Volledig scherm
© Pix4Profs / Edwin Wiekens

Met een kleffe handdoek in de toren van Breda

BREDA- Even één weekje is Gerda Peters beiaardier van Breda. Ze vervangt Paul Maassen. ,,En meteen is het goed heet”, lacht ze. Dinsdagochtend beklimt ze de toren van de Grote Kerk om, na zo’n 360 treden, in een bloedhete cabine achter het beiaardklavier te schuiven. En? ,,Het is alles behalve koud daar boven.”

Het bespelen van het carillon? ,,Dat is een behoorlijke work-out”, lacht Peters. En dat in een glazen hok boven in de toren. ,,Je kunt dan wel raampjes openzetten, maar ook weer niet te veel. Dan bestaat het risico dat met een vlaagje wind je bladmuziek wegwaait. Dat heb ik al eens meegemaakt. Het dwarrelde zo het raam door de toren uit.”

Om de hitte draaglijk te maken, speelt ze in korte broek, heeft veel water bij zich en legt af en toe een natte handdoek in haar nek. ,,Vrijdag, wanneer ik om 11 uur moet spelen, neem ik mijn handdoeken in een koeltas met ijs mee naar boven. Zo blijven ze koud.” Hopelijk tempert dat meteen ook de transpiratie. ,,Want vrijdag is er na de bespeling een meet en greet met mij boven in de toren.”

Vrijdag wordt sowieso afzien. ,,Ik bespeel die middag ook het Heuvelcarillon in Breda.” Daar bevindt het klavier zich in een compleet glazen cabine waar de zon vol op staat. Als een aardbei in een kas, zit ze daar achter het glas. Het is niet anders. ,,Ik heb het er graag voor over.” 

Hitte in Brabant: