Volledig scherm
Jan van Doorn (l) en Han Koopmans (r) voeren samen met Ivo Maas al jaren actie tegen het gebruik van het Insaid-gebouw als evenementenlocatie. © Beeld Werkt

'Traineert gemeente Oisterwijk Wet Openbaarheid Bestuur (WOB)-verzoek?'

INGEZONDEN BRIEFOISTERWIJK - In een ingezonden brief verwijten Han Koopmans, Jan van Doorn, Ivo Maas de gemeente Oisterwijk de Wet Openbaarheid Bestuur niet na te leven.

'Wij zijn als actiegroep ‘INSAIDNee!’ inmiddels wel wat gewend als het gaat om de medewerking van de gemeente Oisterwijk. Die is er namelijk niet of nauwelijks. Een prijzenswaardige uitzondering is er wel, René Brandhorst, casemanager vergunningen. Tot 17 augustus heeft hij ons altijd snel en zo goed mogelijk antwoord gegeven.

Al sinds begin 2017 vragen wij of de gemeente afspraken heeft gemaakt met de eigenaar van het INSAID-gebouw. Antwoorden bleven echter steevast uit. Tot 2 mei 2018! Toen, tijdens ons overleg met onder anderen wethouder Smit, kregen wij ineens antwoord. Wethouder Smit deelde ons op 2 mei mee dat er uiteraard geen overleg van tevoren was geweest met de eigenaar over de bestemming van het INSAID-gebouw. Dat kon ook niet, want de gemeente Oisterwijk is een respectabele gemeente! Net als elders in het land gebeurt dat in Oisterwijk ook niet! Voordat er een principeverzoek ligt, is er nooit contact. Bovendien gaat het initiatief nooit van de gemeente uit! Dat is onbestaanbaar, dat doet een fatsoenlijk college niet. Aldus de wethouder.

Klopt helemaal. Daar zijn wij het volstrekt mee eens! Een fatsoenlijk college doet dat niet. Maar, het college van Oisterwijk doet dit - ondanks de uitspraak van wethouder Smit – wel!

Er hebben namelijk wél degelijk al gesprekken plaatsgevonden. Nota bene gesprekken waar wethouder Smit persoonlijk bij betrokken was. Gesprekken van hem met de eigenaar van het INSAID-gebouw, zoals over ‘het gebouw en sociale ondernemingen’!

Wat we zeker weten is dat de sociale ondernemers in september een ‘Week van de verbinding’ organiseren in The Inside. Wat kun je daar op tegen hebben? Niets, een prima zaak! Sociale ondernemers met een prijzenswaardig initiatief, laat daar geen misverstand over bestaan!

Tiliander

Echter, wat wij opvallend vinden en ook niet begrijpen, is dat sommige van die sociale ondernemers eerder al een intentieverklaring hebben getekend met Tiliander. De intentie hield in dat ‘waar het ook maar enigszins mogelijk was’ Tiliander samen met de sociale ondernemers zou optrekken.

Zeg nou zelf, dan is het op zijn zachtst gezegd meer dan vreemd dat die ‘Week van de verbinding’ wordt gehouden in The Inside in plaats van in Tiliander, nota bene mét subsidie van de gemeente Oisterwijk...

Tiliander heeft liquiditeitsproblemen en wordt op de been gehouden met gemeentelijke subsidies. Subsidie is een mooi woord voor belastinggeld dat door u en ons wordt opgebracht!

Wij vragen ons met meer dan verbazing af waarom vervolgens bij een private ondernemer gesubsidieerde activiteiten worden georganiseerd die toch ook prima in Tiliander hadden kunnen plaatsvinden, toch? Waarom dan twee keer ons belastinggeld weggooien?

Hoeveel waarde kunnen wij nog hechten aan de integriteit van wethouder Smit als zijn uitspraak dat er ‘uiteraard’ geen overleg van tevoren was geweest met de eigenaar over de bestemming van het INSAID-gebouw, mede omdat dit absoluut niet kon want de gemeente Oisterwijk is een respectabele gemeente!, al binnen enkele uren achterhaald is door de werkelijkheid. De werkelijkheid zoals hiervoor beschreven.

In algemeen beschaafd Nederlands heet dat: mooie woorden, maar niets dan gebakken lucht. Gelouterd door onze ervaringen met deze gemeente zijn wij niet echt verrast door ‘de leugenachtige uitspraak’ van wethouder Smit.

Wet Openbaarheid Bestuur

Het was voor ons een reden temeer om ons te concentreren op de antwoorden die een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur ons kan opleveren. Een Wob-verzoek dat wij al enige tijd geleden hebben ingediend. Dat is makkelijk gezegd, maar de werkelijkheid is veel weerbarstiger. Lees en huiver!

Reeds op 5 december 2017 hebben wij voor de eerste maal een verzoek ingediend bij het college om alle beschikbare informatie rondom de bestemming van het INSAID-gebouw in te zien. Als het college daarover besluiten neemt, horen die openbaar te zijn. Dat is wettelijk in de WOB geregeld! Daar kan géén misverstand over bestaan!

Omdat onze vragen, verwoord in de brief van 5 december 2017, niet werden beantwoord, hebben wij op 22 maart 2018 ons verzoek om informatie geformaliseerd. Wij dienden noodgedwongen een Wob-verzoek in.

Vanaf die tijd zijn we met de gemeente aan het steggelen hoe en welke informatie we dan willen hebben. Op 25 mei 2018 kregen wij een brief dat we onze aanvraag verder moesten preciseren. Let op: dat moest binnen twee weken gebeuren, anders zou ons verzoek niet in behandeling worden genomen.

Wij noemen dit schaamteloos. Onbegrijpelijk! Hoe bedenk je het om - bijna 6 maanden na ons eerste verzoek en ruim 2 maanden na het formele verzoek - een dergelijke brief te durven sturen? Wij wachten 6 maanden en de gemeente eist van ons om binnen 2 weken te reageren!

Ondanks dat dit volledig ingaat tegen wat nota bene is vastgelegd in de WOB - en nadat onze verbijstering was gezakt - hebben wij als ‘rechtgeaard burger’ ruim binnen die periode van 2 weken gereageerd.

Op 17 augustus kregen wij tot slot een bericht dat wij de informatie wilden gebruiken op een manier waar de WOB niet voor was. Wij waren opnieuw met stomheid geslagen. Wij wilden mogelijke nuttige informatie uit ons Wob-verzoek namelijk gebruiken in ons beroepschrift bij de bestuursrechter tegen de vergunning van The Inside. Een volkomen legale mogelijkheid die ook in de WOB is geregeld!

Hiermee is de maat voor ons vol, meer dan vol! Op 23 augustus 2018 hebben wij daarom een brief bij de gemeente bezorgd, waarin wij duidelijk stellen hoe de gemeente sinds 5 december 2017 met ons verzoek is omgegaan.

Bijna 9 maanden wachten wij op antwoorden. Antwoorden op een legaal verzoek dat nota bene is geregeld in de WOB! Onbegrijpelijk, onacceptabel en onaanvaardbaar. 

Wij hebben het sterke vermoeden dat ons verzoek wordt getraineerd. De reden daarvan weten wij natuurlijk niet zeker, maar ons voorgevoel wordt steeds sterker dat het échte belang van dit college ergens anders ligt! Met ons Wob-verzoek denken wij hier meer duidelijkheid in te krijgen. Mocht deze duidelijkheid aanleiding geven tot vervolgstappen, dan treffen we ons vast en zeker weer bij de rechter. Helaas kan dat met dit college niets anders!

Blijven wij nog zitten met de vraag: Was de samenstelling van het nieuwe college een cruciale weeffout? Jullie kunnen het wel raden, wij denken van wel.

Wij nodigen de partijen in het college van harte uit de afgesproken en gewenste burgerparticipatie daadwerkelijk in de praktijk te brengen. Wij zijn graag bereid onze onvrede dan verder toe te lichten.

Han Koopmans, Jan van Doorn, Ivo Maas

Tilburg e.o.