Volledig scherm
Met zijn kinderen zit Niek Druijff regelmatig bij de kapper in Singapore. ‘Boven de stoel waarin je geknipt wordt, komt een stofzuigerslang uit het plafond om de haartjes op te zuigen die zo geweldig irritant kunnen kriebelen.’ © Niek Druijff

‘Fijn, er komt een stofzuigerslang uit het plafond om de haartjes op te zuigen’

De huismanNiek Druijff (42) verruilt het Nederlandse platteland voor Singapore. Als huisman tussen de expats schrijft hij wekelijks over zijn verbazingen. Vandaag aflevering 5: alle dagen hetzelfde weer. 

Wanneer je als schrijvende huisman een plek in een Nederlands medium hebt gekregen - hier dus - dan moet je daar natuurlijk goed gebruik van maken. Dus ik zou het moeten hebben over voltijd werkende moeders of de impact van de scheiding van Wesley en Yolanthe hier in Zuidoost-Azië. Maar ik heb er vandaag geen zin in. Te heet. Het is hier altijd te warm om mooi weer te zijn. De gevoelstemperaturen lopen nu, halverwege maart, alweer richting de veertig graden. Dáár moeten we het over hebben.

In Singapore is de koudst ooit gemeten temperatuur 19 graden boven nul in 1934. Er schijnen er nog een paar rond te lopen die dat kunnen navertellen. De tropische variant van ‘de hel van ’63’. 

Je bent blij als de zon niét schijnt en de deuren sluit je om de kou bínnen te houden: ‘Jongens denk nou om de deuheur, ik koel hier niet voor de vogels!’ Condens zit aan de buitenkant. Aan het eind van de middag gaat het dan onweren en stortregenen. En daarna is het niet lekker afgekoeld maar vaak nog klammer. Je woont als het ware in de vlindertuin.

Quote

Het haar groeit nog harder op plekken waar je het, zeg maar, niet wil

Volledig scherm
Niek Druijff © Privé archief

Er zijn een paar eigenaardigheden aan dit klimaat: je schoenen staan te schimmelen in de kast, hagelslag wordt chocopasta en ook je haar groeit sneller. En als u naar mijn foto kijkt, denkt u dat ik daar gelukkig mee zou zijn, maar het groeit nog harder op plekken waar je het, zeg maar, niet wil.

Met mijn kinderen zit ik dan ook regelmatig bij de kapper. Nou is het fijne aan de kappers hier dat boven de stoel waarin je geknipt wordt een stofzuigerslang uit het plafond komt om de haartjes op te zuigen die zo geweldig irritant kunnen kriebelen. Zeker als je zo zweet. Toen ik onlangs als laatste van de vier aan de beurt was, ging mijn telefoon en nam mijn oudste op: ,,Nee mama, we komen er zo aan. Papa is bijna klaar, hij wordt nu afgezogen.” Ik heb het maar zo gelaten. Hij is acht. De schat.

Evenaar

Het geklaag over het Nederlandse klimaat is onterecht. Tuurlijk, de zomer kan wel eens verregenen, maar de variatie en de wisselende daglengtes zijn heerlijk. En ik mis de wandelingen in het bos. Hier zijn alle dagen hetzelfde. Maar het leven op de evenaar heeft ook een voordeel, want naar bed gaan is nooit een probleem: ‘Kijk dan, het is al pikkedonker.’ Om kwart over zeven. Elke dag. Yes!

Lees hier de vorige column van Niek Druijff terug: ‘Wij hebben ook zo’n hokje voor een helper, maar daar staat al een kratje bier in’.

Lees de beste artikelen op het gebied van werk en carrière via onze wekelijkse nieuwsbrief