We vroegen aan tien mensen of ze wisten dat dit een kunstwerk is...

VideoMa 6 aug: 'Is het een wc?' 'Een loopbrug?' 'Oh, dit. Dit is een kunstwerk.' In de stad wordt er nogal eens geklaagd over het Draaiend Huis, de Maawmuur en de Love Boat. Maar over over het kunstwerk aan de Spoorlaan hoor je eigenlijk nooit meer iemand. 

Zou het zijn omdat slechts een enkeling weet dat het kunst is? Proef op de som: vraag tien mensen wat het is en je krijgt drie keer het goede antwoord (met als extra toevoegingen: 'maar wel lelijk' en 'geldverspilling'). 

Duikplank

Vooral de wat oudere stadsbewoners heeft het vaak bij het juiste eind. Het kunstwerk - waar nu niemand meer over praat - maakte bij de plaatsing in 1986 nogal wat los. Het werk van kunstenaar Hans Roebers kreeg geen naam, maar wel al snel een bijnaam:  'de duikplank'. Het werk was een 'soort tegenbeweging om het dominerende beton van het viaduct te breken', á 68.500 gulden. 

De 'plenk' was het eerste werk uit een groots opgezet masterplan waarmee het toenmalig bestuur verschillende kunstwerken aan de stad toevoegde. Die kunstwerken waren vaak grote roestige of blank stalen, betonnen of natuurstenen constructies. Overwegend abstract van vorm en indirect verwijzend naar de locatie. Stuk voor stuk waren dat kunstwerken die door veel Tilburgers niet gewaardeerd werden. Maar met name de 'duikplank' moest het ontgelden. 

'Echte kunst'

,,De duikplank is zo lelijk dat zelfs graffiti­kladders er omheen lopen", schreef Ed Schilders in een column. ,,Ik vroeg aan enige maniakken die duikplank te komen beschadigen, maar allemaal lachten ze me uit. 'We beginnen alleen aan echte kunst.'"

Tijdens een enquête in 1989 gaf 90 procent van de ondervraagden aan de 'brug' lelijk en niet te pruimen te vinden. De reactie van de kunstenaar: 'Tilburg zelf is ook geen mooie stad'. 

Wat dan wel weer grappig is. Touché. 

Volledig scherm
De duikplank © Bas Vermeer