Volledig scherm
PREMIUM
© BD

De onnavolgbare dorpsruzies in de gemeente Haaren

ColumnZou het zaterdagmorgen nog een beetje gezellig zijn geweest bij de bakkers in Haaren? Die morgen stonden er twee grote stukken in de krant over de teloorgang van burgemeester Jeannette Zwijnenburg. De liefhebber van intriges, schimmige verdachtmakingen, complotten en een fikse portie oud zeer kwam volledig aan zijn trekken.

Ik weet werkelijk niets van de bestuurlijke janboel daar in Haaren, maar dat bleek bij het lezen totaal geen probleem. Zoals bij veel dorpsruzies bereikte de onnavolgbaarheid een hoog niveau. Heerlijk waren alleen al de foto's: een aantal van de ruzieschoppers bijeen in het Brabantse Provinciehuis waar de commissaris van de Koning hen, naar ik hoop, stevig door elkaar heeft gerammeld. Ze zijn gefotografeerd door een ruit, wat altijd weer de aangename sfeer geeft dat wij, gretige pottenkijkers, hier eigenlijk niet bij mogen zijn. Wat mij betreft waren de foto's nog net wat te scherp: een zekere vaagheid hoort bij onnavolgbaar gekonkel.

  1. Misschien heeft God de kathedraal wel gered, maar wat kan een journalist daar mee?
    PREMIUM

    Misschien heeft God de kathedraal wel gered, maar wat kan een journalist daar mee?

    Toen de laatste vlammen ­waren gedoofd en de dageraad een nieuw licht wierp op de stad, was de eerste vraag hoe de oude dame het had doorstaan. Op het netvlies stond nog de tornado van vlammen, de brandende toren die traag ineen zeeg. Maar toen de zon rees, bleek dat als door een wonder façade en muren nog overeind stonden. Binnen zagen we een berg geblakerd puin en resten bluswater. Maar het bord met ‘Silence’ stond nog gewoon op zijn plaats. Net als de kaarsen.