article
1.6215482
TILBURG - Het is vrijdagmiddag nog uitgestorven op het Koningsplein als het terrein ingenomen wordt door een grote groep meisjes van rond de tien jaar. Of eigenlijk geen groep, maar een aantal meidenkluitjes dat bij een spelopdracht het tegen elkaar op moet nemen.
Column: Kijk op de kermis
TILBURG - Het is vrijdagmiddag nog uitgestorven op het Koningsplein als het terrein ingenomen wordt door een grote groep meisjes van rond de tien jaar. Of eigenlijk geen groep, maar een aantal meidenkluitjes dat bij een spelopdracht het tegen elkaar op moet nemen.
http://www.bd.nl/xtra/kermis-tilburg/column-kijk-op-de-kermis-1.6215482
2016-07-23T10:52:44+0000
http://www.bd.nl/polopoly_fs/1.6216224.1469302268!image/image-6216224.JPG
Tilburg,Kermis,Column van Ko,kermiscolumnko
Kermis Tilburg
Home / Xtra / Kermis Tilburg / Column: Kijk op de kermis

Column: Kijk op de kermis

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Ko de Laat
      Fotograaf
    TILBURG - Het is vrijdagmiddag nog uitgestorven op het Koningsplein als het terrein ingenomen wordt door een grote groep meisjes van rond de tien jaar. Of eigenlijk geen groep, maar een aantal meidenkluitjes dat bij een spelopdracht het tegen elkaar op moet nemen.
     

    Het eerste kluitje roept ‘Yell, yell, yell, wij winnen dit spel!’ Het tweede ‘Banaan, banaan, banaan, we gaan er tegenaan!’ En de derde splinterbeweging bezigt de slogan ‘Citroen, citroen, citroen, we worden kampioen!’ Vervolgens klitten de concurrentes weer samen als opgewonden smiespelende meidenkliekjes. Want ze bestrijden elkaar natuurlijk niet écht. Tenzij dat ook weer een dubbele bodem heeft. In elk geval is zo’n leeg kermisterrein natuurlijk een geweldig decor voor zo’n spelopdracht. De ene attractie baart de andere.

    Het zijn de laatste uren waarop de kermis alle ruimte voor zo’n terrein-inname biedt. Nu kunnen kinderen zelfs bij topdrukte nog een spelletje rond een prullenbak verzinnen, daar gaat het niet om. Maar er komt op de eerste dag altijd het moment waarop de kermis ontwaakt en de massa tevoorschijn komt.

    Het is een ongemerkt omslagpunt. Net als de tulpen van de fakir in de Efteling. Ze gaan open en dicht zonder dat je het ziet terwijl je er met je neus bovenop staat. Of, dichter bij huis, net als het moment dat het op de Meimarkt overgaat van donker naar ochtendlicht.

    De kermis op vrijdag heeft dat ongrijpbare moment ook. Je ziet het aan de fietsers die steeds minder breeduit gaan rijden. Rond half acht lopen ze vast en verdwijnen ze geruisloos. Daar ergens zit dat punt.

    En tegen achten loop ík vast omdat iemand voor mij ongelukkig naar rechts uitwijkt. We zijn begonnen, denk ik dan. Temeer omdat ik het die persoon kwalijk neem dat-ie geen ogen in zijn rug heeft.

    Volg het laatste nieuws over de kermis op bd.nl/kermistilburg.