Volledig scherm
© Niels Guns

In de Pioenroosstraat in Eindhoven: De man met de dreads die dingen creëert

SerieGek eigenlijk, dat je sommige gezichten in je eigen straat al heel lang kent van het voorbijgaan, zonder dat er een naam, stem of verhaal bij hoort. De man met de dreads is zo iemand die ik al ontelbaar keer door de Pioenroosstraat heb zien rijden of fietsen. Maar nooit wisselden we een woord. 

Daar komt verandering in op een vroege herfstige avond waarop Olaf - de man met de dreads dus - gehurkt onder het licht van een bouwlamp aan het klussen is in zijn woonkamer. Zijn Limburgse accent had ik niet vermoed. Ook niet dat hij zó vriendelijk zou zijn.

Wat gebeurt er eigenlijk in mijn eigen straat? Journalist Niels Guns wil het weten en gaat bij iedereen in de Pioenroosstraat op de koffie.

De woonkamer staat helemaal op z'n kop. Olaf is namelijk zelf bezig met een rigoureuze verbouwing. Over een maand of twee hoopt hij klaar te zijn. ,,Dan ga ik zelf beneden wonen en verhuur ik de twee bovenste verdiepingen. Ik heb een stuk grond gekocht in Boukoul, bij Roermond. Daar ga ik een soort werkplaats maken waar ik ook vaak ga zijn", zo doet de kunstenaar uit de doeken. Of, nou ja, kunstenaar, dat woord voelt niet helemaal goed bij Olaf zelf. ,,Ik creëer dingen, ja." De 46-jarige Limburger heeft zijn eigen bedrijf Tussen Kunst en Klus. ,,Ik doe dus verbouwingen, maar maak ook enorme standbeelden van twaalf meter hoog. Gigantische gevaartes van staal zijn dat."

Kan dus kloppen dat ik hem veelvuldig door de straat heb zien rijden met zijn opvallende zelf omgebouwde Mercedes-vrachtwagen, waarop hij allerlei bouwmaterialen vervoerde. Onlangs heeft hij het voertuig verkocht, met pijn in het hart. ,,Maar met mijn Volkswagenbusje ben ik ook blij."

Olaf woont al 25 jaar in de Pioenroosstraat, vertelt hij terwijl we op de eerste verdieping aan de thee zitten en hij een trek van zijn sjekkie neemt. Er is veel veranderd in die tijd, meent Olaf. ,,Vroeger gebeurde er veel meer op straat. Praten, handelen. Maar ook veel gedoe, hoor. Nu zit iedereen in zijn eigen bubbel", vertelt Olaf, die zelf niet doet aan internet, tv of social media.

,,Eerst woonde ik twee deuren verderop, met mijn ex", vervolgt hij. ,,Toen we uit elkaar gingen, kon ik dit huis huren van Paul van der Sloot, de vader van Joran. Aardige man hoor. Heb ik altijd goed contact mee gehad. Maar wat een nachtmerrie waar hij in belandde zeg." Toen Van der Sloot een paar jaar terug overleed, werd het huis verkocht. ,,Met heel veel geluk heb ik het toen kunnen kopen van Pauls weduwe. Want een heel hoge hypotheek krijg je niet als je wat klust en kunst maakt, zoals ik."