grondgebonden. Het voer wordt grotendeels geïmporteerd uit Zuid-Amerika met bulkcarriers. Een grote bulkcarrier heeft een dagelijkse uitstoot van fijnstof gelijk aan 1 miljoen personenauto’s.

    Mestdialoog
    Eerst bewijzen dat intensieve veehouderij onze gezondheid bedreigt? Niet nodig. Is bewezen. Hebben we zoveel dieren in Brabant nodig? Neen! Driekwart van onze vleesproductie is voor de export. Shit zeg, alle mest blijft hier liggen. 20 à 30 procent verdwijnt op een illegale manier c.q. belast ons milieu enorm. De huidige mestdialoog wordt helaas los gezien van alle factoren die het milieu en onze gezondheid ondermijnen. Alleen het mestprobleem aanpakken doet van Europa te worden. Mestverwerking is een tijdelijke noodmaatregel. Het probeert op een droevige manier een potentiële groei van de veestapel toe te staan. Per slot van rekening willen we als Brabant een wereldspeler blijven. Prestige ten koste van onze gezondheid.

    Wat hebben we nodig? Een adequaat beleid. En er lijkt verandering te komen. Het pas gepresenteerde rapport van het Gemeenschappelijk Land- bouwbeleid (21-5-2016) suggereert gedeeltelijke verplaatsing van de intensieve veehouderij van Nederland en Vlaanderen naar bijvoorbeeld Centraal Europa, gekoppeld aan de bodems waar veevoer op wordt geproduceerd. Korte kringlopen dus, weinig transport en een evenredige verdeling van de milieu- en gezondheidsbelasting. Gun onze Europese medeburgers ook vee-gerelateerde opbrengsten.

    Referendum
    Een op de drie Brabantse varkenshouders staat het water aan de lippen. Warme sanering is een goede optie: opkopen van dierrechten en niet meer uitgeven. Resultaat: een afname van beesten, import van veevoer, mest, gezondheidsproblemen en ongelukkige veehouders, maar toch voldoende vlees voor onze landgenoten. Brabant dreigt de endeldarm worden. Het rivier-water leek weer van goede kwaliteit te zijn. Maar sluipmoordenaars als neo-nicotinoïden en medicijnresten in ons afvalwater zorgen voor een ernstige chemische en hormonale vervuiling.

    Ik vraag me af waar het Europese brein is gesitueerd. Huisartsen zijn als geen ander bekend met wat leeft (en dood gaat) in de bevolking. Die van Reusel vragen nu een slot op de groei van de veestapel in Brabant (BD 21 mei). Veel te bescheiden mijns inziens. Inkrimping van de veestapel en met name het aantal varkens is essentieel en uitvoerbaar. Saneren, reduceren en verspreiden van de intensieve veeteelt over Europa. Heel veel Brabanders denken daar ook zo over. Wellicht tijd voor een referendum.