Volledig scherm
De Ollandse kerk wordt op 10 november aan de eredienst onttrokken. © Fotopersburo van de Meulenhof BV

Kerk in Olland sluit: ‘de klok zal blijven luiden’

OLLAND - Met een laatste eucharistieviering op zaterdag 10 november om 18.30 uur, wordt de Sint-Martinuskerk in Olland onttrokken aan de eredienst.

Pijn, berusting maar ook acceptatie. Dat zijn de gevoelens van de Ollandse bevolking vanwege sluiting van hun parochiekerk. Voor duokoster Cees van Hout is het een uitgemaakte zaak. ,,Niet het parochiebestuur sluit de kerk, dat doen de parochianen zelf. De laatste jaren loopt het kerkbezoek hard terug. En dat geeft ook minder vreugde aan mijn werk als koster.”

Jeanne van Oirschot zingt in het kerkkoor en beaamt dat. ,,Voor een volle kerk zing je met plezier. Om de kerk te vullen ging het koor in de eerste kerkbanken zitten. Dan leek het alsof meer parochianen de dienst volgden.”

Niet alleen het kerkbezoek liep terug, ook voor huwelijken en uitvaarten kwamen de Ollanders steeds minder in de kerk. Bovendien is het kerkgebouw in slechte staat. Harrie Heerkens, voorzitter van de Torengroep: ,,Er zijn genoeg redenen om de kerk te sluiten. De mededeling tot sluiting door pastoor Vincent Blom kwam onvoorbereid maar niet onverwacht.”

Abrupt

De parochianen vinden de sluiting té abrupt. Cor van Roosmalen is 21 jaar koster. Hij vindt het jammer dat er geen overleg was over de datum. ,,We hadden graag nog Kerstmis gevierd in onze kerk. Maar helaas.”

Hoewel de betrokken Ollanders de realiteit inzien gaat sluiting hen toch aan het hart. Jeanne van Oirschot: ,,Het is eeuwig sund. Deze kerk heeft altijd een sociale functie gehad. De voetbalclub, gitaarclub, de boerenbond de katholieke vrouwenbond, korfbal en KBO: ze vonden hun oorsprong vanuit de kerk. De Martinuskerk is een sober, klein kerkje maar de intimiteit heeft zijn charme. We streven ernaar om het parochiezaaltje te behouden en om te bouwen tot een Maria-devotiekapel. Dan kunnen Ollanders hier hun kinderen laten dopen of een kaarsje aansteken.”

Hoe het verder gaat is nog onzeker. Heerkens: ,,Er loopt een procedure om de kerk aan te wijzen tot gemeentelijk monument.” Wat wèl zeker is: uit piëteit voor elke Ollandse overledene blijven de kosters Cor en Cees op de sterfdag ’s avonds de klok luiden. Zo laten ze weten dat een buurtgenoot hen verlaten heeft. ,,En op 10 november luiden we ook de klok. Een half uur lang.”