Minister Grapperhaus tussen opa en kleinkind: zijn familieverhaal tussen Den Bosch en Oisterwijk

Video en updateOISTERWIJK - Ferdinand Grapperhaus is drie weken geleden opa geworden. Op z’n 59e. Helemaal niet zo bijzonder, ook al ben je minister van Justitie en Veiligheid. Maar dan zegt hij dit: ,,Ik heb mijn kleinzoon het geboortebestek van mijn opa uit 1895 geschonken.”

Daar zit een bijzonder verhaal achter. Een oorlogsverhaal dat hier thuishoort, in Oisterwijk, waar het kabinet Rutte III het nieuwe politieke seizoen af komt trappen.

Ginnegappend gaan de ministers en staatssecretarissen van Rutte III als groep op de foto, net zoals de leden van het kabinet Gerbrandy II dat vlak na de bevrijding deden. Die hielden hun naoorlogse vergaderingen in Hotel Bos en Ven, dat inmiddels Mansion Bos en Ven heet.

,,Het schijnt er nu een stuk beter voor te staan”, grapte premier Rutte bij aankomst. Klopt. De ministers van Gerbrandy bleven verstoken van comfort, die van Rutte ontbreekt het nergens aan.

Grapperhaus houdt ook wel van een geintje, al kan dat kale hoofd op het eerste gezicht wat bars ogen. Misschien gaan ze er in Thailand voor terugdeinzen. Later deze week gaat de CDA-minister proberen om de Tilburgse coffeeshophouder Johan van Laarhoven uit zijn Thaise cel te halen en terug naar Nederland te krijgen.

Quote

Jazeker, ze waren even stil

Ferdinand Grapperhaus

Op de heidag van Rutte III is dat geen onderwerp van beraad. De sfeer is eerder die van een teamuitje dan van een beleidssessie. De benen mogen op tafel. De heren hebben het driedelig pak thuisgelaten. De dames zien er wel even chic uit als normaal.

Stuk voor stuk zeggen ze het inspirerend te vinden om vandaag hier te zijn. Onder het vaandel van ‘75 jaar vrijheid’ willen de bewindspersonen het nieuwe begrotingsjaar graag aanvangen. Maar niemand die daar zo’n diep gevoel bij heeft als Ferdinand Grapperhaus. Bij Bos en Ven binnen heeft hij ze verteld waarom. ,,Jazeker, ze waren even stil.”

Hier weg

Den Bosch, september 1944. Vlakbij het station ziet opa Grapperhaus met zijn vrouw en elf kinderen de oorlog steeds dichterbij komen. Hij neemt een besluit: we moeten hier weg. ,,Dat was maar goed ook”, vertelt de kleinzoon die nu zelf opa is. ,,U weet hoe het gegaan is. De hele buurt bij het station is platgebombardeerd.” Hij twittert dezelfde middag nog een fotootje van de verwoestingen in het Den Bosch van oktober 1944.

Waar belandde opa Grapperhaus op de vlucht voor het oorlogsgeweld? Hier dus, in Oisterwijk. Samen met zijn kinderrijk gezin heeft hij de bevrijding afgewacht in een klein landhuisje. Het was de helft zo groot als de Bos en Ven-zaal waarin Grapperhaus met zijn familieverhaal de rest van het kabinet stil kreeg.

Om de paar jaar komen ze met de familie samen bij dat Oisterwijkse huisje. Dan danken ze opa weer voor het wijze besluit dat hij destijds nam. Het huis in Den Bosch was met al het huisraad weggevaagd. Maar het geboortebestek van opa was meegegaan naar Oisterwijk. En dat is nu voor de kleine Ferdinand Sol Sebastiaan Grapperhaus, roepnaam Sol. Geboren 30 juli 2019.

Nadat de minister van Justitie en Veiligheid zijn kleinkind voor het eerst had aangeraakt, zette hij een aandoenlijk fotootje op twitter. Het onderschrift mag gelden als bewijs dat in dit land een klein hartje bonkt achter de blote bast van het justitieel gezag: ‘Zijn handje op mijn hand.’

Volledig scherm
Burgemeester Hans Janssen ontvangt Ferdinand Grapperhaus op de trappen van Mansion Bos en Ven. © De Kort Media/Toby de Kort

Klik op onderstaande links voor meer verhalen over de bevrijding.

Tilburg e.o.