article
1.6255492
TILBURG - Die dorpen tussen Tilburg en Turnhout: Poppel, Ravels, Weelde, ze ogen als een kilometers lang lint. Vanuit de auto is het een aaneenschakeling van huizen, winkels, cafés en friettenten. Geen woning is hetzelfde. Die doorgaande weg karakteriseert het verschil tussen woningbouw aan de ene en aan de andere kant van de grens. Dat zegt Evelien Pieters (33) en zij kan het weten.
Vlaming gruwt van wijk als Reeshof
TILBURG - Die dorpen tussen Tilburg en Turnhout: Poppel, Ravels, Weelde, ze ogen als een kilometers lang lint. Vanuit de auto is het een aaneenschakeling van huizen, winkels, cafés en friettenten. Geen woning is hetzelfde. Die doorgaande weg karakteriseert het verschil tussen woningbouw aan de ene en aan de andere kant van de grens. Dat zegt Evelien Pieters (33) en zij kan het weten.
http://www.bd.nl/regio/tilburg-e-o/tilburg/vlaming-gruwt-van-wijk-als-reeshof-1.6255492
2016-08-11T05:28:00+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.6255510.1470831901!image/image-6255510.JPG
Tilburg,Bouw,Turnhout
Tilburg
Home / Regio / Tilburg e.o. / Tilburg / Vlaming gruwt van wijk als Reeshof

Vlaming gruwt van wijk als Reeshof

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Evelien Pieters.
      Fotograaf
    TILBURG - Die dorpen tussen Tilburg en Turnhout: Poppel, Ravels, Weelde, ze ogen als een kilometers lang lint. Vanuit de auto is het een aaneenschakeling van huizen, winkels, cafés en friettenten. Geen woning is hetzelfde. Die doorgaande weg karakteriseert het verschil tussen woningbouw aan de ene en aan de andere kant van de grens. Dat zegt Evelien Pieters (33) en zij kan het weten.

    Pieters studeerde architectuur, werkte voor jaren CAST, dat is het Centrum Architectuur en Stedebouw in Tilburg en verdient nu haar brood bij AR-TUR, eenzelfde instelling in Turnhout.

    Nevelstraten
    Al die bebouwing langs wegen, er is een fraai woord voor. „In Vlaanderen zeggen we nevelstraten. Die leegten, de velden, weilanden, zijn belangrijk voor het landschap, maar voor je het beseft is alles bebouwd. We organiseren discussies over dit onderwerp. Maar dan zie je een groot verschil. Tilburg is een debatstad, bij elke bijeenkomst over stedenbouw zit het daar vol. In Turnhout niet.”

    ‘Een Belg wordt geboren met een baksteen in zijn maag’. Pieters kent het gezegde en weet de achtergrond, „Rond 1901 is in Nederland met de Woningwet ingezet op sociale woningbouw. Coöperaties gingen betaalbare huurwoningen bouwen. In Nederland is het normaal als iemand een leven lang huurt. In Vlaanderen zag je in die periode een omgekeerde beweging. Met de Wet De Taeye lag de nadruk op een eigen woning voor elke Belg. Mensen werden aangemoedigd een lapje grond te kopen en een huis te bouwen. Er kwam een trek naar het platteland.”

    Vinexwijken
    Turnhout en omgeving kent veel huiseigenaren en die hebben net zoveel privébelangen. Het is ieder voor zich. Collectief bouwen, grootschalige wijken, waren in Vlaanderen nooit in trek. Pieters: „In Nederland is na de Tweede Wereldoorlog ingezet op compacte steden en compacte dorpen. Je rijdt een dorp in en je rijdt er uit, bij de dorpsgrens ga je het groen in. De Vlaming deed niet aan stedenbouwkundige planning. Vinexwijken, zo’n wijk als Reeshof, de Turnhoutenaar gruwt ervan.”

    Dat werd duidelijk tijdens een excursie door Tilburg en Turnhout, een samenwerking van CAST en AR-TUR. Architecten en burgers uit beide steden bekeken elkaars huizen, wijken en bouwprojecten. Pieters: „Vlamingen begrepen Reeshof niet. Zo’n nieuwe wijk midden in een wei met dezelfde huizen en dezelfde straten, dat kenden ze niet. De Tilburgers noemden de wijk netjes, Turnhoutenaren vonden de huizen op elkaar lijken en zouden er nooit willen wonen. Verschrikkelijk, zei een enkeling.”

    „We zijn ook naar Groeseind gegaan. In die Tilburgse buurt zijn arbeiderswoningen gesloopt en er is nieuwbouw, huizen in eenzelfde, strakke stijl. Dat is in Turnhout ondenkbaar. In Tilburg zijn de huurhuizen eigendom van woningbouwverenigingen. Die kunnen afspraken maken, hun belangen komen overeen. In België zijn in een wijk juist heel veel eigenaren die allemaal hun eigen belangen verdedigen. Met zoveel partijen is het moeilijker tot overeenstemming te komen bij het verbeteren van een wijk. In Groeseind lieten de Vlamingen merken dat ze het heftig vinden om een wijk zomaar in één keer te slopen.”

    Korvelseweg
    Meer gevoel hadden Turnhoutenaren tijdens de busexcursie bij herdgangen als de Korvelseweg en de Goirkestraat. Al die verschillende woningen met winkeltjes en eethuisjes ertussen, dat deed ze denken aan de lintbebouwing in hun eigen land. „Dat de gemeente Tilburg zelf de regie neemt om linten te conserveren en ongewenste ontwikkelingen tegen te gaan, vonden de Vlamingen opmerkelijk.”

    In Turnhout reed de bus naar Parkwijk, voor België een atypische wijk uit de jaren zestig. Het is een groene buurt met eenduidige rijtjeshuizen en een gemeenschappelijk park. Het kan dus wel.

    Het collectief denken is dus toch beetje bij beetje de grens bij Poppel over gewaaid. Pieters: „Kavels zijn duur en jongeren die bouwen willen een groot huis. Dat gaat ten koste van de tuin. Door samen op te trekken ontstaat ruimte voor groen. Zo’n overleg is nieuw.”

    In Turnhout is ook een pilot - piloot-project heet dat in Vlaanderen - van de Vlaamse Bouwmeester. In de wijk Schorvoort is een experiment waarbij huiseigenaren om tafel zitten om samen na te denken over ontwikkeling van deze wijk. Stadsplanning en de kijk op woningbouw in beide buurlanden groeien iets naar elkaar toe, constateert Evelien Pieters. En ze ziet meer overeenkomsten: verdichting van de binnensteden. „Net als bij de Piushaven is in Turnhout nu hoogbouw bij de Nieuwe Kaai, dat is de haven hier.”