Volledig scherm
Ria van Santvoord Willem II straat gaat stoppen met haar kunstwinkel en lijstenmakerij © Beeld Werkt

Einde van tijdperk aan de Willem II-straat: Ria moet stoppen op haar 87ste

Vrij 7 juni: Ze tikt bijna de 88 aan, maar Ria van Santvoord werkt nog iedere dag met liefde en plezier. Bijna een eeuw kreeg de moderne tijd geen grip op haar lijstenmakerij, die vader Jos van Santvoord begon. Maar de kunsthandel en lijstenmakerij aan de Tilburgse Willem II-straat gaat na de opheffingsverkoop dicht.

Het naderende afscheid valt zwaar, heel zwaar. Eigenlijk wil Ria van Santvoord het er liever niet over hebben. Op 18 oktober bestaat de lijstenmakerij aan de Willem II-straat 98 jaar en viert de eigenaresse haar 88ste verjaardag. Maar Van Santvoord moet noodgedwongen met de winkel stoppen.
Zij wil graag door, het lichaam minder.

Ze oogt nog vitaal, makkelijk vijftien jaar jonger. Heldere ogen. Wat ze straks met die zeeën van vrije tijd moet? Ze vraagt het zichzelf ook af. ,,Ik ben geen uitgaander”, zegt ze. ,,Hou wel van sudoku’s en legpuzzels.” Het liefste zou ze haar dagen met werk blijven vullen. ,,Naar ambachtswerk kan ik uren kijken. Het werk van een schoenmaker of meubelmaker.”

Tilburg van toen

Quote

Het oude station en stadhuis, ik snap niet dat ze die hebben gesloopt

Ria van Santvoord

Zijzelf is een ambachtsvrouw. Van Santvoord handelt niet alleen in schilderijen, maar ook in ‘religieuze en profane beelden’ en heeft een lijstenmakerij. Sinds 1940 zetelt de zaak aan de Willem II-straat. Vader Jos van Santvoord liep er in 1940 samen met Ria langs, toen haar jongste zus net was geboren. Ze was zelf een jaar of zeven. ,,Vader was meubelmaker van beroep, maar in die tijd merkte hij dat het allemaal machinaal werk begon te worden. Daarom begon hij deze zaak.”

Het portret van vader hangt nog altijd in de zaak. Na zijn dood - ‘veel te jong’ - nam ze in 1961 de winkel over. De muren hangen nog altijd vol aquarellen, schilderijen en vergezichten. Bijvoorbeeld van de markt op de Heuvel vroeger. Het herinnert haar aan het Tilburg van toen. De stad was in haar ogen destijds veel mooier. ,,Het oude station en stadhuis, ik snap niet dat ze die hebben gesloopt.”

Geen andere weg

Ze genoot van de vismarkt bij de Koningswei, betreurt het verlies van dé lindeboom. Maar de stad was niet in alle tijden beter. Ze herinnert zich de angst nog ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. De negen doden die in de Noordstraat vielen bij een bombardement. Ze weet hoe de V1's klonken die over de stad vlogen. ,,Bij de Tuinstraat sloeg er één in, de ruiten in de omgeving sprongen.”

Nu loopt het tijdperk van de lijstenmakerij ten einde. Een andere weg is er niet. En zo is de stad die steeds meer bulkt van de ketens, weer een ambachtsvrouw armer.

Quote

Bij de Tuinstraat sloeg een V1 in, de ruiten in de omgeving sprongen

Ria van Santvoord

In samenwerking met indebuurt Tilburg

Tilburg e.o.