Volledig scherm
EU-vlag Sonneveld © Bart Gotink/BD

Onvervalste EU-liefde in crisistijd, gewoon in een Bossche voortuin

Ma. 4 juli. Onvervalste EU-liefde, in het openbaar geuit. Waar zie je dat nog, in tijden van Brexitten en Nexitten? In tijden waarin we walgen van Brussel, met zijn Eurocraten, zijn ronduit stomme munteenheid en zijn ondemocratische karakter. Nou, die liefde vinden we in de voortuin van Maurice Gijsel aan het Sonneveld.

Door Bart Gotink

Mooie zichtlocatie, dacht Gijsel. Zo langs de Parklaan en het Wilhelminaplein. En daar wappert dus de EU-vlag, boven zijn rozenstruik.

Sterren
Een EU-vlag, ja. In een doodnormale voortuin. Waar de Nederlandse driekleur in een ver verleden bij een voetbaltoernoooitje nog boven voordeuren hing, het Oeteldonkse rood-wit-geel jaarlijks met trots van zolder wordt getrokken en ja, zelfs de Brabantse blokjesvlag nog wel eens etalageruit siert, kiest Gijsel voor de sterren van de EU.

Italië
Hij weet eigenlijk niet eens waar je de vlag kunt kopen. In de stad heeft hij deze nooit in het schap zien liggen. Zelf heeft hij hem op een Italiaanse markt gekocht. Ooit. Lang geleden.

Beeldvorming
Nu was de tijd rijp deze buiten te hangen. De dag na het Brexit-referendum hing hij ‘vlag uit’. Letterlijk dan, niet figuurlijk. Als reactie op de onrust. Om uiting te geven aan zijn gevoel van onbehagen. Tegenwicht te bieden aan de negatieve beeldvorming.

Opkomen
En nee, de 62 jarige heeft zijn geld niet verdiend via Europese instellingen. Hij werkte ‘gewoon’ als meester op basisschool de Haren, voor hij vorig jaar met pensioen ging. Maar met een geschiedenis in het onderwijs, en kleinkinderen die half Braziliaans zijn, gelooft hij dat we als samenleving wat meer voor elkaar moeten opkomen. En daar staat de EU ook voor, voor Gijsel.

Ministukje
Ja, dat klinkt misschien allemaal wat jaren-70. Wat idealistisch. Opkomen voor elkaar, pleiten voor meer betrokkenheid, strijden voor een betere samenleving. Maar ja, misschien draagt meneer Gijsel daar zo ‘een ministukje’ aan bij.

Laten we het hopen.

Volledig scherm
© Bart Gotink/BD

Blogs