Volledig scherm
© ANP

Duizenden reizigers klagen NS aan: Trein net veevervoer

AMSTERDAM/ DEN BOSCH - Duizenden treinreizigers klagen de NS aan omdat zij vaak in stampvolle treinen moeten staan, terwijl de vervoerder juist zou moeten zorgen voor voldoende zitplaatsen. ConsumentenClaim dient donderdag namens 7348 reizigers de klacht in.

Het Amsterdamse bedrijf ConsumentenClaim gaat proberen een schadevergoeding los te peuteren vanwege propvolle treinen. De organisatie is gespecialiseerd in massaclaims en denkt een goede kans te maken. Daarvoor wijst ConsumentenClaim op de algemene voorwaarden van het vervoersbedrijf.

Inspanningsverplichting
Daarin staat dat de NS een 'inspanningsverplichting' heeft om te zorgen voor een zitplaats. ,,Het is tijd om dit een keer aan te pakken en de rechter zich te laten uitspreken,'' zegt directeur Stef Smit. De NS wijst op een andere passage in de algemene voorwaarden waarin staat dat 'een vervoerbewijs recht geeft op vervoer door de NS, maar niet het recht op een zitplaats'.

,,De NS spant zich in om voldoende capaciteit te bieden, maar staan is niet altijd te voorkomen. Zeker niet na storingen,'' aldus woordvoerder Edwin van Scherrenburg. Het probleem van de volle treinen wordt naar verwachting nog erger omdat de NS eind dit jaar oude treinen uit de roulatie haalt, terwijl er pas over een jaar nieuwe zijn. Hoe hoog de claim wordt, is nog niet bekend.

Boos en vernederd
Wel staat vast dat 7348 treinreizigers zich hebben aangesloten bij de aanklacht. Meerdere reizigers vergelijken de NS met veevervoer. ,,Ik voel mij meer behandeld als vee dan als een goed betalende reiziger,'' zegt de één. ,,Ik voel me boos en vernederd. Heb ik hiervoor betaald?,'' zegt een ander die vanwege rugklachten op de grond moest plaatsnemen.

Veel boze reizigers pakken dagelijks de trein. Zo klaagt een forens in het bezit van een ov-jaarkaart van bijna 4000 euro per jaar: ,,Ik sta dagelijks tussen de 40 en 60 minuten, omdat ik tweemaal in de spits rijd. Nooit is er een zitplaats beschikbaar.''

Zitten en werken
Ook eersteklas reizigers klagen. ,,Ik heb een NS-jaarkaart eerste klas. Daar betaal ik veel geld voor omdat ik wil zitten en werken in de trein.'' Dat lukt niet omdat reizigers met een tweedeklaskaart eerste klas gaan zitten. ,,Daardoor moet ik staan. Nóg vervelender is het als conducteurs de trein declasseren, waardoor je zelfs niet meer eerste klas kunt staan.''

Volgens reizigersorganisatie Rover is de massaklacht 'weinig kansrijk', al is het maar omdat alle klachten moeten worden gestaafd met vervoersbewijzen. Dat denkt ook de Rotterdamse advocaat Ruud te Pas, gespecialiseerd in transportrecht: ,,Leuk geprobeerd, maar de kans op succes lijkt mij niet heel groot. Als er ineens heel veel mensen komen, kan de NS daar eigenlijk niets aan doen.''

  1. Rust kenmerkt De Pont

    Rust kenmerkt De Pont

    TILBURG - Er zijn weinig musea die een kunstwerk een kwart eeuw laten staan. De Pont in Tilburg doet het wel. Zo vaak als je wilt kun je even binnenlopen bij James Turrell. Een aardedonkere gang door met een reling aan de rechterkant als houvast en eenmaal binnen een donkere ruimte met een bank waarop je kunt gaan zitten. Vervolgens is het wachten. Wachten tot de ruimte zich langzaam vult met licht. Meer gebeurt er niet, maar het is elke keer spectaculair en rustgevend. 
  2. Recensie: langzaam spoorloos verdwijnen

    Recensie: langzaam spoorloos verdwijnen

    In de regie van schrijver Samuel Beckett was Wachten op Godot een kwelling. Zo lang waren de pauzes waarop er niets gebeurde, dat het geduld van de toeschouwer op de proef werd gesteld. In Conversations (at the end of the World) gebeurt ook zoiets. Tegen de achtergrond van bergen sneeuw staan en liggen de acteurs op het podium en doen niks. Johan Leysen staart met de handen in de zakken wat omhoog, Jeroen Van der Ven leunt nonchalant tegen de piano, José Kuijpers frunnikt aan een armband, Jan Steen ligt op de grond en Marino Formenti zit op zijn pianokruk. De zaal wordt gekucht, een enkeling klapt eens in zijn handen. Hoe lang de stilte duurt? Een minuut? Drie? Waren het er vijf? Het wachten is functioneel. Tijd verglijdt. Eerder zei Steen al: ,,Pak het moment, zeggen ze. Onzin, je kunt het moment niet pakken. Ik heb het geprobeerd, het enige wat gebeurde is dat ik mijn klok aan gruzelementen sloeg.”