Volledig scherm
PREMIUM
© BD

Koorvrees

In december schreef ik over mijn voornemen niet te wachten tot ik oud en grijs ben, maar nú te kiezen voor ontspanning in de vorm van toonladders, popsongs en meerstemmige hits als Africa, Viva la Vida en I still haven't found what I'm looking for. Meteen na de eerste koorrepetitie die ik bijwoonde wist ik: ik wil dit. Alleen dat woord koor hè.

Koor klinkt als kerkliederen, bejaardengezang en psalmengeneuzel. Een term met vocals, popgroep, singers of band erin zou stukken sprankelijker zijn. In de naam van ontspanning en plezier heb ik me toch maar over mijn schaamte heen gezet en inmiddels gooi ik wekelijks mijn strot open tussen de 40-plussers. Ik voelde de spanning wegvloeien en mijn aversie tegen het woord koor was aardig naar de achtergrond verdwenen. Tot nu toe dan. Want in de aanloop naar ons jaarlijkse tuinconcert, The Key in the Backyard, is het er opeens weer. Die verdomde koorvrees.