Volledig scherm
PREMIUM
. © BD

Bijna iedereen deed het. Binnen roken, in 2018

Het was al laat. Te laat. Over een paar uur zouden de kinderen me roepen en dan moest ik boterhammen smeren/ voorlezen/ ruzietjes sussen. Beter was het om naar huis te gaan waar de oppas wachtte. En wel nu. Maar ik bleef. Want het was na middernacht. Het was gezellig en je leeft maar één keer. En zo.

In deze kroeg was ik nog nooit geweest. Misschien kwam het omdat Anita Meyer zong van Why tell me why en zelfs Bonnie en haar dokter Bernard kwamen langs. Ik wilde hier nooit meer weg. Maar het was niet die muziek alleen. Het was vooral de geur. Ik rook rook. Mijn God, hier werd gewoon geróókt! Binnen! En niet één stiekemerd of zo hè, bijna iedereen deed het. En dat in 2018.