Volledig scherm
Thea Verhoeven: 'vooral genieten'. © Peter De Bruijn

‘Kanoën over Dommel is een mooie uitlaatklep’

De ClubvrouwIn Clubvrouw/Clubman vertelt iemand uit de Meierij over de vereniging en de passie voor de hobby. Deze keer Thea Verhoeven.

,,Waarom ik er altijd ben? Vanwege mijn goede gevoel bij de club. Kanovereniging De Pagaai (Surinaams woord voor peddel red.) is mijn passie.” Thea Verhoeven (65) is zo’n 15 jaar actief bij de club in Boxtel. ,,Thuis zit ik toch maar een beetje op de bank te knikken."

Wat doe je?

,,Ik sta op zaterdag vaak achter de bar, maak schoon of help gasten hun wiebelende kano's in. Als er iets is, kom ik helpen. Vrijdag komen er bijvoorbeeld zo'n honderd leerlingen van het Elde College uit Schijndel voor hun ‘Rondje Boxtel’ van negen kilometer over De Dommel. Ik help ze instappen. Ik voorspel: Er gaat een wereld voor ze open.”

Hoezo?

,,De omgeving ziet er vanaf het water heel anders uit dan op het land. Je weet vaak niet waar je bent. Je ziet veel natuur; vogels zoals ganzen, eenden en zwanen op het water. Als je ze met rust laat gebeurt er niets. Voor het rondje Boxtel vaar je bij de Monseigneur Wilmerstraat door een glijgoot. Die is ruim een meter smal en heeft een lengte van 35 meter. Het is de langste van ons land. Voor veel mensen een bijzondere belevenis.”

Hoe is het gekomen?

,,Mijn broer had een kano. Die lag achter ons huis aan de Clarissenstraat in De Dommel. Als puber trok ik er geregeld op uit om een stukje met onze hond te varen. In Boxtel-Oost stonden geen huizen. Kon je uren dobberen op het water of bij de oever liggen zonnen zonder dat je iemand zag of hoorde. Ik heb hier een eigen bootje. Je kunt bij De Pagaai kano’s huren. We hebben ook een groot Canadees exemplaar voor twaalf personen voor bijvoorbeeld een feestje.”

Wat is er zo leuk aan?

,,Het is een uitlaatklep en ontspannend. Eén keer per jaar varen we de ‘Munseltocht’. Gaan we met gehandicapten van Woongroep Munsel het water op. De kano's worden dan omgebouwd tot catamarans zodat we ook met rolstoelen kunnen varen. Die mensen zijn dan zo blij hè.”

En zelf?

,,Als ik vaar, neem ik altijd iets te knabbelen en te drinken mee. Kan ik uren wegblijven. Mijn advies? Vooral genieten. Mijn kleinkinderen zijn nog te jong. Maar oma popelt nu al om ze straks een keertje in haar kano mee te nemen.”