Maat is vol voor tientallen cultuurclubs in Brabant, zij willen geld zien van de provincie

Onbegrip, onrust, frustratie. Zo omschrijft Ap de Vries het heersende gevoel in de Brabantse cultuursector. Hij doet dat als voorzitter van De Kunst van Brabant, een vereniging die tweehonderd kunstenaars en culturele instellingen vertegenwoordigt. „Dit werkt zeer door in het beeld over de provincie.”

Dat beeld kantelt al langer. Afgelopen zomer maakte de provincie bekend welke cultuurmakers vier jaar lang subsidie krijgen. Van de instellingen die buiten de boot vielen, maakten er maar liefst 29 bezwaar tegen het besluit om zo alsnog subsidie te krijgen. Die procedure is tien maanden later nog altijd niet afgerond.

Het gevolg is dat makers niet weten waar ze aan toe zijn, bromt De Vries. De voorman van De Kunst van Brabant eist een ‘ruimhartige compensatie’ voor de cultuurclubs die de dupe zijn. Dat geld zou dan bovenop de schadevergoeding moeten komen die de provincie al moest betalen omdat de procedure te lang duurt: 1442 euro voor elke bezwaarmaker.

Naar nog meer schadevergoeding kunnen de clubs waarschijnlijk fluiten. De provincie vindt het vervelend dat het allemaal zo lang duurt, maar zegt dat goed werk nu eenmaal tijd nodig heeft. Naar verwachting hakt het provinciebestuur begin juni een knoop door.

Ambities bijstellen

Veel cultuurmakers kunnen daar niet op wachten met hun activiteiten voor dit jaar. „We hebben ons festival al verplaatst van maart naar eind mei, in de hoop dat er dan duidelijkheid zou zijn. Maar die is er niet, daarom gaan we voor een ingekorte versie: van negen naar zeven dagen”, zegt Eugenie Verschuren van Festival Cement in Den Bosch. De stichting vroeg 625.000 euro subsidie aan maar kreeg (nog) niks.

Stichting Bosch Parade vroeg 470.000 euro subsidie aan en smacht naar een nieuw besluit. In de tussentijd liggen projecten voor de drijvende optocht van volgend jaar stil door de onzekere financiële situatie. Die zorgde er ook al voor dat een programmaproducent vertrok, zegt voorzitter Erik de Jong. „Ik kon haar niet aan het werk houden.”

Moonen baalt vooral van de manier waarop hij bot ving. „De commissie telde ons voorblad mee en oordeelde daardoor dat onze aanvraag één pagina te lang was. Die laatste pagina is door hen zwartgelakt en vervolgens kregen wij het verwijt dat de aanvraag niet compleet was, omdat de laatste pagina ontbrak.”

Kritiek is niet mals

De kritiek van De Kunst van Brabant op de beoordelingscommissie is niet mals. Het gaat dan onder meer over gegoochel met criteria, feitelijke fouten in adviezen en onverklaarbare verschillen met landelijke beoordelingen. Ook de communicatie vanuit de provincie deugde van geen kanten, aldus De Vries. „Het vertrouwen is geschaad.”