article
1.6266477
TILBURG/TURNHOUT - Aaron ging in Turnhout naar school en krijgt nu in Tilburg les. Dat is streng versus vrijheid. En ook topvoetbal is anders in België.
Leren, sporten en chillen in twee werelden
TILBURG/TURNHOUT - Aaron ging in Turnhout naar school en krijgt nu in Tilburg les. Dat is streng versus vrijheid. En ook topvoetbal is anders in België.
http://www.bd.nl/regio/tilburg-e-o/tilburg/leren-sporten-en-chillen-in-twee-werelden-1.6266477
2016-08-16T05:21:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.6266531.1471262290!image/image-6266531.JPG
Tilburg,Onderwijs,Turnhout
Tilburg
Home / Regio / Tilburg e.o. / Tilburg / Leren, sporten en chillen in twee werelden

Leren, sporten en chillen in twee werelden

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Aaron Haurissa (midden) en zijn vrienden Fréderik Koyen (links) en Sander Nuyts (rechts).
      Fotograaf
    TILBURG/TURNHOUT - Aaron ging in Turnhout naar school en krijgt nu in Tilburg les. Dat is streng versus vrijheid. En ook topvoetbal is anders in België.

    The Irish Pub, het terras bij het Stadscafé, de bankjes op de Markt in Turnhout. Het zijn plekken waar Aaron Haurissa (18) met zijn vrienden rondhangt. Met hetzelfde plezier zwerft hij door de Tilburgse binnenstad of gaat hij kopje onder in het carnaval op het Piusplein. De jongen leeft in twee werelden: Tilburg én Turnhout en hij zoekt in de steden wat hem het beste past. „Ik voel me overal op mijn gemak en wissel Nederlands en Vlaams moeiteloos af.”

    Zijn eerste, tweede en derde levensjaar woonde hij nog in Tilburg, daarna verhuisde hij met zijn ouders naar Oud-Turnhout, op twee kilometer fietsen van de Markt in Turnhout.

    Vrijheid
    Aaron kan de route van De Lijn - de busdienst van Turnhout naar Tilburg - dromen. Omdat hij in de jeugd van Willem II voetbalt, volgt hij als topsporter lessen op het Willem II College in Tilburg. Het verschil met het onderwijs in Vlaanderen is levensgroot. Die vrijheid in Nederland, hij heeft het er moeilijk mee.

    „In Turnhout zat ik op Sint-Victor, dat is de lagere school van de Broeders van Liefde, en de Stedelijke Handelsschool. België kent een strak regime. Lessen zijn van half negen tot twintig voor vier. Tussenuren zijn er niet en als een leraar afwezig was, kregen we een taak. De controle is groot. Als je durft te spijbelen krijgen ouders dezelfde dag nog een telefoontje. Leerlingen zullen elkaar niet aanmoedigen om weg te blijven. Als iemand voorstelt om naar de binnenstad van Turnhout te gaan, zal een ander vragen of ie gek is. Eén keer wegblijven en meteen volgt straf. Dan moet je middagen terugkomen en strafregels schrijven.”

    Het schoolplein tijdens de pauzes verlaten? Haal dat maar niet in je hoofd. Aaron weet het. Dat mag uitsluitend met schriftelijke toestemming van de ouders. Hoe anders is het in Tilburg: de vrijheid blijkt een valkuil. Als er lessen uitvallen dan is de verleiding groot om het laatste uur op school te ‘vergeten’ en om naar de Heuvel te fietsen. Dat gebeurt weleens.

    Achterstand
    Aaron: „De lessen zijn ook anders. In België behandelt de docent hoofdstuk na hoofdstuk en moesten we veel uit ons hoofd leren. Op het Willem II College in Tilburg moet ik meer zelf uitzoeken en is niet elke leerling op hetzelfde moment met dezelfde lesstof bezig. Toen ik overstapte naar Tilburg merkte ik het verschil in niveau. Bij sommige onderwerpen had ik een grote achterstand, bij andere een voorsprong.”

    Aaron Haurissa is een uitstekende voetballer. Hij speelde in de jeugd van KV Turnhout en ging de competitie aan met elftallen uit Luik, Namen en Brussel. Hij werd gescout, had de clubs voor het uitkiezen, en ging naar Lierse SK. „Mijn droom kwam uit en Lierse is niet ver van Turnhout. We trainden vier avonden per week. Dan kwam ik tegen half elf thuis en dan moest ik nog huiswerk maken.”

    Egypte
    Maar het beviel hem niet bij Lierse SK. Die club kwam in handen van een Egyptische miljonair en ineens holden Egyptische spelers over het veld. De eigen jeugd kreeg nauwelijks nog de kans om door te breken. Twee jaar later stapte Aaron over naar de jeugd van Willem II. „Veel jongens zijn bij Lierse vertrokken. De manier waarop ze bij Lierse met me omgingen beviel me helemaal niet en Willem II had mijn voorkeur.”

    Aaron Haurissa kent niet alleen het onderwijs aan twee kanten van de grens, hij is ook ondergedoken in beide voetbalculturen. En die verschillen nogal van elkaar. „In België is de groep belangrijk en gaat het bij training om kracht en snelheid. Daar wordt op geoefend en de sterkste jongens gaan verder. Ik hou van verfijnd voetbal, van tactiek en ben ik Nederland beter op mijn plaats.”

    Keuzes
    Voetbal, school en puberen, het is een moeilijke combinatie. Vorig jaar bleef Aaron zitten in de vierde van de havo en ook dit jaar moest hij bikkelen. Dat hij door trainingen en toernooien een aantal lessen moet missen, deed er geen goed aan. „Ik ga mee met de beloften. Dan is het maandagmiddag naar een wedstrijd in Heerenveen. Daarna met de spelersbus terug naar Tilburg, vervolgens naar huis in Turnhout en de volgende dag met De Lijn naar Tilburg.” Dat is pittig, wil hij maar zeggen.

    Hij maakte een drastische keuze en zet niet langer alles aan de kant voor het voetbal. Als hij redelijke punten wil halen kan hij sport en school niet langer combineren, zo concludeerde hij. Zijn wens om profvoetballer te worden gaat in de ijskast. „Mijn interesse is aan het veranderen. Ik leef in twee culturen, eigenlijk in drie, want mijn vader is Moluks. Dat verruimt mijn blik. We zijn met het gezin naar Thailand en Indonesië geweest. Ik wil na school de wereld gaan ontdekken, een lange reis maken, vrijwilligerswerk doen of studeren in het buitenland. Dat gaat niet samen met hard trainen en topsport.”