Volledig scherm
In hoger beroep wil het OM zes jaar cel voor drie No Surrenderleden die bij het vuurgevecht in 2014 aan de Eindhovense Medoclaan waren. © Bert Jansen

Zes jaar cel geëist tegen drie No Surrenderleden voor schietpartij Medoclaan Eindhoven

updateDEN BOSCH - In hoger beroep wil het OM zes jaar cel voor drie No Surrenderleden die bij het vuurgevecht in 2014 aan de Eindhovense Medoclaan waren. Een van hen was vrijgesproken, de twee anderen kregen 42 en 48 maanden.

Het filmpje is vijf jaar oud maar staat velen nog helder voor ogen. Een groep mannen belt oktober 2014 aan bij het hek van een villa. Twee mensen komen naar buiten, praten wat, draaien zich om waarop de rest er achteraan gaat en een wild vuurgevecht ontstaat. Een man krijgt schoten vol in zijn rug, maar loopt toch door.

Het ging om een ‘zakelijk geschil’ tussen David M. (toen 25) en bewoner William D. Beiden bekende namen uit de drugswereld. David vroeg hulp aan leden van No Surrender waar hij net lid van was. Vandaar dat Bas ter W. (43) en, volgens het OM, Jori S. van Z. (30) meegingen. Plus nog een bus met zes leden. Bas was hoogste in rang en kwam ‘om te bemiddelen’.

Kogelwerend vest

Opvallend, vonden het gerechtshof en het OM want hij had een kogelwerend vest aan en een pistool bij zich. Dat deed de ex-militair wel vaker, zei hij droog. Hij hoorde hoe de bewoner zei dat men moest oprotten anders zouden ze iedereen afknallen. Dat kwam van Michel G, een Helmondse vriend van de bewoner en Satudarahlid.

De twee liepen terug naar het huis. De Helmonder trok een pistool waarop Jori door het hek liep, ook met een pistool. De twee vuurden volop op elkaar. Dat staat net niet op de beelden maar kogels moeten op Jori’s schedel zijn afgeschampt. Bas trok ook zijn pistool, ‘om te helpen’, en sleepte zijn zwaargewonde maat weg en kreeg een schot recht in de borst.

‘Uit de klauwen gelopen’

Advocaat-generaal Ad Clarijs vond bemiddeling en bescherming ‘gewoon klets’. Dat de Helmonder een pistool trok was vanaf het hek niet te zien. En dat Bas het conflict wilde sussen door een pistool te trekken is erg vreemd. Logischer is dat de mannen de confrontatie zochten, ‘wat vreselijk uit de klauwen liep’. Ze hadden immers weg kunnen lopen. Nee, Bas laadde zijn pistool door. ‘Wat slim zou zijn om te doen is alles wat ze niet deden. Wat ze wel deden was het domste: er achteraan lopen in plaats van weg. Tenzij je niet weet dat de ander ook een wapen had.’ En omdat ze konden vluchten, is ook zelfverdediging geen verweer.

Dat de gewonde man Jori moest zijn, kwam uit onderzoek waarin agenten hem al lang in de gaten hielden voor een andere zaak. Deze agenten herkenden Jori aan de beelden: diens loopje. Advocaat Jan-Hein Kuijpers lachte dat, net als de eerste keer, weg. Herkennen doe je aan een gezicht. En genoeg agenten hadden gezegd hem juist niet te herkennen. Vandaar dat hij eerder vrijspraak kreeg. De man was niet op de zitting, waardoor hij niet vergeleken kon worden met de beelden. Clarijs vond het toch duidelijk genoeg om zes jaar te eisen.

In het strafbankje

Bas zat als enige breedgeschouderd in het strafbankje. Hij sprak kort, in militaire taal, maar gaf weinig antwoorden. Waar het conflict om draaide? Geen idee. Wie de maat was voor wie hij kogels opving? Geen naam. Advocaat Mark Nillesen had het filmpje in 900 stukken laten knippen waaruit bleek dat Bas niet schoot. Maar Clarijs vond schuld overduidelijk. Bas was agressor, Bas trok zijn pistool, Bas liep het terrein op. De vier jaar die hij had gekregen zijn er twee te weinig. En ook David verdiende zes jaar, als aanstichter van alles was hij net zo goed medepleger, al had hij geen (zichtbaar pistool). ,,Wie wat precies deed, boeit mij niet zo. Wat hier gebeurde, kan gewoon niet”, aldus de aanklager.

Dat vond advocaat Mark Nillesen een vreemde uitspraak. David had niet eens een pistool bij zich. En hij zou dus even zwaar gestraft moeten worden als mannen die wel schieten? De pleiter zag niets anders dan zelfverdediging. Wilden deze mannen echt kwaad, zoals het OM zegt, dan hadden ze dat anders aangepakt. Dat had Bas ter W. zelf ook al gezegd: ,,Dan kom ik ’s nachts, onherkenbaar.”

Zeven jaar van tafel?

In de middag wilde Helmonder Michel G. dat zijn straf van zeven jaar van tafel werd geveegd. Bij de Medoclaan was het pure zelfverdediging, zei hij. Hij en de bewoner werden aan het hek bedreigd door de No Surrendermannen, dus renden de twee gauw naar huis. Maar de voordeur was dicht; ze zaten ‘als ratten in de val’. Ze hadden al pistolen gezien in broeksbanden en toen er van alles achter hem aanrende, trok hij zijn eigen wapen en schoot terug. Die op Bas ter W. en Jori S. van Z. waren al weggestreept als geoorloofde zelfverdediging. Maar die rugschoten op David M? Dat was in paniek, zei Michel G. De man ‘stond opeens op’. Hij zag niet dat deze ging vluchten maar schoot.

Daar bleef het OM het mee oneens. De advocaat-generaal maakte meer woorden vuil aan een tweede zaak: een roofoverval eerder, door de twee mannen, op een Tilburger. Een ‘hele laffe daad’, aldus Clarijs. Het was een incassoklusje: iemand kreeg geld van de bejaarde man en deze twee kleerkasten gingen het halen. Ze deden er een ton bovenop en toen dat niet kwam, mishandelden ze hem zo zwaar dat het tegen martelen aan zat. Ze werden gepakt omdat hun DNA op koffiebekertjes zat. Wegens dat geweld wilde Clarijs een jaar meer: acht jaar in totaal.

Advocaten Marijn Zuketto en Marcel Heuvelmans bleven er bij dat hun cliënt niets had misdaan. Tenminste: niets verwijtbaar. De No Surrenderleden liegen, zij vielen als eerste aan. En de Helmonder was die dag niet in Tilburg geweest. Wel eerder, en toen had hij koffie gedronken. Het slachtoffer had zelf tegen de politie verteld dat zijn aanvallers water dronken.