De stad van Salaheddine Kaddoury
Volledig scherm
De stad van Salaheddine Kaddoury © Sandra Peerenboom

De stad van... Salaheddine Kaddoury

Vr 19 mei. Aan de hand van een aantal vragen schetst een al dan niet bekende Bosschenaar zijn of haar beeld van de stad. Deze week vertelt Salaheddine Kaddoury (24) over zijn Den Bosch. Hij heeft als jongerenambassadeur hij gelijkheid in zijn portefeuille.

Door Suzie van Dijk

Salaheddine Kaddoury werd van school gestuurd en zat vast in verband met een straatroof. Hij werd vrijgesproken en gooide het roer om.,,Ik was een ettertje", zegt de 24-jarige Bosschenaar. ,,Toen ik op een dag langs de begraafplaats in Orthen reed, vroeg ik me af: wat als ik daar lig, wat laat ik dan achter? Zal mijn moeder trots op mij zijn? Ik kwam tot de conclusie dat ik niets had bereikt. Toen heb ik mezelf een tijdje teruggetrokken, om na te denken. Ik werd jongerenambassadeur en werk nu in de beveiliging, mijn diploma heb ik bijna binnen. Het vrijwilligerswerk als ambassadeur vind ik belangrijk; je breidt je netwerk uit en doet zo veel kennis op. Dat is onbetaalbaar."

Mooiste herinnering

,,Tien jaar geleden kwamen we met een hele groep jongeren samen op het vogelnest bij de IJzeren Vrouw. Dan gingen we rappen en voetballen. Het was een heel gemengde groep jongens en meisjes, qua leeftijd en afkomst. Dat wil ik in heel Den Bosch bereiken, dat mensen elkaar vinden. Discriminatie komt van twee kanten, vaak zonder dat mensen dat doorhebben. We moeten begrip hebben voor elkaar, daarom ben ik ambassadeur. Ongeacht je huidskleur of geaardheid, er liggen kansen voor je en die moet je grijpen. Tegenslagen heeft iedereen, als je valt, moet je gewoon weer opstaan. Dat wil ik overbrengen aan jongeren."

Mooiste plek

,,Oost, daar woonde ik vroeger. Dat was altijd de wijk waar mensen uit alle wijken samenkwamen, uit Rosmalen, uit Engelen, noem maar op. Daar zaten we te chillen met zijn allen bij de Esso. Het is in mijn ogen een wijk die verenigt."

Stom

,,De sluitingstijden van winkels. In Eindhoven zijn wijkwinkeltjes tot tien uur 's avonds open. Wij zijn de hoofdstad en wij hebben dat niet."

Trots

,,Op mijn moeder. Zij heeft me altijd gesteund. Ik heb tijden meegemaakt dat zij om acht uur 's ochtends ging werken en pas om negen uur 's avonds terugkwam, wel zes dagen per week. Allemaal om mijn drie zusjes en mij eten te geven. Toen ik vastzat, geloofde zij in mijn onschuld, samen met mijn opa."

Blogs