Volledig scherm
Therese tussen haar leerlingen. © Beeld Werkt

40 jaar op dezelfde school: Tilburgse docenten stoppen: 'Het voelt raar'

TILBURG - Veertig jaar op dezelfde school, hoe houd je het vol? Thérèse Verspaget en Peter van Tongeren stoppen, na ruim 40 jaar in het onderwijs. Ze vertellen over hun passie en hun twijfels. ,,Tot nu toe kon ik het bijbenen. Stel dat dat verandert."

Thérèse Verspaget (64), docent Frans en zorgcoördinator 2College Jozefmavo in Tilburg: ,,Ik stop met iets waar ik heel veel plezier in heb. Dat voelt raar. Maar het moment is precies goed. De school verhuist naar een nieuw gebouw en ik trek de deur dicht. Dat is symbolisch. Natuurlijk speelt er meer. Tot nu toe kon ik het bijbenen. Stel dat dat verandert.

Herken ze meteen

In de stad tijdens het winkelen, op de stoep bij de bioscoop. Altijd kom ik oud-leerlingen tegen. Ik herken ze meteen. En zij mij. 'Mevrouw Verspaget, wat was het toch een fijne school.' Als ik dat hoor, ga ik op wolkjes naar huis.

Ik ben zo trots op onze school. Iedereen zet een stapje extra. De leerlingen verdienen het: een veilige, geborgen omgeving. Een plek waar ze eigenwaarde opbouwen, het gevoel ertoe te doen. Onverdraagzaamheid, daar ben ik ontzettend alert op.

Gedrag

Druk, stil, stoer, eigenwijs, faalangstig, ongeduldig: kijk wat er achter dat gedrag zit. Zoek het verhaal achter de kinderen. Heel belangrijk. Daarom ben ik altijd Frans blijven geven, naast mijn andere taken. Ik wil leerlingen zien, ik wil ze meemaken in de klas.

De Frater van Gemertschool wordt opgeheven. Ik vind het ongelooflijk. Een geweldige school. Enorm deskundig. Op de Jozefmavo doen we alles om passend onderwijs te bieden, maar voor een aantal leerlingen is het reguliere onderwijs een stap te ver. Wat nu? Waar blijven zij? Ik ben daar zo boos over.

Verdriet bij kinderen, dat went nooit. Een overleden ouder, een ernstig zieke ouder. Het gevoel van onmacht. Ik lig er wakker van. De een wordt stil, de ander juist opstandig.

Als docenten zijn we er. Altijd. Mooie punten halen, komt dan echt op de tweede plaats.

Optimistisch

Ik ben van het aanpakken, mogelijkheden zien. Maar optimistisch blijven, viel niet altijd mee. Vooral met een overheid die maatregelen invoert en even leuk weer afserveert. Neem de maatschappelijk stage. Wij vonden het prachtig. Veel leerlingen ook. Het voegde echt iets toe.

Wij werken kei-hard. En de collega's in het basisonderwijs doen daar niet voor onder. En dan zo'n arrogante staatssecretaris die zegt dat er niks aan de hand is met de werkdruk in het onderwijs. Ik ben niet gewelddadig, maar ik zou hem zo kunnen slaan.

Ik heb me altijd hard gemaakt voor onze zelfstandigheid. Niet alleen in mijn periode als adjunct-directeur. Je eigen plan kunnen trekken, motiveert enorm.

Neem het contact met basisscholen over nieuwe brugklassers. Alle scholen doen het nu, wij deden het al jaren. Je bent toch nieuwsgierig naar je nieuwe leerlingen? Wilt weten hoe ze zijn? Pas dan kun je ze helpen een goede start te maken."

Tilburg e.o.