Volledig scherm
De onafscheidelijke gebroeders Baltissen. Laurence (midden), Gerard (links) en Maurice. Een paar dagen voor zijn dood gemaakt. 'Hij was doodmoe, maar hij zag er geweldig uit. Je zag een stukje rust bij hem omdat de mensen om hem heen met het acceptatieproces bezig waren’, vertelt de moeder van Laurence. © Privé-archief Baltissen

In Memoriam: Het volle leven van Laurence - ‘de naakte wereldreiziger’ - Baltissen

Ma 24 juni: Komt een poedelnaakte man bij de hemelpoort. Wellicht begint zo het nieuwste avontuur van Laurence Baltissen. Hoe klote zijn gezondheid ook was, humor was er altijd. Met zijn broers reisde de Tilburger in adamskostuum de wereld over. Op 30-jarige leeftijd overleed ‘Lauf’ omringd door de mensen van wie hij hield.

‘Wat wil je nog doen?’, klinkt het een paar dagen voordat Laurence sterft. Het is een week vol feest, de week van het afscheid. Het antwoord van Laurence komt meteen, zonder aarzeling: ,,Als je nog iets wil doen voor je dood, dan heb je niet goed geleefd.”

Een goed leven. Dat is slapen in een oude sovjetbunker in China. Te gast zijn bij een Kazachstaanse minister, logeren bij een nomadenstam. Met zijn broer Maurice op straat bivakkeren, gratis vijfsterrenhotels voor elkaar lullen of in de cel belanden vanwege naaktloperij. In Georgië logeren ze toevallig bij een soapster die ze uitnodigt voor een kijkje op de set. Voor ze het weten spelen ze mee in een scène.

In adamskostuum

Volledig scherm
'Lauf' (links) en 'Mauf'. Zoals altijd beginnen ze in hun adamskostuum (birthdaysuit). Eten, drinken en een dak boven hun hoofd ruilen ze tegen de honderden meegebrachte T-shirts. © Privé-archief Baltissen

De birthdaysuit-boys werden ze genoemd. In 2013 reist hij met zijn broer in 5,5 maand van Portugal naar China en in 2016 van Chili naar Panama. Een reis door 42 staten van Amerika, vorig jaar, is voor het eerst in gezelschap van broer Gerard. Zoals altijd beginnen ze in hun adamskostuum (birthdaysuit). Eten, drinken en een dak boven hun hoofd ruilen ze tegen de honderden meegebrachte T-shirts, ontworpen door grafisch vormgever Maurice. Zo trekt Laurence door 72 landen. 

Al reizend bewijzen de onafscheidelijke broers dat alles mogelijk is met niks. Laurence bewijst onderweg nog meer: dat vele levens in dat ene korte passen. Misschien had hij 100 kunnen worden als ‘ie achter de geraniums was gaan zitten, memoreert zijn moeder. Maar hij wil zich niet laten leiden door zijn sclerodermie, de reumatische ziekte die in 2014 bij hem wordt geconstateerd. 

Volledig scherm
De week van afscheid zat vol liefde, blijheid. 'Niemand ging zonder een grap van Laurence de deur uit' © Privé-collectie Baltissen

De ziekte buigt hem mettertijd zo krom als een hoepel, hij kan nog geen zoutvaatje uit een hoog keukenkastje pakken, maar blijft reizen. Tegen het advies in stapt ‘ie na de chemo weer op het vliegtuig naar Amerika. Hij heeft maling aan de ziekte, steekt er liever de draak mee. 

Die keer dat vrienden in zijn appartement alles op schouderhoogte willen zetten, zodat ‘ie er niet bij kan. Laurence vindt het briljant. Lichamelijk afgekeurd, levend op een karige Wajong-uitkering verzint hij manieren om zelf zijn boontjes te doppen. Naast het werk als kok bij café Studio - waar hij ook de showmaster cocktails is - begint ‘ie bijvoorbeeld een soepwinkeltje. 

De positiefste mens

‘Beter dan voorheen’, ‘beter dan twee weken geleden’, klinkt het als mensen vragen naar zijn ziekte, het verdriet ligt altijd in het verleden. Hij ontziet de mensen om hem heen. Die snappen waarom hij in 2018 van het Algemeen Dagblad de award ‘positiefste mens van Nederland’ krijgt.

Quote

Een man die zelf de spuit morfine zet die het einde van zijn leven inluidt, om zo niemand met een schuldge­voel achter te laten

Een man die verrassend goed kan dansen, maar dat voor de arme toehoorders te vaak aan een niet-bestaand zangtalent koppelt. Een man die zelf de spuit morfine zet die het einde van zijn leven inluidt, om zo niemand met een schuldgevoel achter te laten. De arts die erbij is, heeft het nog nooit meegemaakt. 

Na twee optaters, de ziekte heeft zijn hart aangetast, is het bij de derde genoeg. Sterven ja, maar dan op mijn voorwaarden, besluit Laurence. In de laatste week wordt het leven intens gevierd. Liefde en blijheid voeren de boventoon. Als zijn broer Mauf het niet meer ziet zitten, met hun moeder huilend op zijn bed zit, slaat Laurence de armen om ze heen. ‘Gaan we nu hier de hele dag zitten sikkeneuren?’

Hij ruilt nog voor het laatst shirtjes. Niet tegen een overnachting of een maaltijd. Bij zijn crematie donderdag worden de laatste shirts verkocht. Met dat geld wordt het huisje met de kersenboom gekocht voor zijn vriendin, het plekje waar Laurence en zijn lief van droomden. Het is zijn laatste wens. 

Een afscheid zoals bij leven. Met een laatste glimlach voor een ander. 

De tweede reis van Birthdaysuits werd door  3LAB uitgezonden, daar maakten ze dit eerbetoon: 

In samenwerking met indebuurt Tilburg

Tilburg e.o.