Volledig scherm
Leden van Meat the Victims, maandag in Boxtel. © ANP

Protest ondermijnt debat over platteland: Meat the Victims banjert dwars door lopende discussie

EINDHOVEN - Activisten die een varkensstal in Boxtel binnenvallen: het is niet alleen gevaarlijk voor mens en dier, maar ondermijnt ook de discussie over de toekomst van de veehouderij.

Ze kwamen met veel, en vooral ook van ver. Een groep jonge, in het zwart geklede extremisten uit 26 verschillende landen overviel maandag een medewerker van een varkenshouderij in Boxtel. De activisten van Meat the Victims drongen met honderd man de stal binnen en verschansten zich daar tien uur lang, terwijl buiten de stal een aanzwellende groep boeren een tegenprotest opzette. De meesten sloegen met een glimlach aan het barbecueën. Er waren er ook die met een grimas auto’s in de greppel begonnen te gooien.

Zo ontvouwde zich een soort analoge versie van het vaak weinig verheffende veehouderijdebat op sociale media. Op een platform als Twitter zetten radicale veganisten de gemiddelde boer weg als een crimineel, of toch minstens een nietsontziende dierenbeul - meer dan eens op basis van sterk gekleurde of verdraaide feiten. Het twitterende deel van de agrarische gemeenschap voelt zich in het nauw gedreven. En schiet, in het defensief gedrukt, vaak door naar de andere kant. Dat gaat van een neiging tot het ontkennen van klimaatproblematiek tot het obsessief twitteren van speklapjes tijdens een landelijke Week Zonder Vlees.

Toeval

Een veelgehoorde verzuchting van de boer: ‘In de ogen van dit soort radicale krachten doen we het toch nooit goed.’ Een waarheid als een koe; de bezetting in Boxtel is daar een goed voorbeeld van. De activisten wisten niet eens dat ze min of meer bij toeval de stal van een van de grootste varkensbedrijven van Brabant binnentraden. Ze gingen niet af op vermeende excessen binnen de sector, maar zien het houden van dieren en het eten van vlees als een kwaad dat bestreden moet worden. Toen de Dierenbescherming de stalbezetting scherp veroordeelde, was de reactie van de woordvoerder van Meat the Victims veelzeggend: ‘De Dierenbescherming propageert het eten van vlees door het Beter Leven-keurmerk af te geven. Daar verwachten wij niet veel van.’

Het maakt nog maar eens duidelijk dat Meat the Victims vooral zijn eigen radicale minderheidsstandpunt kwam bepleiten. Daarmee banjert de organisatie in feite dwars door de al langer lopende discussie over de rol van de veehouderij op het Brabantse platteland heen. Meat the Victims spreekt niet over de boer die klem zit tussen de regels van de overheid, de financiers van de bank en de prijs van de supermarkt. En net zo min over de burger in het buitengebied die zorgen heeft over gezondheid en aantasting van de natuur. 

Betaald

Het zijn onderwerpen waarover de dialoog de laatste tijd juist weer wat op gang kwam. De ingrijpende discussie over milieumaatregelen van de provincie Noord-Brabant - stallen moeten veel eerder dan gepland aan strengere eisen voldoen - zorgde in 2017 voor polarisatie. Langzaam lijkt de verbittering echter plaats te maken voor wat meer wederzijds begrip. In beide kampen klinkt het besef door dat de maatschappij pas écht maatregelen voor natuur, milieu en dierenwelzijn kan eisen als de boer daarvoor betaald krijgt. Ook de agrarische sector heeft zich achter de visie op kringlooplandbouw van minister Carola Schouten geschaard. Natuurlijk moet de uitwerking nog volgen, maar de bereidheid te veranderen is er.

Het zijn ontwikkelingen waar de actievoerders van Meat the Victims weinig boodschap aan zullen hebben. Hun onbehouwen inbraak raakt niet alleen de boer, die vreest voor wat er komen gaat: als deze boerderij willekeurig gekozen was, wat is dan het volgende doelwit? Het ondermijnt ook de discussie over een leefbaar Brabants platteland en de rol van de veehouderij daarin. Want als de boer zich net als op sociale media steeds moet verweren tegen radicale veganisten, zet hij zijn stekels op. Dan is er geen bereidheid om over minder radicale, maar minstens zo fundamentele veranderingen in ons voedselsysteem mee te praten. En duwt een actiegroep als Meat the Victims zo vooral boeren én burgers terug de loopgraven in.

  1. Na jaar popt bijenlint toch op in Haaren

    Na jaar popt bijenlint toch op in Haaren

    HAAREN - Het leek zo'n goed idee vorig jaar: Midden-BrabantGlas wilde de vers-gedichte sleuven van het glasvezelproject in Haaren gebruiken als zaaibed voor bloemen en kruiden waar bijen en andere insecten dol op zijn. Op twee zaterdagen in het voorjaar van 2018 gingen tientallen vrijwilligers op pad om over 10 kilometer de grond op de sleuven vlak te harken en in te zaaien met een mengsel van bloemzaden. Maar vervolgens viel er maandenlang geen spatje regen en kwamen er dus geen bloemen op.