Een tussenstop van een 'witte bus' in Denemarken in 1945. De bus is op weg naar Zweden.
Volledig scherm
PREMIUM
Een tussenstop van een 'witte bus' in Denemarken in 1945. De bus is op weg naar Zweden. © Vereniging Nederland-Noorwegen

Het onbekende verhaal van de witte bussen tijdens Tweede Wereldoorlog

ROSMALEN - 'Linksaf betekende de vrijheid, rechtsaf dat we opnieuw opgesloten zouden worden. We gingen ... linksaf! Plotseling klonk het bevel: Terug! Tegenstribbelend werd dit bevel uitgevoerd. Gelukkig waren we nog steeds buiten de poort. Eindelijk, daar kwamen de grote witte bussen. Een enorm gejuich barstte los.' Een citaat van een gevangene uit het boek 'Met witte bussen naar de vrijheid' waar schrijver Arie Wolfert zondag over vertelt in Rosmalen.

  1. Superfan Leo Janssen sinds 1992 bij alle Olympische Zomerspelen: ‘Ik leef er net als de sporters vier jaar naar toe. En nu baal ik’
    PREMIUM

    Superfan Leo Janssen sinds 1992 bij alle Olympische Zomerspe­len: ‘Ik leef er net als de sporters vier jaar naar toe. En nu baal ik’

    DEN BOSCH - Leo Janssen (52) zag sinds de Olympische Spelen in Barcelona (1992) elke vier jaar het olympisch vuur ‘live’ branden. De Empelaar was er niet alleen bij in Atlanta, Sydney en Athene. Maar ook in Peking, Londen en Rio de Janeiro. Niet als sporter, maar als supporter. ,,Ik leef er net als sporters vier jaar naar toe. Maar dan als fan.’’ Hij had nu bij de spelen in Tokyo willen zijn. Maar het vuur gaat daar pas volgend jaar ‘aan’. Wat betekent dat voor hem?

In samenwerking met indebuurt Den Bosch