Volledig scherm
PREMIUM
Thijs Zonneveld. © AD Sportwereld

Als je de laatste twee kilometer duizend keer opnieuw rijdt, wint Cima nul keer

ColumnColumnist Thijs Zonneveld genoot met volle teugen van de overwinning van Damiano Cima, die uit de handen bleef van alle sprinters. ,,De kans dat ze (Cima's ploeg Nippo-Vini Fantini, red.) een etappe zouden winnen in de Giro was ongeveer net zo groot als de kans dat je de kraan openzet en er zomaar ineens Barolo uit komt.

Ja, ze deden mee. Ze stonden aan de start, ze trapten naar de finish en af en toe figureerde er eentje in een kansloze ontsnapping.

Maar dat was het dan ook wel.

Nippo-Vini Fantini in de Giro d’Italia, dat is zoiets als Telstar in de Champions League. Als Jantje Smit in het voorprogramma van de Smashing Pumpkins. Als een klef broodje kaas op het menu van een sterrentent. Ze rijden een rondje door Italië omdat ze een wildcard hebben gekregen van de organisatie. De Giro wil Italiaanse ploegen aan de start, maar zoveel Italiaanse ploegen zijn er niet. Dan maar Nippo-Vini Fantini, een Japans-Italiaans allegaartje van renners dat na de proloog al een renner minder had omdat Hiroki Nishimura (wie?) er niet in slaagde om binnen de tijdslimiet te finishen.