Volledig scherm
Paul Tesser en zijn moeder. © Van Assendelft Fotografie

Tevergeefs op zoek naar hulp voor je oude moeder: 'Je bloed kookt ervan'

UDEN - Dan zorg je veertien jaar lang dag en nacht voor je oude ouders. Zoals het rijk wil. Tot je er zelf letterlijk bij neervalt. Dan doe je een beroep op de overheid, de zorgverzekering. En dan word je van het kastje naar de muur gestuurd. Hoezo spoed? Niemand thuis. Middenin een crisissituatie word je in de steek gelaten.

Paul Tesser (59) uit Uden is boos. Wat héét, zijn bloed kookt! Van machteloosheid, van woede ‘omdat instanties domweg regels volgen zonder na te denken, tijd nemen die er niet is’. Tot afgelopen juni ging het allemaal best goed. Maar toen werd de mantelzorger zelf ziek, een zware hernia, dat betekende weken op bed liggen. Zijn vader is inmiddels overleden, maar zijn bijna 102-jarige moeder is volledig afhankelijk, ze is praktisch blind, nagenoeg doof, ze kan niet meer lopen, niet zelf naar het toilet. 

Spoed 

Hoe moest dat nou? Ach, als je je al die jaren van je goeie kant hebt laten zien, ga je ervan uit dat je nu op jouw beurt op hulp kunt rekenen. Met spoed, dat ook ja. Jammer dan, de zaak nam vier maanden in beslag. De gemeente Uden waar Tesser aanklopte, liet weten dat er vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) geen mogelijkheden waren. Zij zagen twee opties: moeder naar een verzorgingshuis (op kosten van het rijk) of externe hulp inroepen via een persoonsgebonden budget (het pakkie an van de zorgverzekeraar).

Ma Tesser wilde in haar laatste beetje leven liever niet verkast worden. Dus stapten ze in het traject. Dat kon wel een week of zes duren, hoorden ze. Heel vervelend, maar in godsnaam, dan modderden ze nog maar even wat aan. Paul Tesser: ,,Maar uiteindelijk heeft dat dus bijna vier maanden geduurd. Inmiddels hebben we hulp in huis, maar die hebben nog geen cent betaald kregen, want met het budget is het nog altijd niet rond.”

Voortmodderen 

Vier maanden. Hoe, in vredesnaam, kan zoiets nou zolang duren? In een crisissituatie? We besparen u de details, maar de aanvraag loopt over vier schijven, en langs een eindeloze berg formulieren, zoekgeraakte papieren en het bekende kastje en de muur. Zo lieten gemeente Uden en zorgverzeraar CZ weten dat zij niks voor de familie Tesser konden doen. Wel gaven ze adviezen, waar hij weer niks mee kon. En zo modderde het voort. ,,Ik vraag me af hoe dat moet bij mensen die geen kinderen of naasten hebben. Het lijkt wel ontmoedigingsbeleid. Je moet een lange adem hebben, wie dat niet heeft, haakt wellicht af, laat het zitten. Terwijl er verdomme gewoon geld is dat speciaal hiervoor is bedoeld.”

ANBO vindt dat de gemeente Uden en CZ meer hadden moeten doen voor de familie Tesser. De gemeente en zorgverzekeraar geven echter aan dat ze niets konden doen. Lees hun reacties zaterdag 14 oktober in het Brabants Dagblad.

Poll

Het gaat nog lang duren voordat het zorgstelsel werkt zonder bureaucratische rompslomp

  • Eens (99%)
  • Oneens (1%)
1275 stemmen