article
1.6095651
VEGHEL - Volgens de Dikke Van Dale is een zelatrice (mannelijk: Zelateur): 1. ijveraar; 2. (in ’t bijz.,r.k.)werkend lid van een broederschap. Volgens Wikipedia kun je er nog ‘ activist en propagandist’ bij zetten. Het is de vraag of de dames en heren hier op de foto zichzelf zo zouden omschrijven.
WEERZIEN: Zelatrice, een kruiswoordpuzzelwoord
VEGHEL - Volgens de Dikke Van Dale is een zelatrice (mannelijk: Zelateur): 1. ijveraar; 2. (in ’t bijz.,r.k.)werkend lid van een broederschap. Volgens Wikipedia kun je er nog ‘ activist en propagandist’ bij zetten. Het is de vraag of de dames en heren hier op de foto zichzelf zo zouden omschrijven.
http://www.bd.nl/regio/oss-uden-veghel-e-o/veghel/weerzien-zelatrice-een-kruiswoordpuzzelwoord-1.6095651
2016-06-13T05:52:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.6081410.1465148132!image/image-6081410.jpg
Veghel,Historie,Fotografie,Kort nieuws,Weerzien,kort
Veghel
Home / Regio / Oss, Uden, Veghel e.o. / Veghel / WEERZIEN: Zelatrice, een kruiswoordpuzzelwoord

WEERZIEN: Zelatrice, een kruiswoordpuzzelwoord

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    VEGHEL - Volgens de Dikke Van Dale is een zelatrice (mannelijk: Zelateur): 1. ijveraar; 2. (in ’t bijz.,r.k.)werkend lid van een broederschap. Volgens Wikipedia kun je er nog ‘ activist en propagandist’ bij zetten. Het is de vraag of de dames en heren hier op de foto zichzelf zo zouden omschrijven.

    Ook kom je de volgende omschrijving tegen. Een zelatrice was lid van een rooms-katholieke organisatie, of broederschap en zetten zich hiervoor in door het innen van contributies en het werven van leden en donateurs. Daarnaast natuurlijk ook geld inzamelen langs de deuren voor diverse vaak rooms-katholieke goede doelen. De beloning van de zelateurs en zelatrices was geheel immaterieel van aard. Er werd driemaal per dag voor ze gebeden in de kloosters. Waarbij zelf bidden volgens de boeken, ook een van hun taken was.

    Toon Kortooms, een Brabantse schrijver, haalde de term ook nog wel eens aan in zijn boeken maar nu is het woord toch echt verbannen naar de kruiswoordpuzzels. Tegenwoordig hebben we collectanten en sponsoren.

    Pauline Jaricot
    Het Genootschap tot voortplanting des geloofs heeft de tijd ook niet overleefd. Het is opgericht in Frankrijk in 1822 door Pauline Jaricot, met als doel 'de financiële ondersteuning van het Rooms-Katholiek Missiewerk over geheel de wereld'. In 1922 veranderde een en ander door fusies in Het Pauselijk Missiewerk voor Geloofsverbreiding en deze organisatie bestaat nog steeds.

    Het is al een hele oude foto, er kwam 1 reactie. De heer Adriaan van de Burgt dacht zijn moeder te herkennen, meest rechts op de foto: Maria Hooijakkers. Zij woonde vroeger in Veghel. Maar echt zeker wist hij het niet.

    Zijn vrouw was zelf vroeger ook ‘zelatrice’ geweest, tegen wil en dank. Zij vertelde dat ze thuis met 5 meisjes en 1 jongen waren. De kerk wist de weg naar haar moeder altijd te vinden als ze mensen nodig hadden om geld in te zamelen. Haar moeder zei steevast: “ach, dat doet een van ons wel”. Waarvoor allemaal? Dat wist ze niet meer. Wel dat het altijd ver fietsen was om de opgehaalde gelden in te leveren. De beloning was koffie of limonade met iets lekkers.

    Zilverpapier
    Om nog bij ‘de missie’ te blijven, wie weet nog dat je zilverpapier moest sparen voor de missie in Congo? Elke wikkel van een chocolaatje werd keurig glad gestreken en in een pot bewaar. Zo ook de doppen van de melk- en yoghurtflessen. Maar dan? Waar ging al dat zorgvuldig gespaarde zilver naar toe. Op sommige scholen kon je het inleveren. Maar wat er daarna mee gebeurde is nog steeds een groot Mysterie.

    Op de foto: waarschijnlijk Deken Franssen en uiterst rechts Maria Hooijakkers.

    Kijk op bd.nl/weerzien voor andere afleveringen van Weerzien.