Volledig scherm
Weemoed blijft Weemoed. © Bas Vermeer

Horecanieuws: Weemoed blijft Weemoed (ook al is het verkocht)

Ma 4 juni: Roemrucht, onooglijk en nu verkocht. Café Weemoed aan de Korte Heuvel is na 19 jaar van eigenaar gewisseld. Maar wat betekent dat voor het in tijd gestolde café? Helemaal niks. Gelukkig maar. 

door Bas Vermeer

De nuttelozen van de nacht kunnen opgelucht ademhalen. Weemoed blijft Weemoed, het bruinste café van de binnenstad. Ook in de nabije toekomst kun je er niet pinnen. ,,Alles blijft zoals het al was", zeggen de nieuwe eigenaren Sylvie Abegg en Woef ('Winfried Wolfslag, maar onder die naam kennen ze me niet')

Nu ja, één ding is veranderd: aan het hekje op het terras hangen een paar kleurrijke planten. De twee lachen. ,,Een cadeautje. Geraniums, maar dat wist de gever niet." Ach, het past wel bij Weemoed. Sylvie en Woef werken al een jaar of veertien bij Weemoed, werden er verliefd en baten voortaan de zaak uit. 

1984

Quote

Alles blijft zoals het al was

Sylvie en Woef

Weemoed lijkt altijd al te hebben bestaan, maar is sinds 1984 open. Toen begon Willem 'Weemoed' (Van Gestel) het café. In 1999 nam George van den Bosch (ook bekend van De Spoel en De Vooruin) het over, nu zetten Sylvie en Woef de zaak voort. 

Terwijl alles steeds hipper moet, 
blijft Weemoed zichzelf en dient ze als muze voor schrijvers, muzikanten en andere kunstenaars. Geen ander café in Tilburg duikt zo vaak op in de literatuur als Weemoed. Het café komt voor in de roman 'De mensen die achterbleven' van schrijver Martijn Neggers, Ilja Leonard Pfeijffer bivakkeerde zes dagen in Weemoed en schreef er een kort verhaal over

Schrijvers

Quote

Verscholen in het midden lag een onooglijk, maar roemrucht kroegje dat vernoemd is naar de gemoedstoe­stand die het café het best typeert

Ronald Giphart

Het café en de klandizie spreken tot de verbeelding. ‘Een kamer als een kast zo groot, een kapstok voor kapotte paraplu’s en in de steek gelaten jassen, een zooitje krukken en een oude telefoon, een voorproef op de eeuwigheid. Dat is Weemoed.’ Zo schreef de Tilburgse schrijver en dichter Jasper Mikkers over de zaak. 

Of door Ronald Giphart: 'Verscholen in het midden lag een onooglijk, maar roemrucht kroegje dat vernoemd is naar de gemoedstoestand die het café het best typeert. Weemoed, een betere naam voor een café is er niet.'

De vrees dat Weemoed verdwijnt of verandert is er al jaren. Ook Woef en Sylvie kregen na de verkoop angstige vragen: 'Weemoed zal toch zeker wel Weemoed blijven? Niet dan?'

Het gerucht dat er een grote overnamekandidaat was - die niets van Weemoed heel zou laten - ging jaren rond. In 2001 sprak Zjef Naaijkens die vrees al uit: ,,
Binnen niet al te lange tijd zal zo'n grote jongen een miljoen of zo neertellen voor het Weemoedpand. Om daarna met nog eens een miljoen elke vierkante meter van zolder tot en met kelder vol te proppen met concept-horeca. Dat valt met de huidige 24 klanten niet terug te verdienen, hoezeer die ook hun best doen."

Wel, die klanten mogen de komende jaren weer hun stinkende best doen. 

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement