Stadsgezicht
Volledig scherm
Stadsgezicht © Niek Willems

Stadsportret: Mathijs Leeuwis, platenbaas en verstokte bluesmuzikant

Za 18 juli: Als alle platenlabels moeilijk doen, dan steken we zelf de handen uit de mouwen. De Tilburgse muzikant Mathijs Leeuwis (1985) startte samen met een kameraad het platenlabel Bastaard Platen. Zo kan het ook.

door Niek Willems

De vraag waar Mathijs Leeuwis vaak uithangt in Tilburg, is heel simpel te beantwoorden: in de kroeg. Het liefst ’t Buitenbeentje, Weemoed en Paradox. Zijn eerste optreden in Tilburg was dan ook in ‘t Buitenbeentje: “Ik kreeg geen geld voor het optreden, maar ik mocht wel een maand lang gratis drinken op kosten van het café. Dat was een ultieme soort klantenbinding.”

Doet Mathijs Leeuwis meer dan pinten drinken? O jazeker. De muzikant heeft een gevarieerde week. Hij maakt gitaarliedjes à la Bram Vermeulen, speelt in een rock ’n rollband genaamd Fake Billy & The False Prophets en geeft les op een muziekschool.

Leerfabriek

Zijn jeugd bracht hij door in Waalwijk. Als knul had hij verschillende bijbaantjes: in leer- en plasticfabrieken en kranten rondbrengen. Als zoon van een Langstrater hengste hij als 15-jarige knul op een gitaar en speelde wat nummers van Nirvana mee. Mathijs Leeuwis ontdekte later dat het wat rustigere gitaarwerk ook best wel interessant is: “Het hoeft niet allemaal op standje zestig. De zanger van een band waar ik in zat zei ooit tegen me: Volgens mij word jij een oude chagrijnige bluesmuzikant die in een eentje op een kruk gaat zitten met een gitaar.”

Van Waalwijk verhuisde hij naar Den Bosch, maar daar maakte hij geen vrienden: “Het is een mooie stad, maar daar is alles ook mee gezegd. In Tilburg werd ik al snel opgenomen door een groep mensen die ik ook interessant vind: muzikanten en andere creatievelingen.”

‘Fuck it’

Zijn muziekcarrière ging lekker, maar er bleef maar iets knagen. Na gezeik met platenlabels en bookers richtte hij in 2013 samen met Jeroen Kant het Tilburgse Bastaard Platen op, een platform dat zich onderscheidt met Nederlandstalige acts: “In gesprekken met andere Nederlandstalige artiesten bleek dat zij tegen dezelfde problemen aanlopen. Je maakt een plaat, klopt overal aan maar labels pikken het niet op. Of ze doen er weinig aan om je muziek te promoten. We dachten Fuck it en zijn voor onszelf gaan werken.”

Inmiddels heeft een aantal muzikanten, waaronder oud-voetballer Björn van der Doelen, platen uitgebracht als ware ‘Bastaardjes’. En ja, daar gaat veel tijd in zitten: “Je moet de muziek op iTunes krijgen en zorgen dat het juridisch allemaal goed is vastgelegd. Maar de meeste tijd zit in het nadenken over hoe je een artiest naar buiten wil brengen: wat is zijn verhaal? Daar bestaat geen vaste zeefdruk voor.”

Matthijs
Volledig scherm
Matthijs © Niek Willems
Teis Albers
Volledig scherm
Teis Albers © Niek Willems

Blogs