Karin van Krevel kijkt naar de pagina's die op het bord hangen. Alle pagina’s worden nogmaals nagelezen als ze op het bord hangen.
Volledig scherm
Karin van Krevel kijkt naar de pagina's die op het bord hangen. Alle pagina’s worden nogmaals nagelezen als ze op het bord hangen. © Sandra Van De Laar - Hendriks

Dit speelt zich allemaal af voordat de krant bij jou in de bus ligt

Over onsHet zijn de onzichtbare werkers, de eindredacteuren van het Brabants Dagblad. Hun naam prijkt nooit boven een artikel, terwijl ze er wel voor zorgen dat dat verhaal goed in de krant staat. Ze halen (spel)fouten eruit, bedenken een flitsende kop, goed intro en zoeken er een pakkende foto bij. Want al is een verhaal nog zo interessant, als het niet goed gepresenteerd wordt, leest bijna niemand het. Eindredacteuren zijn erg nuttige maar soms niet de meest geliefde collega’s bij een krant.

Karin van Krevel (56) werkt al jaren als eindredacteur voor het Brabants Dagblad en is deze middag druk bezig met de planning van de krant voor morgen. Er staan een aantal collega’s rond haar bureau. Ze hebben goede verhalen in de aanbieding die echt in de krant moeten, het liefst op pagina twee en drie. Vurig leggen ze uit waarom. Het aanbod is deze dag groot. Modeontwerper Addy van den Krommenacker vraagt faillissement aan, een collega fietste de route van de Vuelta die dit voorjaar door Den Bosch trekt en natuurlijk zijn er weer de boeren die voor nieuws zorgen. Allemaal interessante onderwerpen voor de lezers van het Brabants Dagblad. ,,Als eindredacteur is het vaak een kwestie van keuzes maken”, zegt Karin. ,,De krant is niet van elastiek, zeggen we hier vaak. We beginnen zo vroeg mogelijk met de planning voor de krant van morgen. Maar natuurlijk staat er niks vast. Er kan in de loop van de dag zomaar iets gebeuren en dan moeten we alles omgooien.”

Het aantal pagina’s van de krant ligt vast, de ruimte kan variëren door het aantal verkochte advertenties. ,,Dat weten we ‘s ochtends al”, zegt Karin. ,,Daarom wordt er zo vroeg mogelijk al nagedacht over wat we de volgende dag in de krant willen brengen. Waar gaan de verslaggevers mee aan de slag? Zijn er ‘s avonds nog collega’s op pad? Welke verhalen vinden onze lezers interessant? En wat is spannend genoeg voor de voorpagina? We proberen elke dag weer een journalistiek goede krant te maken. Een combinatie van nieuws en mooie verhalen, aangevuld met pakkende foto’s.”

De avondploeg treedt aan

De eindredactie van het Brabants Dagblad werkt in verschillende ploegen. Overdag zorgt een select gezelschap van eindredacteuren dat de er al een aantal pagina’s klaargemaakt worden, zoals de opiniepagina, de MijnBD-pagina en bijlagen zoals Uit & Thuis en Z & ZO. En alles wat al klaar is, wordt alvast op de pagina gezet. Om vijf uur treedt de avondploeg aan, bestaande uit vier eindredacteuren en een vormgever. Op de regiokantoren in Oss, Tilburg en Den Bosch werken ook nog drie redacteuren tot 23.00 uur. Zij zorgen er gezamenlijk voor dat alle puzzelstukjes in elkaar vallen en dat de krant rond een uur ‘s nachts naar de drukkerij wordt gestuurd. Het is werken tegen een strakke deadline en dat zorgt regelmatig voor stress. De avondploeg is verantwoordelijk voor alle regiopagina’s en de voorpagina en pagina twee en drie van het eerste katern. Een flink pakket met pagina’s. Het binnen- en buitenlandse nieuws komt van de centrale redactie in Rotterdam maar als het nodig is kunnen ook daar aanpassingen op worden gedaan.

Karin van Krevel overlegt regelmatig met andere redacties om te bepalen wat in de krant van de volgende dag komt.
Volledig scherm
Karin van Krevel overlegt regelmatig met andere redacties om te bepalen wat in de krant van de volgende dag komt. © Sandra Van De Laar - Hendriks

,,Het is een apart gevoel om in de avonddienst te werken, zelfs na al die jaren”, zegt Karin. ,,Als alle collega’s naar huis gaan en de reuring op een nieuwsredactie afneemt, blijven wij met een klein clubje mensen over. De krant krijgt letterlijk vorm onder onze vingers. Elke eindredacteur is verantwoordelijk voor een editie. Soms zijn er veel verslaggevers op pad, bijvoorbeeld naar raadsvergaderingen of informatieavonden. Dan is het flink aanpoten. En als het dan ver na middernacht is en de krant zakt zoals wij dat noemen, is de avond voorbij gevlogen.

Terug naar de tekentafel

Het takenpakket van een eindredacteur is zeer divers. Het is dan ook veel meer dan fouten uit de artikelen halen. ,,Een goede eindredactie is echt onmisbaar bij een krant. Ik vergelijk het maar met de verpleging na een operatie. Het werk is gedaan, maar de nazorg is zeker zo belangrijk. Wij zorgen ervoor dat alles past op de pagina. Bedenken goede koppen, intro’s en zoeken naar foto’s. We kijken of een verhaal inhoudelijk goed is. Roept het artikel geen vragen op? Is de opbouw logisch? Soms wordt een artikel weer teruggestuurd naar de maker met de opdracht er nog eens goed naar te kijken. En in andere gevallen sleutelen we er zelf nog aan.”

Mede daardoor zijn eindredacteuren niet de meest geliefde collega’s. ,,Verslaggevers zijn niet altijd blij met een kop boven hun verhaal. Of dat het artikel rigoureus is ingekort. Je moet als eindredacteur dus wel tegen een stootje kunnen. Positieve feedback krijg je zelden, maar je hoort het wel als het niet goed is gegaan. De fouten die de eindredactie maakt zijn altijd goed zichtbaar. Niets is storender dan veel spelfouten in de krant. Het is geen kwestie van de spellingscontrole erover heen gooien. Wij lezen alles zorgvuldig na. De pagina’s die klaar zijn, worden op een bord gehangen en ook nog eens gelezen door collega’s. Toch komt het voor dat er hinderlijke fouten blijven staan. Daar balen we ontzettend van, maar ook eindredacteuren maken fouten. En mensen zien niet welke fouten we er wel uithalen.”

De voorpagina van 9 november 2019. In het openingsartikel moest de eindredactie melden dat bij het ter perse gaan van deze editie nog niet alles bekend was. Dat komt gelukkig zelden voor.
Volledig scherm
De voorpagina van 9 november 2019. In het openingsartikel moest de eindredactie melden dat bij het ter perse gaan van deze editie nog niet alles bekend was. Dat komt gelukkig zelden voor. © Esther Voesenek

Een bijzondere avond op de eindredactie

Hoe dynamisch het werken op de eindredactie is laat Karin zien aan de hand van een recent voorbeeld. Op vrijdag 8 november debatteerden de Provinciale Staten over de begroting, maar het ging natuurlijk vooral over de stikstofcrisis, het provinciale landbouwbeleid en het CDA. ,,Deze vergadering begon al om twee uur ‘s middags dus we wisten ongeveer wat er ging komen. Een aanslag of een ramp komt uit de lucht vallen, daar kun je je niet op voorbereiden. Nu konden we dat wel, al weet je natuurlijk nooit hoe het gaat aflopen. De verslaggevers en een fotograaf waren in het Provinciehuis in Den Bosch en via WhatsApp hielden we elkaar op de hoogte. De online redactie zorgde ervoor dat de site up-to-date was want je wilt de lezers constant het laatste nieuws geven. Voor de krant ligt dat anders, in de avonduren weet je pas wat interessant is voor de voorpagina. Er was een stemming en we wisten dat het laat ging worden. De verslaggever tikte ter plaatse een artikel en voorzag dat steeds van updates. Niet alle edities gaan namelijk tegelijk naar de drukker en je wilt toch het laatste nieuws brengen. De Bossche editie werd als eerste naar de drukker gestuurd, daarin stond dat bij het ter perse gaan van deze editie nog niet duidelijk was of het CDA genoegen zou nemen met een toezegging van gedeputeerde Grashoff. In latere edities konden we melden dat het CDA geen genoegen nam met de toezegging, maar er was nog steeds niets te melden over de stemming. Pas om kwart voor twee ‘s nachts werd duidelijk dat de CDA-gedeputeerden opstapten. Dat nieuws hebben we alleen op onze site kunnen melden.Maar in de krant van maandag brachten we wel een heldere analyse over wat er die avond nu eigenlijk allemaal was gebeurd. Want naast nieuws brengen, is het ook onze taak om zaken te duiden. ”

Na deze avond reed Karin met een dubbel gevoel naar huis. ,,Aan de ene kant ben je blij dat je zo actueel mogelijk kunt zijn. Maar aan de andere kant baal je natuurlijk dat we de lezers moeten vertellen dat bij het ter perse gaan van de krant nog niet alles bekend is. Dit komt gelukkig bijna nooit voor. Meestal valt de puzzel lekker in elkaar en rijd je met een tevreden gevoel naar huis. Maar er zijn ook avonden die moeizamer verlopen. ‘Had ik niet beter dit kunnen doen?’ of ‘Heb ik nu wel die alinea goed aangepast?’. Deze vragen kunnen me ‘s nachts nog wel eens bezighouden. Als ik rond tweeën thuiskom, is er ook niemand meer wakker om even mee te praten. Vaak kijk ik nog even televisie om te ontspannen. En het is bijzonder om dan te weten dat de persen volop draaien en de bezorgers al bijna op pad kunnen om ervoor te zorgen dat de abonnees bij het ontbijt lekker hun krantje kunnen lezen.”

Karin van Krevel

Karin van Krevel (56) studeerde in 1986 af aan de School voor de Journalistiek in Utrecht maar ging pas, na wat omzwervingen in het buitenland, in 1990 aan de slag bij het Brabants Dagblad. Ze begon als verslaggever op de regio in Boxtel en werkte later vooral als eindredacteur, jarenlang in de functie van chef. Ze is ook chef bijlagen en coördinator op de stadsredactie geweest. Nu is de Vughtse weer terug op de eindredactie.   

  1. Lezers steunen krantenbezorgers: “Stroopwafels aan de deur als blijk van waardering”
    Achter de Schermen

    Lezers steunen krantenbe­zor­gers: “Stroopwa­fels aan de deur als blijk van waardering”

    In Nederland staan elke dag 6000 bezorgers bij het krieken van de dag op om de kranten van DPG Media te bezorgen bij de abonnees. Dat klepperen van de brievenbus is in het dagelijks leven voor veel mensen een vaste waarde en een belangrijk onderdeel van hun ochtendritueel. Opstaan, douchen, ontbijten, mét een verse krant. Zo zijn we dat gewend. Nu het coronavirus Nederland heeft lamgelegd, is de rol van de krantenbezorger nóg belangrijker geworden. De krant is voor veel abonnees een anker, een houvast. En alle zeilen worden bijgezet om die ‘huisvriend’ te blijven bezorgen.