Volledig scherm
© Hollandse Hoogte

‘Waar moeten we beginnen? Alles is kapot!’

Inwoners van Sint-Maarten wisten dat orkaan Irma allesverwoestend zou zijn. Maar zo erg? Dat hadden Ann en Klaas Groen, die op het eiland wonen, niet verwacht. ,,Philipsburg oogt alsof er een bom is ontploft.’’

Volledig scherm
Ann en Klaas Groen wonen op Sint Maarten. © Facebook

Waar moeten ze beginnen als de puinhoop zó groot is dat het bijna niet valt te beschrijven. ,,Het was hier altijd zo mooi groen'', vertelt Klaas via een van de weinige vaste telefoonlijnen die het nog wel doen op het eiland. ,,Maar er staat bijna geen boom meer overeind. En als dat wel zo is, zijn de bladeren eraf gerukt.’’

Sint-Maarten is niet meer het paradijs waar Klaas van droomde toen hij bij de Haagse politie met pensioen mocht, nu zeven jaar geleden. Hier wilde hij oud worden. ,,Alleen nu ziet het er 
hier weer net zo grauw uit als een winter in Nederland'', zegt hij. Een winter in oorlogstijd bovendien. Want als Klaas met zijn vrouw Ann uit het raam kijkt, is dat waar de grote puinhoop aan doet denken. ,,Philipsburg oogt alsof er een bom is ontploft'', zegt Ann. Er staat geen gebouw meer overeind dat niet is beschadigd. Houten huizen op het eiland bestaan helemaal niet meer. Ze zijn compleet weggevaagd. Van de stenen woningen zijn de meeste daken weggewaaid, ook bij het huis van Groen. ,,De bovenverdieping was 20 bij 30 meter, maar het is helemaal weg. Alle spullen zijn we kwijt'', zegt Ann.

Jachten op het land

Quote

Het kan niet anders dan dat hierbij mensen gewond zijn geraakt of om het leven zijn gekomen. Er is zoveel kapot gegaan

Ann Groen

De jachthaven, een geliefde plek in de stad waar Klaas en Ann graag komen, herkennen ze niet meer terug. De ongeveer honderd boten die er voor de storm lagen, zijn verdwenen. Opgetild door huizenhoge golven. Sommige jachten zijn 30 meter verder op het land geslingerd. De ravage is hier al zo groot, dat Ann andere buurten niet durft te bezoeken. ,,Als het hier al zo erg is, hoe moet het dan zijn in wijken waar de orkaan echt aan land is gekomen?’’

Een vaste telefoonlijn is het enige contact met de buitenwereld dat het echtpaar Groen nog heeft. De stroom is uitgevallen. Mobiele telefoons werken niet meer, net als het internet.
 Hoe het met vrienden en familie op het eiland is? ,,We hebben geen idee. We kunnen ze niet bereiken.’’ Zelf mankeren ze gelukkig niets. Ook de buren hebben geen schrammetje. ,,Maar het kan niet anders dan dat hierbij mensen gewond zijn geraakt of om het leven zijn gekomen. Er is zoveel kapot gegaan.’’

Bizarre gebeurtenis

Zelf schuilden Ann en Klaas in een kantoorpand van vrienden toen orkaan Irma genadeloos toesloeg. Dat pand heeft een plat dak en is tegen de rotsen gebouwd. Het was een bizarre gebeurtenis, blikt Klaas terug. De avond voordat het noodweer losbarstte, dronken ze nog een biertje op het terras. Diezelfde nacht stonden ze met man en macht te dweilen in de kamer omdat het vele water van de heuvels naar binnen kwam. Ramen en deuren dreigden het te begeven door de harde wind die er maar tegenaan bleef beuken.

Ann Groen maakte Luis in 1995 al eens mee, de op een na zwaarste orkaan die het eiland teisterde. Ze was er op voorbereid dat het tekeer kon gaan en wist hoe angstig het kan zijn. Dat wilde ze niet nog een keer meemaken. ,,Ik heb een slaappilletje genomen'', zegt ze. Toen het oog van de orkaan vroeg in de morgen overtrok en de wind even was gaan liggen, werd ze wakker en liet ze de hondjes uit. ,,Ik zag toen al dat dit veel erger was dan Luis.’’ Het werd nog erger toen de wind draaide naar het zuiden en recht op de Nederlandse kant van het eiland kwam te staan. Pas toen waren windvlagen zo sterk dat containers van 20.000 kilo in de haven als legoblokjes op een hoop werden gegooid.

Weinig informatie

Het huis van Anne en Klaas is zo zwaar beschadigd dat ze er niet langer kunnen blijven. Ze zijn nu opgevangen bij vrienden. Die hebben een generator, waardoor ze nog een beetje verlichting in huis hebben en ze naar een radio kunnen luisteren. Al is daar vooralsnog weinig informatie op te horen. ,,Van de overheid krijgen we helemaal niets te horen. Ook het Nederlandse leger hebben we nog nauwelijks gezien.’’

En daar maken sommigen gretig misbruik van. Met lede ogen zien Ann en Klaas aan hoe mensen de chaos aangrijpen om winkels te plunderen. ,,Het is schandalig, maar de politie doet nog weinig om het tegen te houden.’’

Tot er grootschalige hulp komt, moeten ze zien te overleven. Met ingeblikt voedsel en flessen water zingen ze het nog wel een paar dagen uit, denken ze. Maar hoe het daarna verder moet? ,,We hebben echt geen idee. Waar moeten we beginnen? Alles is kapot.’’ 

Volledig scherm
© AP