Volledig scherm
Links Sidney Lute, rechts Jos Brech © Fotomontage/Politiebeelden

Erik Versantvoort uit Sint-Oedenrode wist niets van geheimen Jos Brech: 'Hij zou zich omdraaien in zijn graf'

Als de Vogezen eens hadden kunnen praten. De bergen aan de Franse oostgrens hebben gezien waar Jos Brech heenging toen het net zich om hem begon te sluiten. Ze weten ook wat er is geworden van de jonge Nederlander Sidney Lute, die nog steeds spoorloos is.

Twee zaken die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben maar die toevallig heel dicht bij elkaar komen in de toch uitgestrekte Vogezen. De chalet waar de verdachte kindermoordenaar Brech zich schuil hield, bij Sainte-Marie-aux-Mines, ligt hemelsbreed maar twintig kilometer van het verlaten hospitaal waar Sidney Lute voor het laatst is gesignaleerd. De een was op de loop voor de politie, de ander liep weg van huis.

Brech en Lute beiden verbleven in hetzelfde gebied en naar beiden is op verzoek van familieleden en vrienden gezocht met speurhonden van de Nederlandse stichting Signi. ,,We zitten ook te piekeren of er verband bestaat”, zegt Esther van Neerbos van Signi. ,,Ook Sydney houdt van de natuur en wil van de natuur leven, dan is de Vogezen een uitgelezen plek. We hebben geprobeerd na te trekken of ze elkaar ooit zijn tegengekomen maar vooralsnog hebben we daarvoor geen aanwijzing.”

Een aantal keren zochten de vrijwilligers van Signi in dezelfde streek voor twee verschillende zoekopdrachten. Het spoor van Jos Brech liep dood omdat die volgens Van Neerbos moedwillig buiten de paden ging. De van huis weggelopen Sidney (die inmiddels 20 is) zou nog wel eens in de buurt kunnen zijn, vermoedt ze. De plek waar de nu al bijna twee jaar vermiste jongeman uit Assendelft voor het laatst is gezien, is bijna luguber. Een verlaten en door krakers half gesloopt ziekenhuis net onder een Vogezentop. Het is er een puinhoop. Patiëntendossiers zwerven er nog rond. Een groot complex waar nog steeds zwervers slapen. Drie mountainbikers vertellen dat er hier geen mensen meer overnachten. ,,Ze hebben alles gesloopt.”

Volledig scherm
Sydney Lute. © Politie.nl

Ramptoeristen

Als je tussen de mistige bergen langs de locaties rijdt die aan zoveel verdriet verbonden zijn, kun je alleen maar meeleven met de nabestaanden. Bij The Old Crow, het chalet van de Nederlandse bushcrafters zijn de luiken open. Er logeren Fransen. Nee, het chalet is niet alweer verhuurd dat zou heel respectloos zijn naar de ouders van Nicky, benadrukt beheerder Erik van ’t Padje. Hij heeft Franse vrienden gevraagd op te passen, zegt hij. Ramptoeristen zijn tot alles in staat al ligt het chalet erg afgelegen en de paden zijn gevaarlijk in de regen.

Beneden in het naar oude zilvermijnen vernoemde dorp Saint-Marie-aux-Mines, zegt de dame van de lokale VVV dat niemand naar de locatie van het chalet heeft gevraagd. “Misschien is dat maar beter zo. Dit is niet de publiciteit die je wilt. Die man zat vlakbij het dorp.” Net als iedereen die je er in het dorp over aanspreekt hoopt ze dat Jos Brech snel wordt gevonden.

Dan is er nog Aubure, een dorp waar Jos Brech ook geweest moet zijn. Hier woonde de inmiddels overleden Erik Versantvoort, die geen idee had van Brechs geheimen en hem toeliet als beheerder van Old Crow en ook als bestuurslid van Randoloup Nature Wise. Een stichting die vanuit de chalet wandeltochten organiseerde. 

Volledig scherm
Jos Brech wordt gezocht voor betrokkenheid bij de dood van Nicky Verstappen (inzetje). © Politie

Mooie plek

De stichting heeft het kantoor na de dood van Versantvoort gesloten. In het bergdorp herkent niemand de foto van Brech, behalve dan uit de krant. Versantvoort zou alles wat er rond zijn lievelingsplek te doen is verschrikkelijk hebben gevonden, zegt medebestuurder Van ’t Padje aan de telefoon. De associatie met Brech is een open wond geworden voor de wandelaars en ook de familie van Versantvoort. ,,Erik heeft zich vaak omgedraaid in zijn graf”, zegt Van ’t Padje. Op Facebook schreef hij eerder: ‘Erik had deze ellende nooit gewild voor zijn mooie plek in de Vogezen.’

Quote

Ik kan heel goed gezichten onthouden maar de eerste keer dat ik dat van Brech zag was in de krant

Frequent Vogezen-bezoeker Djems Gagueche

Saint-Marie-aux-Mines was zijn naam bijna alweer vergeten. In Nederland is Brech voorpaginanieuws, hier hoorde men zijn naam maanden geleden en in twee keer. Eerste hebben Van ’t Padje en andere bushcraft-vrienden naar hem gezocht omdat hij vermist was. Ze wisten toen nog niet van het afschuwelijke geheim van Jos Brech. Inmiddels zijn hun verweerde affiches met een bezorgde toon voor een verdwenen kameraad achterhaald. Het intensieve Frans-Nederlandse politieonderzoek dateert ook al weer van weken geleden. Wegen afzetten heeft geen zin want Brechtverplaatst zich door de bossen en zijn telefoon liet hij achter dus die kan hem ook niet verraden.

Ondertussen is er geen spoor meer van Brech in de Vogezen. “Het lijkt wel of hij hier de onzichtbare man heeft gespeeld”, concludeert Vivien Montag, de lokale verslaggever van de grote regionale krant DNA. Een belronde langs mensen die vaak door de bossen zwerven leverde niets op. Bergliefhebber Djems Gagueche die twee keer per week het gebied doorkruist op zijn mountainbike is Brech nooit tegengekomen. ,,Ik kan heel goed gezichten onthouden maar de eerste keer dat ik dat van Brech zag was in de krant.”

Montag belde ook met instanties die met kinderen werken in de regio. ,,Hij is nooit bij ons geweest en heeft nooit meegedaan aan een van onze activiteiten”, noteert de verslaggever steeds weer. Jos Brech was hier vaak maar bleef onder alle radars.