Volledig scherm
© ANP

Bijzondere capriolen van een verwarde bruidegom

In de rubriek Door de lezer schrijven lezers over wat hen bezighoudt. Deze keer Irene Janssen-Bosma.

Het kan wel meer dan 30 jaar geleden zijn, eind jaren tachtig. Het was echt winter en koud. Op weg naar mijn afspraak was het mistig geweest, op de terugweg tussen Waspik en Waalwijk was het spekglad, voor me reed een strooiwagen. Ik bleef er zo'n 70-80 meter achter hangen.

In de spiegel zag ik dat een zwarte auto mij ging inhalen. ,,Wat een oliebol", dacht ik, ,,hij zal toch ook niet de strooiwagen voorbijgaan?" Vlak voor me maakte de auto een pirouette, een salto en daarna nog een en verdween met een grote boog in het talud naast de weg. Ik zette mijn auto aan de kant en zie de zwarte auto ondersteboven en achterstevoren klem in de greppel onder aan het vier meter hoge talud liggen.

Rook opstijgen

De ramen zijn niet meer te zien. Elk sprietje gras op het talud is bedekt met een laagje rijp. Ik zie rook opstijgen van de onderkant van de auto (later hoor ik dat het maar waterdamp was) maar ik dacht: 'Als ik nu naar beneden glij om de deur open te wrikken en de auto vliegt in brand, dan is er voor mij geen weg terug. Dat betekent mijn einde!'

Meer dan een paar seconden hebben die gedachten niet geduurd, ik zag het gras bewegen en de autodeur ging een paar centimeter open. Er kwam een hoofd uit, een schouder en tenslotte kwam er een hele man uitgewurmd. Op handen en knieën kwam hij het talud opgekropen. Hij bloedde boven zijn linkeroog. Ik ving hem op en zette hem op mijn bijrijdersstoel. Mijn EHBO-uitrusting bestond uit een nieuw pakje Tempo-zakdoekjes. Ik veegde het bloed van zijn gezicht. ,,Houd daar je hand maar op het doekje", zei ik tegen de man die gekleed was in een mooi donker pak. ,,Waar wilde je nu zo snel naartoe?" ,,Oss", stamelde hij. ,,Wat moest je doen in Oss?" ,,Bruiloft, bruidegom", klonk het zwak. ,,Och lieve schat, ben jij de bruidegom, dan moeten we proberen de familie te waarschuwen dat het wat later wordt."

Ineens, in paniek, roept hij: ,,Mijn broer, mijn broer!"

,,Blijf rustig zitten, ik ga je broer uit de auto halen." Ik laat de bruidegom alleen en loop naar de plek waar ik het talud af zal gaan glibberen om de broer uit de auto te halen. Terwijl ik aan de afdaling wil beginnen, kijk ik nog even achterom en zie de bruidegom op de weg lopen, richting Oss, op weg naar zijn bruid. Ik loop naar hem toe, neem hem bij de arm en zet hem weer in mijn auto. ,,Mooi blijven zitten, ik ga je broer halen." Dan zie ik ook weer beweging bij de auto onder aan het talud. Daar kruipt ook de broer uit de nauwe spleet.

Mijn bruidegom loopt alweer op de weg en ik weer achter hem aan. Het zal me toch niet gebeuren dat hij nu ook nog aangereden wordt.

Telefoon

Eindelijk, er komt een auto aan, een montagewagen van de PTT. Ik houd de auto aan, de monteur stopt en heeft, wonder boven wonder, een telefoon aan boord. Hij belt meteen om hulp.

Ik leg hem de situatie uit, wat ik gezien en gedaan heb. Ik geef hem mijn contactgegevens voor als de politie mij als getuige wil horen. Ik wil ondertussen ook wel naar huis want mijn kind staat waarschijnlijk in de kou op mij te wachten .

De PTT-man zegt dat hij de zorg over de bruidegom en zijn broer overneemt en ik ga naar huis. Of er die dag een bruiloft is gevierd? Ik heb er nooit meer iets van gehoord.

Maar als ik de capriolen en salto's zag van het freestyleskiën tijdens de Olympsiche Spelen, denk ik terug aan de salto's van de bruidegom en zijn broer en hoop dat zij goud hebben gewonnen en gelukkig zijn geworden.

Heeft u ook iets bijzonders meegemaakt? Stuur uw verhaal in via mijnbd@bd.nl

BD gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement