Brigit Groeneveld, verslaggeefster voor het Brabants Dagblad in de Bommelerwaard, bekijkt een lading drugsafval in Hedel.
Volledig scherm
Brigit Groeneveld, verslaggeefster voor het Brabants Dagblad in de Bommelerwaard, bekijkt een lading drugsafval in Hedel. © Bart Meesters

Hoe is het om op een kleine redactie te werken?

Over onsBrigit Groeneveld is al jaren verslaggeefster in de Bommelerwaard, de kleinste regio van het Brabants Dagblad. En ook nog eens Gelders grondgebied. Het gebied is niet groot, maar er valt genoeg over te schrijven. Brigit volgde een aantal geruchtmakende zaken, zoals de Alemse zedenzaak en ze deed verslag van de gevonden handgranaat in Kerkdriel. 

In de kofferbak van haar auto staat standaard een stel rubberlaarzen. Want regioverslaggeefster Brigit Groeneveld staat de ene keer in de klei achter een politielint als er drugsafval is gevonden. Een andere keer banjert ze door een weiland waar net een chinook een noodlanding heeft gemaakt. En zonder een paar goede laarzen kom je nergens, weet ze uit ervaring.

Brigit (51) is in de Bommelerwaard een bekend gezicht. Ze peutert, speurt en neust daar naar nieuws, is altijd op zoek naar leuke onderwerpen, maar ook naar zaken die niet deugen. ,,De Bommelerwaard is een interessant en leuk gebied om in te werken. We beginnen de dag vaak met een lege agenda maar hebben aan het eind toch twee pagina’s met nieuws. Dat komt mede omdat er twee verslaggevers werken die het gebied goed kennen. Er ontgaat mij en mijn collega Bertjan Kers niet veel.”

Vreemde eend in de bijt

De Bommelerwaard is het kleinste gebied in het verspreidingsgebied van het Brabants Dagblad en ligt ook nog eens in Gelderland. Een beetje een vreemde eend in de bijt dus. ,,Heel anders dan Brabant”, aldus Brigit. ,,Je vindt nergens een groter cultuurverschil dan tussen het westen van de Bommelerwaard, onderdeel van de biblebelt, en het vrijgevochten zuiden met Kerkdriel als middelpunt. En dan heb je nog twee gemeenten, Zaltbommel en Maasdriel, die een haat-liefdeverhouding met elkaar hebben en toch meer moeten gaan samenwerken. En ook het water dat het gebied omsluit, vind ik fascinerend.”

De Groot in Hedel. Personeel van dit bedrijf wordt ernstig bedreigd door criminelen. Foto Jan Zandee
Volledig scherm
De Groot in Hedel. Personeel van dit bedrijf wordt ernstig bedreigd door criminelen. Foto Jan Zandee © Jan Zandee

Handgranaat voor appartement

De regio mag dan niet groot zijn, er is genoeg om over te schrijven in de Bommelerwaard. Brigit deed de laatste maanden verslag van enkele geruchtmakende zaken. Zo was zij als een van de eerste ter plaatse toen er voor een appartementencomplex in Kerkdriel een handgranaat werd gevonden. ,,Toen ik in onze nieuwsapp las waar de granaat was gevonden, ging er meteen een belletje rinkelen. In hetzelfde complex woont burgemeester Henny van Kooten. Dat gaf ik meteen door aan onze internetredactie. Mijn collega Annemiek Steenbekkers had piketdienst en was al ter plaatse. Ik loste haar af en er kwam steeds meer landelijke media naar Kerkdriel toe. Al snel kreeg ik een tip dat niet de burgemeester maar een familielid van De Groot het doelwit zou zijn. Dit Hedelse fruitbedrijf wordt al enkele maanden ernstig bedreigd door drugscriminelen. Het huisnummer van dat familielid stond naast de deur gekalkt. Het Brabants Dagblad had dit bericht als eerste. Ik zag zelfs dat andere journalisten regelmatig op de BD-app keken om te zien wat het laatste nieuws was. Hieruit blijkt maar weer dat het erg belangrijk is om een goed netwerk op te bouwen. Alleen dan kun je echt onderscheid maken als regionale krant.”

Alem schrikt van nieuws kindermisbruik.
Volledig scherm
Alem schrikt van nieuws kindermisbruik. © videostill

Rond het middaguur werd het weer rustiger in Kerkdriel. De meeste camera’s werden ingepakt en kladblokken verdwenen in de tas. Brigit besloot om nog te blijven. ,,Het steegje waar de granaat lag, was uiteraard afgezet. Maar ik wilde toch graag de situatie ter plekke zien. Waar hangen de brievenbussen? Is het huisnummer nog te zien? En natuurlijk kom je ook veel plaatselijke bewoners tegen. Je hoort nog eens wat en je laat tegelijkertijd zien dat je er bent. Aan het einde van de middag besloot ik naar de redactie te gaan. Daar volgde overleg met de chef verslaggeving. Hoe gingen we het nieuws in de krant brengen? We besloten om uit te zoeken wat voor granaat er gevonden was en hoe gevaarlijk deze nu eigenlijk was. Zo biedt je de lezers de volgende dag nog wat extra’s.”

Alemse zedenzaak

Een andere belangrijke zaak in de Bommelerwaard is de Alemse zedenzaak. Een 46-jarige man uit Alem, die terechtstond voor het plegen van ontucht met jonge meisjes en het vervaardigen en downloaden van kinderporno, heeft inmiddels 40 maanden cel plus tbs met voorwaarden gekregen. De zaak is nog niet afgerond, er volgt nog een hoger beroep. De zaak kwam in de zomer van 2018 aan het licht door de verklaring van een toen 11-jarig meisje. ,,Dat wisten wij toen nog niet, er ging een gerucht dat er ‘s avonds op het gemeentehuis een besloten bijeenkomst gehouden werd. Daar gaan mijn voelsprieten van overeind staan. Ik nam contact op met de gemeente maar die wilde niks zeggen. En ook het OM hield de kaken stijf op elkaar. Op de bijeenkomst waren we niet welkom. En toen wist ik dat het om iets groots ging.”

Brigit besloot om toch naar het gemeentehuis te gaan en ze was niet de enige. Ook Omroep Gelderland, de Telegraaf en NOS waren aanwezig. ,,Ik heb aan iemand gevraagd om ook de achteringang in de gaten te houden. Niet zozeer om mensen te spreken, maar wel om te zien wie er naar buiten kwamen. Dat waren zeer aangeslagen mensen, ik besloot ze niet aan te spreken. Uit respect maar ook omdat je dan goodwill verliest. Mijn kompaan zag bij de achteruitgang ook mensen naar buiten komen en ik heb hem gevraagd ze te volgen. En zo kwamen we in Alem uit.”

Hoe ga je als regionale krant met deze zaak om?

Het OM kwam met een korte verklaring en langzaam werd er steeds meer duidelijk. Het ging om een grote misbruikzaak met meerdere slachtoffertjes. Maar dan rijst de vraag hoe je daar als regionale krant mee om moet gaan. ,,Ik wist al vrij snel om wie het ging en waar hij woonde. De volgende dag vertrok ik naar Alem maar niemand in de kleine gemeenschap klapte uit de school. Het dorp sloot de gelederen. En dat is ook nieuws, dus dat werd de insteek van het verhaal voor de krant. Hoe mensen elkaar vasthielden uit pure ellende. Hoeveel mensen er in het dorp wonen en dat er maar één school is. En wat voor impact zo’n zaak dan heeft.”

Bij zo’n dramatische kwestie is het niet fijn om lukraak mensen aan te spreken. ,,Je voelt je toch een indringer. Maar het hangt heel erg af hoe je mensen benadert. Ik zette niemand het mes op de keel en vertelde dat ik het ook heel erg vond wat er was gebeurd. Dan snappen mensen ook wel dat je daar bent om je werk goed te doen.”

Zorgvuldig met details

Op de redactie werd een vergadering belegd om te overleggen hoe om te gaan met deze zaak. ,,Normaal plaatsen we bij verdachten de voornaam met initiaal van de achternaam. Maar omdat Alem zo’n klein dorp is en omdat het gezin van de man er nog woonde, besloten we dat niet te doen. Ook noemden we geen straatnaam. Tijdens de rechtszaak kwamen veel details naar boven, ook hier zijn we zeer zorgvuldig mee omgegaan. We wilden geen sensatie in de krant. Deze afspraken zijn vervolgens kortgesloten met de eindredactie en de onlineredactie.”

Tijdens de rechtszaak hield Brigit een live twitterverslag bij. ,,Dat was best pittig. In een split second moet je beslissen wat je wel en niet de wereld inslingert. En je moet ook nog de rechtszaak nog volgen. De zaak duurde twee dagen en ik was daarna echt helemaal op. Tijdens zo’n zaak hoor je natuurlijk ook erg heftige dingen. Het lukt mij wel om de knop om te zetten en alleen professioneel met zo’n zaak bezig te zijn. Achteraf hoor je dat mensen het waardeerden dat het Brabants Dagblad op zo’n nette manier met de zaak is omgegaan.”

Brigit Groeneveld
Volledig scherm
Brigit Groeneveld © BD

Brigit Groeneveld

Brigit Groeneveld (51 jaar), werkt sinds augustus 1990 bij het Brabants Dagblad en is begonnen op de regioredactie in Zaltbommel. Werkte daarna enkele jaren op respectievelijk de regioredacties in Waalwijk, Werkendam en op de eindredactie in Den Bosch. Was vervolgens paar jaar redactiechef van de edities Langstraat, Bommelerwaard en Land van Heusden en Altena. Keerde in 2013 terug als verslaggever Bommelerwaard.

  1. Opinieredacteur Fons Knegtel geeft lezers een podium in de krant
    Vijf vragen aan

    Opiniere­dac­teur Fons Knegtel geeft lezers een podium in de krant

    Lezers maken veelvuldig gebruik van de mogelijkheid om hun mening te ventileren. Ze steken hun visie over actuele kwesties of over de berichtgeving in de krant niet onder stoelen of banken. Ze voelen zich betrokken bij het nieuws en de krant. Tijdens de coronacrisis is het aantal brieven zelfs verdrievoudigd. Opinie- en eindredacteur Fons Knegtel geeft lezers meerdere keren in de week een podium en maakt een selectie uit al die meningen, van lezersbrieven tot gastopinies.
  2. Lezers steunen krantenbezorgers: “Stroopwafels aan de deur als blijk van waardering”
    Achter de Schermen

    Lezers steunen krantenbe­zor­gers: “Stroopwa­fels aan de deur als blijk van waardering”

    In Nederland staan elke dag 6000 bezorgers bij het krieken van de dag op om de kranten van DPG Media te bezorgen bij de abonnees. Dat klepperen van de brievenbus is in het dagelijks leven voor veel mensen een vaste waarde en een belangrijk onderdeel van hun ochtendritueel. Opstaan, douchen, ontbijten, mét een verse krant. Zo zijn we dat gewend. Nu het coronavirus Nederland heeft lamgelegd, is de rol van de krantenbezorger nóg belangrijker geworden. De krant is voor veel abonnees een anker, een houvast. En alle zeilen worden bijgezet om die ‘huisvriend’ te blijven bezorgen.