Volledig scherm
© Thinkstock

VNG wil experimenteren met gereguleerde wietteelt

DEN BOSCH - Gemeenten moeten kunnen experimenteren met een geregelde cannabisketen, wat inhoudt dat de wietteelt in handen komt van vergunninghouders, evenals de verkoop door coffeeshops.

De overgrote meerderheid van de gemeenten steunt een oproep aan het Rijk om dergelijke experimenten mogelijk te maken, zo bleek woensdag op het jaarcongres van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG). Door de cannabisketen te reguleren kan de overheid optreden tegen illegale wietteelt en -verkoop en de criminele bendes die daarachter zitten. De VNG pleit voor lokale experimenten onder landelijke regie, die moeten uitmonden in een effectief landelijk beleid.

Cannabiswet
De VNG volgt met de oproep het rapport over drugsbeleid van de commissie-Schneiders. Die pleitte eind november al voor een cannabiswet met strikte regels voor verkoop en productie van wiet, omdat het huidige gedoogbeleid een effectieve aanpak van de drugscriminaliteit in de weg staat. In de bestaande situatie mag je wel cannabis verkopen (de 'voordeur'), maar niet telen en aanvoeren (de 'achterdeur').

Een groep van 232 coffeeshophouders juicht de regulering van wietteelt toe. Zij zeggen graag cannabisproducten in hun coffeeshops te willen verkopen waarvan de herkomst en samenstelling bekend is. Ze vinden wel dat de coffeeshops moeten meepraten over de manier waarop gecontroleerde teelt wordt geregeld. "Wanneer consumenten het idee hebben dat coffeeshops alleen nog staatswiet verkopen, zullen zij massaal hun toevlucht zoeken tot de illegale markt", vreest woordvoerster Myranda Bruin.

Repressief beleid
D66-Kamerlid Vera Bergkamp is blij met de oproep van de VNG. "Gemeenten zien gewoon geen heil meer in het huidige repressieve beleid waarbij de achterdeur van de coffeeshop niet geregeld is. Net als D66 zien zij een oplossing in het reguleren van wietteelt." De partij heeft daartoe een wetsvoorstel ingediend.

Minister Ard van der Steur (Veiligheid en Justitie) zei na het rapport van Schneiders eind november al dat er geen Kamermeerderheid is voor "enige vorm van regulering of legalisering van nederwiet."

  1. Rust kenmerkt De Pont

    Rust kenmerkt De Pont

    TILBURG - Er zijn weinig musea die een kunstwerk een kwart eeuw laten staan. De Pont in Tilburg doet het wel. Zo vaak als je wilt kun je even binnenlopen bij James Turrell. Een aardedonkere gang door met een reling aan de rechterkant als houvast en eenmaal binnen een donkere ruimte met een bank waarop je kunt gaan zitten. Vervolgens is het wachten. Wachten tot de ruimte zich langzaam vult met licht. Meer gebeurt er niet, maar het is elke keer spectaculair en rustgevend. 
  2. Recensie: langzaam spoorloos verdwijnen

    Recensie: langzaam spoorloos verdwijnen

    In de regie van schrijver Samuel Beckett was Wachten op Godot een kwelling. Zo lang waren de pauzes waarop er niets gebeurde, dat het geduld van de toeschouwer op de proef werd gesteld. In Conversations (at the end of the World) gebeurt ook zoiets. Tegen de achtergrond van bergen sneeuw staan en liggen de acteurs op het podium en doen niks. Johan Leysen staart met de handen in de zakken wat omhoog, Jeroen Van der Ven leunt nonchalant tegen de piano, José Kuijpers frunnikt aan een armband, Jan Steen ligt op de grond en Marino Formenti zit op zijn pianokruk. De zaal wordt gekucht, een enkeling klapt eens in zijn handen. Hoe lang de stilte duurt? Een minuut? Drie? Waren het er vijf? Het wachten is functioneel. Tijd verglijdt. Eerder zei Steen al: ,,Pak het moment, zeggen ze. Onzin, je kunt het moment niet pakken. Ik heb het geprobeerd, het enige wat gebeurde is dat ik mijn klok aan gruzelementen sloeg.”