Rosita redt jongens uit wak: 'Geen 112, dacht ik, dan redden ze het niet'

NIJMEGEN - Je zou denken dat je tevreden rondloopt de dag nadat je twee jongetjes hebt helpen redden uit een wak. Maar bij Rosita van der Poel uit Oosterhout overheerst verbijstering als ze het filmpje terugspoelt van de gebeurtenis op de sloot bij de Bellefleurstraat, vlakbij waar ze woont. 

Ze stond donderdagmiddag op haar schoenen op het ijs, naast een schaatsende dochter. ,,Toen hoorde ik volwassenen schreeuwen over kinderen te water. Ik zag dat ze voorbij het bruggetje stonden te kijken, daar waar het ijs erg slecht is.'' 

Volledig scherm
Het water langs de Bellefleurstraat, tijdens een zomerdag. © Google

Over het gras trekt Van der Poel een sprintje naar het roepende en wijzende groepje. ,,Daar zag ik twee jongetjes spartelen in een wak. De oudste, van een jaar of elf, hield een kleinere jongen boven water en riep: Mijn broertje kan niet zwemmen. De kleinste was al kopje onder geweest. Bel 112, riepen de omstanders. Maar verder deden ze niets. Niemand ging het ijs op. Geen 112, dacht ik, dan redden ze het niet. Ik raakte toen zelf ook even in paniek.'' 

Buik

Alles wat de Oosterhoutse ooit gezien en gehoord had over reddingsacties op het ijs flitste voorbij. ,,Toen besloot ik om op mijn buik over het ijs naar ze toe schuiven. Op dat moment was er een andere man die wel meedacht en zei dat we beter samen een ketting konden vormen en naar ze toe schuifelen.''  

Tot verbijstering van de Oosterhoutse kostte het moeite om de anderen te laten helpen. ,,Pas toen ik pissig werd en 'verdomme' riep, kreeg ik een arm van iemand op de kant. Uiteindelijk gingen die man, nog een andere vrouw en ik het ijs op en kregen we de broertjes eruit. Het was niet gevaarlijk. Zouden we erdoor zakken, dan hadden we elkaar nog vast. Op Google las ik later dat we ook sjaals aan elkaar hadden kunnen knopen.''

Waarschuwen

De sloot waar de broers door het ijs gezakt zijn, omzoomt een woonwijk en is deze dagen een populaire schaatsplek. ,,Ik ben 's avonds teruggegaan om kinderen te waarschuwen die ook te dicht bij de bruggetjes schaatsten. Er is maar een kort stuk met goed ijs. Het water stijgt en daalt in de sloot. Er zit overal lucht onder het ijs. Mijn kinderen mogen er niet meer op. Ik ben met de broertjes mee naar huis gelopen. Ze woonden tien minuten verderop. Ik moet er steeds aan denken wat er was gebeurd als er alleen 112 was gebeld, of als niemand ze had gezien. Dit verhaal staat nu gelukkig wel op de buurt-app.''

Volledig scherm
Oranje schimmen onder het ijs voor wie heel goed kijkt. © DG
BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement