Volledig scherm
Rick Kwee © Connor Clerx

Nog geen dertig en depressief: Rick Kwee hoopt met zijn verhaal leeftijdsgenoten te helpen

Di 16 mei: Tilburger Rick Kwee (29) raakte in de zomer van 2015 in een heftige depressie. Vier uur per dag kunnen werken werd al snel twee uur, en vervolgens stond zijn leven helemaal stil. Met hulp van een psycholoog raakte hij er na driekwart jaar bovenop, mede door zijn ervaringen en gevoelens op papier te zetten. 

door Connor Clerx

Kwee besloot zijn ervaringen te delen in een boek, om zo leeftijdsgenoten in soortgelijke situaties te proberen te helpen. En om geld op te halen voor de Hersenstichting. Vanavond presenteert hij zijn boek ‘Nog geen dertig en depressief’ bij Locals aan de Heuvelstraat

Les
,,Het is een heel persoonlijk verhaal over hoe ik in een depressie raakte, wat er tijdens die depressie gebeurde en vooral ook wat ik er naderhand van heb geleerd. De eerste helft van het boek gaat vooral over de depressie zelf. Wat ik toen voelde, waar ik mee te maken had, ik beschrijf die het gevoel van de depressie heftiger maakte. Het tweede deel gaat vooral over alle dingen die ik er van opgestoken heb, dingen die ik geleerd heb over mezelf.

De belangrijkste les die ik er zelf uit getrokken heb is om vooral dichtbij mezelf te blijven. Ik laat mijn leven niet meer leiden door externe factoren. Ik ben niet meer zo bang voor wat mensen van me vinden. Ik los dingen vanuit mijn eigen gevoel op en ik bekijk elke dag hoe ik mijn leven wil indelen, wat ik wil doen. Dat is de belangrijkste les, waar ik overigens nog iedere dag mee bezig ben.”

Cadeautje
,,Tijdens mijn depressie zei mijn zus tegen me: ‘over een tijdje ga je inzien dat dit een cadeautje is'. Op het moment zelf was ik het er helemaal niet mee eens, dit is geen cadeautje, dit is echt niet wat ik wil. Maar hoe ik nu in het leven sta, dat is echt een wereld van verschil met hoe ik daarvoor leefde. Ik heb heel veel leuke nieuwe mensen leren kennen, nieuwe ervaringen opgedaan, ik zit in een hele andere flow van werken. Ik ben best wel ondernemend, daar ben ik achter gekomen. 

Dat zat er vroeger helemaal niet in. Ik was vaak moe, deed eigenlijk vrij weinig. Na mijn depressie ben ik al die dingen op gaan pakken waarvan ik merk dat ik er gelukkig van word. Ik kijk anders naar de wereld. De manier waarop ik naar de wereld kijk, hoe ik over dingen nadenk, dat is allemaal veranderd omdat ik nu veel dichter bij mijn gevoel sta.”

Therapie
,,Het boek schreef ik in het begin als een soort therapie voor mezelf. Om de depressie een plekje te geven, om problemen te verwerken. Terwijl ik bezig was met schrijven, na een maand of drie ongeveer, merkte ik hoeveel ik had geleerd. Ik merkte hoe fijn ik het vond om te schrijven, om die dingen op papier te zetten. Toen kwam het besef dat ik het uit wilde geven. 

Tijdens mijn depressie had ik veel behoefte aan begrip van andere mensen en aan verhalen van mensen die iets soortgelijks hadden meegemaakt. Ik ben een jongen van 29, ik zag geen boeken die over dit soort problemen bij mensen van mijn leeftijd gaan. Zeker niet bij mannen, die praten sowieso minder over hun gevoel. 

Ik zag alleen maar van die dikke wetenschappelijke boeken, maar daar heb je tijdens een depressie überhaupt geen zin in. In mijn eigen boek houd ik het makkelijk, het is puur mijn eigen ervaring. Het is redelijk kort, 72 pagina’s. Dat heb ik bewust zo gedaan. Ik kan het wel uitbreiden maar dan is het niet meer puur wat ik wil schrijven. En het moet makkelijk zijn voor mensen in een soortgelijke situatie om het op te kunnen pakken en te lezen. Misschien hebben ze er iets aan, als er één iemand is die iets aan het boek heeft, is wat mij betreft mijn doel bereikt.''

Hersenstichting
,,De opbrengst gaat in zijn geheel naar de Hersenstichting. Ik heb het boek zonder pretenties geschreven, voor mezelf. Vanuit die gedachte voelt het niet goed om er geld mee te proberen te verdienen. Ik wil er, mocht het kunnen, mensen mee helpen. Depressies onder jongere mensen is een steeds terugkerend probleem. Het wordt tegenwoordig wel meer gemeld. 

Mensen zijn er mee bezig, wat dat betreft zit ik in een hele bewuste generatie. Toch is het meer dan ooit belangrijk om onderzoek naar depressie te ondersteunen. Niet alleen naar de oorzaak, maar ook naar de behandeling ervan. Hoe depressie precies werkt in je hersenen, dat is nog steeds niet wetenschappelijk uitgeplozen.”

Opinie