Vlaamse knuffelbeer was killer in categorie Dutroux

België huivert nu meer en meer bekend wordt over seriemoordenaar Stephaan Du Lion. Tenminste vier vrouwen heeft hij gewurgd. Cafévrienden kunnen nog steeds niet geloven dat de sympathieke glazenwasser een meedogenloze killer blijkt in de categorie Marc Dutroux. Zijn ex-vrouw schetst een ander beeld.

Vijf jaar deelde ze lief en naar eigen zeggen vooral leed met glazenwasser Stephaan Du Lion (55). ,,In het café sloeg hij geregeld de inboedel kort en klein. Thuis sloeg hij mij.” Sinds dinsdag weet zijn ex-vrouw dat hij vier vrouwen doodde. Eigenlijk was ze altijd al doodsbang van hem, zegt ze nu. Toch trouwden ze in de jaren 80. ,,Veel keuze had ik niet. Ik was zwanger van hem. Het waren andere tijden. Dus bleef ik bij hem.”

Haar naam wil ze niet in de krant. Want destijds heeft ze Stephaan Du Lion uit haar leven verbannen, na de scheiding. Ze wil dat ook zo houden. ,,Het was een bruut”, zegt de eerste echtgenote van Du Lion. ,,Als hij boos was, sloeg hij alles kort en klein. Het interieur van café Sinatra in Borgerhout heeft hij eens helemaal gesloopt. Thuis kon hij ook zomaar ontploffen. Ik was eens zijn kleren aan het strijken, toen hij me sloeg en op de grond gooide. Hij kwam op me zitten en drukte met zijn knieën op mijn armen. Het hete strijkijzer hield hij zo goed als tegen mijn gezicht. ‘Eén kik en ik vermink je’, zei hij. Als hij kwaad was, greep hij me bij de keel. Dat gebeurde eigenlijk, tja, bijna constant. Ik kan nu nog altijd niet verdragen dat iemand plots zijn hand in de buurt van mijn schouders of hals legt. Ook al is dat goedbedoeld.”

Aanrandingen

Op een gegeven ogenblik pakte de Vlaamse politie Du Lion op in het kader van twee aanrandingen. Zijn ex was toen zwanger van hun dochter. ,,Mijn moeder heeft de procureur toen nog een brief geschreven om te vragen om hem alstublieft vrij te laten. Omdat hij papa zou worden en voor zijn vrouw en kind moest kunnen zorgen.”

Van die aanrandingen is vooral het verhaal van één slachtoffer haar bijgebleven. Die voorkwam wellicht veel erger, door het slim te spelen. ,,Toen ze besefte dat Stephaan zich in een grasland achter een kermis aan haar opdrong en niet wilde stoppen, vroeg ze hem of het geen beter idee was het bij haar thuis te doen. Hij ging akkoord. Ze spraken af. Tegen de tijd dat hij daar arriveerde, stond de politie er die ze had gewaarschuwd.” Het andere slachtoffer herkende de glazenwasser in een line-up. De politie had hem opgeroepen omdat ze in de buurt van de aanranding zijn brommer hadden gevonden.

Volledig scherm
Dartsvrienden zagen seriemoordenaar als ‘knuffelbeer'. © AD

Ze omschrijft haar ex-man als iemand met een gigantisch ego, altijd prima gekleed en heel sportief. De vrouw belooft de families van de slachtoffers nu al dat ze zal komen getuigen als er ooit een proces komt tegen haar ex. ,,Ik wil de stem zijn van de slachtoffers die het niet meer zelf kunnen vertellen.”

Goede mop

De glazenwasser was een sympathieke man, denken anderen. De vrienden en kennissenkring van Du Lion reageert vol ongeloof op alle onthullingen. Ook nu - na de bekentenis van drie andere lustmoorden – denken zijn dartvrienden nog: ,,Hoog knuffelgehalte. Gezapige kerel. Af en toe een goeie mop.”

Zo stapte glazenwasser Stephaan Du Lion (55) de laatste jaren door het leven. Maar hij droeg een bijzonder donker verleden met zich mee. In de voetstappen - en het hoofd - van een seriemoordenaar.

Dat de politie over het dna van Du Lion beschikte kwam door een domme en mislukte inbraak bij Sonnebloem, het bedrijf van zijn ex-baas in Olen. Dat komt hem op zes maanden cel te staan. In augustus 2017 wordt zijn dna toegevoegd aan het bestand van de recherche met 57.000 profielen. De computer doet gelijk ‘ping’.

De vrouw van Du Lion trekt na zijn aanhouding meteen haar conclusies. Ze vraagt de scheiding aan en zet zijn spullen in de etalage op Facebook. ,,Te koop: darts, pijlen, dartsblok, ring, ladders voor de ruitenwasserij. Gelieve zo veel mogelijk te delen.”

Achter de teddybeer school een moordenaar. In 1992 kwam de glazenwasser met een smoes binnen in het appartement van Ariane Mazijn. Hij verkracht zijn slachtoffer, wurgt haar met het snoer van de zonnebank en steekt haar met een mes. ,,Het resultaat was afschuwelijk om te zien”, zegt de broer van het slachtoffer, die de foto’s onder ogen kreeg.

Snelbinder

Volledig scherm
Eve Poppe. © DR

De moorden volgden elkaar daarna snel op. Op zaterdag 10 juli 1993 vertrekt Lutgarda Bogaerts (28) ‘s ochtends voor een fietstochtje. ‘s Avonds is ze nog niet thuis. Ze is Du Lion tegengekomen. Die heeft het slachtoffer misbruikt, gewurgd met de snelbinder van haar fiets, met een mes verminkt en in de bosjes gedumpt. Vrijdag 9 december 1994 komt de ruitenwasser binnen bij Mia Van den Reeck (46), aan de Stenenbrug in Borgerhout. Verkracht en gewurgd. Deze keer met het snoer van de krultang. 7 september 1997. Ook op zondag ‘werkt’ de glazenwasser. Hij raakt binnen in het sociaal appartementje van Eve Poppe (38), op de tweede verdieping aan de Argentiniëlaan in de Antwerpse wijk Luchtbal.

De politie vindt haar in de slaapkamer halfnaakt op bed, met een kapot gescheurd en bebloed hemd over zich heen. Eve is verkracht, gesmoord in haar kussen, gewurgd met een koord en heeft zestien messteken in de borststreek. Op het kussen zit ook één haartje, van de glazenwasser.