Volledig scherm
Den Bosch. Marie-José de Rooij voor de rubriek âĘDe stad van . . . âĘ © copyright Olaf Smit

De stad van... Marie-José de Rooij: 'Die verschrikkelijke beelden op tv, dat raakte me enorm. Hoe zou ik deze mensen kunnen helpen?'

Ma 6 aug. Aan de hand van wat vragen schetst een inwoner van Den Bosch een beeld van zijn of haar stad. Deze keer Marie-José de Rooij (62). Zij is coach vestiging bij VluchtelingenWerk Zuid-Nederland.

Door Emma Peters

Marie-José de Rooij zag twee jaar terug verschrikkelijke beelden op tv. "Vluchtelingen op een krap bootje, verdrinkende mensen, grote groepen die aan de grenzen werden tegengehouden. Dat raakte me enorm. Hoe zou ik deze mensen kunnen helpen?" 

Ze klopte aan bij VluchtelingenWerk Zuid-Nederland en werd coach vestiging in Den Bosch. "Dat wil zeggen dat ik statushouders coach bij alles wat erbij komt kijken als je hier net komt wonen. Ik raakte onder de indruk van de veerkracht die deze mensen bezitten. Vluchtelingen hebben veel moeten achterlaten en beginnen hier met niets. Dat maakt het een geweldige opgave iets van hun leven te maken. Zo ken ik een stel dat hier ongeveer twee jaar woont. De man was advocaat. Nu zit hij op de universiteit om hier ook advocaat te kunnen zijn en praat hij goed Nederlands. Daar heb ik bewondering voor."

Trots

"Op mijn opa, Nico de Rooij. Hij was van 1907 tot 1928 de Peer van Oeteldonk. In het Oeteldonks Gemintemuzejum hangt een grote foto van hem. Geweldig om te zien. Ook ben ik trots op alle doeners in onze stad. Creatievelingen die er gewoon voor gaan als ze een goed idee hebben. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Jan van der Putten, die van de Verkadefabriek een fantastische ontmoetingsplek heeft gemaakt."

Als ik voor één dag burgemeester was ...

"Dan zou ik iets doen aan al die peuken op de grond. Dat is erg vervuilend voor het milieu. Oorzaak is dat voorzieningen ontbreken. Als burgemeester zou ik horecabedrijven verplichten peukendovers buiten te zetten en de gemeente prullenbakken laten plaatsen waar ook een sigaret kan worden gedoofd. Ik ben hierover in gesprek met de gemeente. Er komt een proef, maar hoe en wat weet ik nog niet precies."

Mooi Bosch

"Mijn vader heeft zijn hele leven allerlei uitdrukkingen uit zijn jeugd gebruikt. Speciaal herinner ik me en dè ge bedankt zijt dè witte!"

Wat ik mis

"Een buurtmaatje voor elke statushouder, op wie ze kunnen terugvallen met vragen of gewoon mee kunnen praten, om zich sociaal geaccepteerd te voelen. Ik geloof dat zoiets leidt tot een betere kwaliteit van samenleven."